Lucas 13
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ACF
1 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ ܒܘܼܬ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܠܵܛܘܿܣ ܓܒ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܕܸܡܵܝܗܝ ܒܕܸܒ݂ܚܵܝ̈ܗܝ.
1 E, Naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܝܼ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ ܒܘܼܫ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ ܕܗܵܕܟ݂ܵܐ ܩܘܼܘܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ؟
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 ”ܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܬ ܛܵܠܩܝܼܬܘܿܢ ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ.
3 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 ”ܝܲܢ ܐܵܢܝܼ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܕܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗܝ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ ܒܫܝܼܠܘܿܚܵܐ، ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܹܗ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܫ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ؟
4 E aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 ”ܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ، ܟܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܬ ܛܵܠܩܝܼܬܘܿܢ.“
5 Não, vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܢܨܝܼܒ݂ܵܐ ܓܵܘ ܟܲܪܡܹܗ. ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܒܝܼܹܗ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܹܗ.
6 E dizia esta parábola: Um certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha, e foi procurar nela fruto, não o achando;
7 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܦܲܠܵܚܵܐ: ’ܐܲܢܹܐ ܬܠܵܬ ܫܸܢܹ̈ܐ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ ܘܠܹܐ ܝܘܸܢ ܡܲܫ݇ܟ̰ܘܼܚܹܐ. ܦܪܘܿܡ ܠܹܗ. ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܡܲܒܛܘܼܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܐܲܪܥܵܐ؟‘
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho. Corta-a; por que ocupa ainda a terra inutilmente?
8 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܦܲܠܵܚܵܐ: ’ܡܵܪܝܼ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܐܵܗܵܐ ܫܹܢ݇ܬܵܐ، ܗܲܠܔ ܕܚܵܦܪܹܢ ܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܘܕܵܪܹܝܢ ܙܸܒܠܵܐ ܬܚܘܿܬܘܼܗܝ،
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 ”’ܩܵܘܡܵܐ ܕܥܵܒܹܕ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܒܕܲܥܬܝܼܕ، ܘܐܸܢ ܠܵܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܵܪܡܹܬ ܠܹܗ.‘“
9 E, se der fruto, ficará e, se não, depois a mandarás cortar.
10 ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܓܵܘ ܚܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ،
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 ܘܗܵܐ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܬܵܡܵܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇ ܪܘܼܚܵܐ ܕܡܲܪܥܵܐ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ. ܟܝܼܦܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܘܠܹܐ ܡܵܨܝܵܐ ܗܘܵܐ ܟܵܠܝܵܐ ܦܫܝܼܩܬܵܐ.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; e andava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 ܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܩܸܪܝܵܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܦܘܼܫܝ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܵܟ݂ܝ.“
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܘܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܫܝܼܩ ܠܵܗ̇، ܘܫܘܼܒܸܚ ܠܵܗ̇ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
13 E pôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou, e glorificava a Deus.
14 ܐܝܼܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܒܟܲܪܒܵܐ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܬܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܐܝܼܬ ܠܸܦܠܵܚܵܐ، ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܐܵܬܹܝܬܘܿܢ ܘܦܵܝܫܝܼܬܘܿܢ ܒܣܝܼܡܹܐ، ܘܠܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ.“
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܡܵܪܲܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ، ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܹܐ ܫܵܪܹܐ ܬܵܘܪܹܗ ܝܲܢ ܚܡܵܪܹܗ ܡ̣ܢ ܐܘܼܪܹܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܘܠܲܒܸܠܔ ܠܹܗ ܕܡܲܫܬܹܐ ܠܹܗ؟
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor, e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, e não o leva a beber?
16 ”ܐܵܗܵܐ ܒܪܵܬܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܣܝܼܪܵܐ ܠܹܗ ܣܵܛܵܢܵܐ ܬܡܵܢܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܫܪܝܼܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܗܵܐ ܐܸܣܘܼܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ؟“
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 ܟܲܕ ܗܲܡܙܸܡ ܗܘܵܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܗܘܵܘ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܩܵܝܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܟܹܐ ܚܵܕܹܐ ܗܘܵܐ ܒܟܠܵܝܗܝ ܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܕܥܵܒܹܕ ܗܘܵܐ.
17 E, dizendo ele isto, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܡܘܼܕܝܼ ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܡܘܼܕܝܼ ܡܲܕܡܸܢܵܗ̇؟
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܠܕܲܢܕܸܟܬܵܐ ܕܚܲܪܕܲܠܔ ܕܫܩܝܼܠܵܐ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܘܙܪܝܼܥܵܐ ܠܹܗ ܒܓܲܢܬܹܗ، ܓܘܼܪܘܸܣ ܠܵܗ̇ ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܘܛܲܝܪܹ̈ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܒܢܹܐ ܠܗܘܿܢ ܩܸܢܵܐ ܒܦܲܥܘܵܢܘܼ̈ܗܝ.“
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu, e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 ܡܸܢܕܪܸܫ ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܡܘܼܕܝܼ ܡܲܕܡܸܢܵܗ̇ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܠܚܡܝܼܪܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܬܠܵܬܵܐ ܟܝܘܼܠܹ̈ܐ ܕܩܲܡܚܵܐ ܗܲܠܔ ܕܚܡܝܼܥ ܠܹܗ ܟܠܹܗ.“
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ ܘܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ، ܒܐܘܼܪܚܹܗ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ: ”ܡܵܪܲܢ، ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܦܵܪܩܝܼ؟“ ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 ”ܓ̰ܲܪܒܘܼܢ ܠܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܒܬܲܪܥܵܐ ܥܝܼܩܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܪܵܒܵܐ ܒܸܬ ܒܵܥܝܼ ܠܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܘܠܹܐ ܡܵܨܝܼ.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܵܐܹܡ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ ܘܕܵܒܹܪ ܬܲܪܥܵܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܫܲܪܹܝܬܘܿܢ ܠܸܟܠܵܝܵܐ ܠܒܲܕܲܪ ܘܬܲܩܬܘܼܩܹܐ ܠܬܲܪܥܵܐ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܡܵܪܲܢ، ܡܵܪܲܢ، ܦܬܘܿܚ ܬܲܪܥܵܐ ܐܸܠܲܢ.‘ ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܬܘܿܢ.‘
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois;
26 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܫܲܪܹܝܬܘܿܢ ܠܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܲܢ ܘܫܬܹܐ ܠܲܢ، ܘܒܥܵܠܘܿܠܵܢܲܢ̈ ܡܘܼܠܸܦ ܠܘܼܟ݂.‘
26 Então começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 ”ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ: ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܬܘܿܢ. ܪܚܘܿܩܘܼܢ ܡܸܢܝܼ ܝܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܥܵܘܠܵܐ.‘
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não vos conheço nem sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 ”ܬܵܡܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܠܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܦܝܼܫܹܐ ܛܪܝܼܕܹܐ ܠܒܲܕܲܪ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 ”ܒܸܬ ܐܵܬܝܼ ܡ̣ܢ ܡܲܕܢܚܵܐ ܘܡ̣ܢ ܡܲܥܪܒ݂ܵܐ ܘܡ̣ܢ ܬܲܝܡܢܵܐ ܘܡ̣ܢ ܓܲܪܒܝܵܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܬܒ݂ܝܼ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 E virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul, e assentar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 ”ܘܗܵܐ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ، ܘܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ.“
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ: ”ܦܠܘܿܛ ܘܙܹܠܔ݇ ܡܐܲܟ݂ܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܒܵܥܹܐ ܕܩܵܛܹܠܔ ܠܘܼܟ݂.“
31 Naquele mesmo dia chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܗ̇ܘ ܬܲܥܠܵܐ، ܐܵܢܵܐ ܦܲܠܘܼܛܹܐ ܝܘܸܢ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܘܒܲܣܘܼܡܹܐ ܝܘܸܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܘܩܲܝܕܵܡܬܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܒܸܬ ܬܲܡܸܡܸܢ ܦܘܼܠܚܵܢܝܼ.
32 E respondeu-lhes: Ide, e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia sou consumado.
33 ”ܐܝܼܢܵܐ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܠܝܼ ܕܐܸܕܝܘܿܡ ܘܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܘܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܦܵܠܚܹܢ، ܣܵܒܵܒ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܟܹܐ ܦܵܝܫܝܼ ܩܛܝܼܠܹܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte, para que não suceda que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 ”ܝܵܐ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܩܵܛܠܵܢܬܵܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܪܵܓ̰ܡܵܢܬܵܐ ܕܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܫܘܼܕܪܹܐ ܠܟܸܣܠܘܼܗ̇، ܟܡܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܝܼ ܕܓ̰ܲܡܥܸܢ ܒܢܘܿܢܵܟ݂ܝ̈ ܐܲܝܟ݂ ܟܬܵܝܬܵܐ ܕܓ̰ܲܡܥܵܐ ܙܲܥܝܘܼ̈ܗ̇ ܬܚܘܿܬ ܓܘܼܠܦܵܢܘܼ̈ܗ̇، ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܠܵܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 ”ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܒܲܝܬܵܘܟ݂ܘܿܢ ܚܵܪܵܒܵܐ. ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܕܠܹܐ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܝܼ ܗܲܠܔ ܕܐܵܬܝܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܘܐܵܡܪܝܼܬܘܿܢ: ’ܒܪܝܼܟ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ.‘“
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.