Lucas 10

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܲܢܹܐ، ܓܘܼܒܹܐ ܠܹܗ ܡܵܪܲܢ ܫܲܒ݂ܥܝܼ ܦܲܪ̈ܨܘܿܦܹܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ، ܘܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܝܼܹܗ ܠܟܠܔ ܕܘܼܟܵܐ ܘܠܟܠܔ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܗ̇ܘ ܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܓܵܘܘܼܗ̇.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܚܸܨܕܵܐ ܪܵܒܵܐ ܝܠܹܗ ܘܦܵܥ̈ܠܹܐ ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ. ܛܠܘܿܒܘܼܢ ܡ̣ܢ ܡܵܪܵܐ ܕܚܸܨܕܵܐ ܕܫܲܕܸܪ ܦܵܥ̈ܠܹܐ ܠܚܸܨܕܹܗ.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ، ܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܫܲܕܘܼܪܹܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܦܹܐܪܹ̈ܐ ܓܵܘ ܕܹܐܒܹ̈ܐ.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 ”ܠܵܐ ܠܲܒܠܝܼܬܘܿܢ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܝܼܣܬܵ‌ܐ ܘܠܵܐ ܬܲܪܡܵܠܵܐ ܘܠܵܐ ܨܵܘܠܹ̈ܐ، ܘܒܐܘܼܪܚܵܐ ܫܠܵܡܵܐ ܠܐܢܵܫܵܐ ܠܵܐ ܕܵܪܹܝܬܘܿܢ.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 ”ܘܠܟܠܔ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼܬܘܿܢ، ܩܲܕܡܵܝܬܵ‌ܐ ܐܡܘܿܪܘܼܢ: ’ܫܠܵܡܵܐ ܠܐܵܗܵܐ ܒܲܝܬܵ‌ܐ.‘
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 ”ܘܐܸܢ ܐܝܼܬ ܬܵܡܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܕܫܠܵܡܵܐ، ܒܸܬ ܥܲܪܩܸܠܔ ܫܠܵܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ، ܘܐܸܢ ܠܲܝܬ، ܫܠܵܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܥܲܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܸܬ ܕܵܐܹܪ.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 ”ܘܦܵܝܫܝܼܬܘܿܢ ܓܵܘ ܗ̇ܘ ܒܲܝܬܵ‌ܐ، ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܘܒܸܫܬܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܡܸܢܕܝܼܵܝܗ‌ܝ، ܣܵܒܵܒ ܚܫܝܼܚܵܐ ܝܠܹܗ ܦܵܥܠܵܐ ܠܦܘܼܪܥܵܢܹܗ. ܠܵܐ ܫܲܢܹܝܬܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܠܒܲܝܬܵ‌ܐ.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 ”ܘܠܐܲܝܢܝܼ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼܬܘܿܢ ܘܩܲܒܠܝܼ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܟ݂ܘܿܠܘܼܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܵܐܹܫ ܡܘܼܬܒ݂ܵܐ ܩܲܕܡܵܘܟ݂ܘܿܢ.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 ܒܲܣܡܘܼܢ ܠܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܡܪ̈ܝܼܥܹܐ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ’ܩܘܼܪܒܸܢܵܗ̇ ܥܲܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.‘
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 ”ܐܝܼܢܵܐ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܝܼܬܘܿܢ ܘܠܵܐ ܩܲܒܠܝܼ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܦܠܘܿܛܘܼܢ ܓܵܘ ܥܵܠܘܿܠܵܢܘܼ̈ܗ̇ ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ”ܐܘܼܦ ܬܵܘܙ ܕܝܼܠܵܗ̇ ܬܦܝܼܬܵ‌ܐ ܒܐܲܩܠܵܬܲܢ̈ ܡ̣ܢ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܸܢܦܵܨܘܼܗ̇ ܝܘܲܚ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܝܕܹܥܡܘܼܢ ܐܵܗܵܐ، ܕܩܘܼܪܒܸܢܵܗ̇ ܥܲܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.‘
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܠܣܕܘܿܡ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܢܝܵܚܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܕܝܵܢܬܵ‌ܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܠܗ̇ܝ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ”ܘܵܝ ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܟܘܼܪܙܝܼܢ، ܘܵܝ ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܒܹܝܬ ܨܲܝܵܕܵܐ، ܐܸܢ ܓܵܘ ܨܘܿܪ ܘܨܲܝܕܘܿܢ ܗܵܘܝܼ ܗܘܵܘ ܚܲܝ̈ܠܹܐ ܓܘܼܪܹ̈ܐ ܕܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡ̣ܢ ܓ̰ܲܠܕܹܐ ܒܣܲܩܹ̈ܐ ܘܒܩܸܛܡܵܐ ܒܸܬ ܬܲܘܸܒܝܼ ܗܘܵܘ.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 ”ܐܝܼܢܵܐ ܠܨܘܿܪ ܘܠܨܲܝܕܘܿܢ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܢܝܵܚܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܕܝܵܢܬܵ‌ܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܕܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 ”ܘܐܲܢ݇ܬ‌ܝ ܟܦܲܪܢܵܚܘܿܡ، ܠܵܐ ܗܲܠܔ ܫܡܲܝܵܐ ܦܝܼܫ ܠܵܟ݂ܝ ܡܘܼܪܸܡܬܵ‌ܐ؟ ܗܲܠܔ ܓܹܗܲܢܵܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܲܬ‌ܝ ܡܘܼܨܠܝܼܬܵ‌ܐ.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 ”ܡ̇ܢ ܕܫܵܡܹܥ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܠܝܼ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܡ̇ܢ ܕܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܲܣܠܹܐ، ܐܸܠܝܼ ܡܲܣܠܘܼܝܹܐ ܝܠܹܗ، ܘܡ̇ܢ ܕܐܸܠܝܼ ܡܲܣܠܹܐ، ܡܲܣܠܘܼܝܹܐ ܝܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܫܘܼܕܪܸܢܹܗ.“
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܫܲܒ݂ܥܝܼ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܒܚܲܕܘܼܬܵ‌ܐ ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܵܪܲܢ، ܐܘܼܦ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܙܲܒܛ ܐܸܠܲܢ ܒܫܸܡܘܼܟ݂.“
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 ܘܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܐܵܢܵܐ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܠܣܵܛܵܢܵܐ ܒܸܢܦܵܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܒܸܪܩܵܐ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 ”ܗܵܐ ܒܝܼܵܗܒ݂ܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܕܗܵܘܹܝܬܘܿܢ ܒܸܕܝܵܫܵܐ ܚܘܼܵܘܵܬܹ̈‌ܐ ܘܥܵܩܸܪ̈ܒܹܐ ܘܠܟܠܹܗ ܚܲܝܠܵܐ ܕܕܸܫ̃ܡܸܢ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐ ܚܲܙܕܸܓ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 ”ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܚܵܕܹܝܬܘܿܢ ܣܵܒܵܒ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܙܲܒܛ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܠܵܐ ܚܕܹܝܡܘܼܢ ܣܵܒܵܒ ܫܸܡܵܢܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܟܬܝܼܒܹܐ ܒܫܡܲܝܵܐ.“
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܨܝܼܚ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܪܘܼܚܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܘܼܟ݂، ܝܵܐ ܒܵܒܝܼ ܡܵܪܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܘܕܐܲܪܥܵܐ، ܕܡܘܼܟܸܣ ܠܘܼܟ݂ ܐܲܢܹܐ ܡ̣ܢ ܚܲܟܝܼܡܹ̈ܐ ܘܦܲܪ̈ܡܝܼܵܢܹܐ ܘܓܸܠܝܵܝ ܠܘܼܟ݂ ܠܝܵܠܹ̈ܕ݇ܐ ܙܥܘܿܪܹ̈ܐ. ܗܹܐ ܒܵܒܝܼ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܘܼܟ݂.“
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 ܘܕܝܼܪܹܗ ܠܟܸܣ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗ‌ܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܣܘܼܦܝܵܐ ܐܸܠܝܼ ܡ̣ܢ ܒܵܒܝܼ. ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܝܵܕܹܥ ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ ܐܸܠܵܐ ܒܵܒܵܐ، ܝܲܢ ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ ܒܵܒܵܐ ܐܸܠܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ، ܘܠܡ̇ܢ ܕܒܵܣܡܵܐ ܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܓܵܠܹܐ ܠܹܗ.“
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 ܗ̇ܝܓܵܗ ܕܝܼܪܹܗ ܠܟܸܣ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܒܢܲܦ̮ܫܵܝܗ‌ܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܥܲܝ̈ܢܹܐ ܕܚܵܙܝܼ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 ”ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܪܵܒܵܐ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܡܲܠܟܹ̈ܐ ܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܚܵܙܝܼ ܗܘܵܘ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܠܸܫܡܵܥܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܬܘܿܢ ܘܠܵܐ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ.“
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܚܲܕ ܢܵܡܘܿܣܵܝܵܐ ܓ̰ܲܪܘܼܒܹܐ ܠܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܕܝܼ ܥܵܒ݂ܕܹܢ ܕܝܵܪܬܹܢ ܚܲܝܹ̈ܐ ܕܠܥܵܠܲܡ؟“
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܠܹܗ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ؟ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܹܐ ܩܵܪܹܝܬ؟“
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܕܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܲܝܠܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܘܼܟ݂ ܘܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂.“
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵ‌ܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܘܼܟ݂. ܥܒ݂ܘܿܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܘܒܸܬ ܚܵܝܹܝܬ.“
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܒܥܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܟܫܘܼܛܹܐ ܓܵܢܹܗ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ ܫܒ݂ܵܒ݂ܝܼ؟“
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܒܸܨܠܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܠܐܝܼܪܝܼܚܘܿ. ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܫܲܠܚܵܢܹ̈ܐ ܘܫܘܼܠܸܚ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܝܠܔ ܡܝܼܬܵ‌ܐ ܘܚܵܝܵܐ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 ”ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܕܚܲܕ ܟܵܗܢܵܐ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܗ̇ܝ ܐܘܼܪܚܵܐ. ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܓܹܒܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 ”ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܠܹܘܵܝܵܐ، ܡܛܹܐ ܠܹܗ ܠܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܓܹܒܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 ”ܐܝܼܢܵܐ ܚܲܕ ܫܵܡܪܵܝܵܐ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ، ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܠܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܘܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 ”ܐܣܝܼܪܹܗ ܠܕܲܪ̈ܒܵܬܘܼܗ‌ܝ، ܘܨܘܼܢܨܸܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗ‌ܝ ܚܲܡܪܵܐ ܘܡܸܫܚܵܐ، ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܚܡܵܪܹܗ، ܡܘܼܝܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܠܒܹܝܬ ܡܲܫܪܝܵܐ، ܘܬܘܼܓܒܸܪܹܗ ܐܸܠܹܗ.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 ”ܘܒܩܲܝܕܵܡܬܵ‌ܐ ܕܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܦܘܼܠܸܛ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܕܝܼܢܵܪܹ̈ܐ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܓܒܸܪܵܢܵܐ ܕܒܹܝܬ ܡܲܫܪܝܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܬܲܓܒܸܪܸܬ ܠܹܗ، ܘܐܸܢ ܨܵܪܦܹܬ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܡܸܢܕܝܼ ܙܵܘܕܵܐ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܕܵܝܪܹܢ ܒܸܬ ܦܵܪܥܹܢܘܼܟ݂.‘
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 ”ܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܬܠܵܬܵ‌ܐ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܫܒ݂ܵܒ݂ܵܐ ܠܗ̇ܘ ܕܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܓܵܘ ܫܲܠܚܵܢܹ̈ܐ؟“
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܗ̇ܘ ܕܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܙܹܠܔ݇ ܐܘܼܦ ܐܲܢ݇ܬ ܘܥܒ݂ܘܿܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ.“
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܚܕܵܐ ܡܵܬܵ‌ܐ، ܘܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵ‌ܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܡܵܪܬܵ‌ܐ ܩܘܼܒܸܠܔ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܓܵܘ ܒܲܝܬܘܼܗ̇.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 ܘܗ̇ܝ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇ ܚܵܬܵ‌ܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܡܲܪܝܲܡ. ܐܵܗܵܐ ܝܬܝܼܒ݂ ܠܵܗ̇ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܹ̈‌ܐ ܕܡܵܪܲܢ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗ‌ܝ.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 ܐܝܼܢܵܐ ܡܵܪܬܵ‌ܐ ܒܠܝܼܓܬܵ‌ܐ ܝܗܘܵܐ ܒܚܸܠܡܲܬ ܪܵܒܵܐ. ܐܬܹ‌ܐ ܠܵܗ̇ ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܠܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܵܪܝܼ، ܠܹܐ ܝܘܸܬ ܬܲܚܡܘܼܢܹܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܝܼ؟ ܚܵܬ‌ܝܼ ܩܵܡ ܫܵܒ݂ܩܵܐ ܠܝܼ ܒܢܲܦ̮ܫܝܼ ܠܗܲܕܘܼܪܹܐ ܡܸܢܕܝܼ. ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܕܗܲܝܸܪܵܐ ܠܝܼ.“
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܡܵܪܬܵ‌ܐ، ܡܵܪܬܵ‌ܐ، ܐܲܢ݇ܬ‌ܝ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܝܘܲܬ‌ܝ ܚܲܡ ܘܫܓ݂ܝܼܫܬܵ‌ܐ ܒܘܼܬ ܪܵܒܵܐ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ،
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ ܝܠܹܗ ܐܵܢܲܢܩܵܝܵܐ، ܡܲܪܝܲܡ ܓܘܼܒܹܐ ܠܵܗ̇ ܣܵܗܡܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܕܠܹܐ ܦܵܐܹܫ ܫܩܝܼܠܵܐ ܡܸܢܘܼܗ̇.“
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.