Atos 4
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NAA
1 ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܠܥܲܡܵܐ، ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܵܝܗܝ ܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܘܓܘܼܪܵܐ ܕܢܵܛܘܿܪܹ̈ܐ ܕܗܲܝܟܠܵܐ، ܘܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 ܘܫܓ݂ܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܣܵܒܵܒ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܘ ܘܡܲܟܪܘܼܙܹܐ ܠܥܲܡܵܐ ܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ ܒܝܲܕ ܝܼܫܘܿܥ.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܕܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܗܲܠܔ ܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 ܐܝܼܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ، ܘܗܘܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܝܵܢܵܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܡܫܵܐ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܓܵܘܵܝܗܝ ܚܲܢܵܢ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܘܩܲܝܵܦܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܐܵܠܸܟܣܲܢܕܪܘܿܣ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܫܲܪܒܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ،
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 ܡܘܼܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ ܒܹܝܦܲܠܓܵܐ ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܒܐܲܝܢܝܼ ܚܲܝܠܵܐ ܝܲܢ ܒܐܲܝܢܝܼ ܫܸܡܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܵܗܵܐ؟“
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ،
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 ”ܐܸܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܐܲܚܢܲܢ ܦܝܵܫܵܐ ܝܘܲܚ ܕܝܼܢܹܐ ܒܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܬ ܫܘܼܠܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܠܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ،
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 ”ܝܕܹܥܡܘܼܢ ܠܐܵܗܵܐ، ܐܲܚܬܘܿܢ ܘܟܠܵܝܗܝ ܥܲܡܵܐ ܕܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܙܩܝܼܦ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܘܼܩܸܡ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܡܵܐ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܝܠܹܗ ܩܲܕܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܣܝܼܡܵܐ.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 ”ܗ̇ܘ ܝܼܠܹܗ:
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 ”ܠܲܝܬ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܒܐܢܵܫܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܠܲܝܬ ܚܲܕ ܫܸܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܬܚܘܿܬ ܫܡܲܝܵܐ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܕܒܝܼܹܗ ܦܵܪܩܲܚ.“
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܘܼܪܐܲܬ ܕܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܕܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܦܫܝܼܛܹܐ ܝܗܘܵܘ ܕܠܵܐ ܝܘܼܠܦܵܢܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܘܦܘܼܪܡܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܗܘܝܼܹܐ ܝܗܘܵܘ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 ܘܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܢܵܫܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܵܝܗܝ.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕܵܝ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܠܛܝܼ ܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܝܵܐ، ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ،
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܥܵܒ݂ܕܲܚ ܒܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼ ܓܲܠܝܵܐܝܼܬ ܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܒܝܼܵܝܗܝ، ܘܠܹܐ ܡܵܨܲܚ ܣܵܪܒܲܚ ܠܹܗ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 ”ܐܝܼܢܵܐ ܕܡܲܟܠܲܚ ܠܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܠܸܦܪܵܣܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ، ܡܲܙܕܸܥܲܚ ܠܗܘܿܢ ܕܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܡܵܐ ܠܐܘܼܦ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ.“
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 ܗ̇ܝܓܵܗ ܩܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ ܚܕܵܐ ܓܵܗܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ ܘܦܩܝܼܕܵܝ ܠܗܘܿܢ ܕܗܸܟ̃ ܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܘܠܵܐ ܡܲܠܦܝܼ ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 ܗ̇ܝܓܵܗ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܕܘܼܢܘܼܢ ܐܸܢ ܫܲܪܝܼܪܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܸܫܡܵܥܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܠܸܫܡܵܥܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 ”ܠܹܐ ܡܵܨܲܚ ܕܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܲܚ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܲܢ ܘܕܫܡܝܼܥ ܠܲܢ.“
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 ܓܙܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܵܝܗܝ ܘܫܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ، ܟܲܕ ܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܥܸܠܬܵܐ ܠܬܲܥܠܘܼܡܵܝ، ܒܘܼܬ ܥܲܡܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ،
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 ܣܵܒܵܒ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ ܒܕܘܼܡܵܪܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 ܟܲܕ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܸܪܝܹܐ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܵܝܗܝ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܟܠܵܝܗܝ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ ܡܘܼܪܸܡ ܠܗܘܿܢ ܩܵܠܵܝܗܝ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܐܲܢ݇ܬ ܒܪܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܘܝܵܡܵܐ ܘܟܠܔ ܕܐܝܼܬ ܓܵܘܵܝܗܝ،
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 ”ܐܲܢ݇ܬ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂ ܒܝܲܕ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܒܦܘܼܡܵܐ ܕܪܹܓܘܼܟ݂ ܕܵܘܝܼܕ ܒܵܒܲܢ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܘܫܲܠܝܼ̈ܛܹܐ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܟܵܐ ܥܲܠܔ ܡܵܪܝܵܐ ܘܥܲܠܔ ܡܫܝܼܚܹܗ.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 ”ܣܵܒܵܒ ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܐܵܗܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܘܦܵܢܛܝܼܘܿܣ ܦܝܼܠܵܛܘܿܣ ܥܲܡ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܘܟܸܢܫܵܐ ܕܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܥܲܠܔ ܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܝܼܫܘܿܥ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܢ݇ܬ ܡܫܝܼܚ ܠܘܼܟ݂،
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 ”ܠܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܲܝܠܘܼܟ݂ ܘܨܸܒ݂ܝܵܢܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܪܫܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܐܹܫ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܚܘܼܪ ܒܓܸܙܡܵܝ̈ܗܝ ܘܡܲܥܒܸܕ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܟ݂ ܕܗܲܡܙܸܡܝܼ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼܟ݂ ܒܟܠܔ ܓ̰ܘܼܪܐܲܬ.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 ”ܦܲܫܸܛ ܐܝܼܕܘܼܟ݂ ܘܒܲܣܸܡ، ܘܥܒ݂ܘܿܕ ܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ ܘܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܝܼܫܘܿܥ.“
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܨܘܼܠܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܫܥܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܕܘܼܟܵܐ ܕܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܘܟܠܵܝܗܝ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܝܹܐ ܡ̣ܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ، ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܓ̰ܘܼܪܐܲܬ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܒܚܕܵܐ ܓܵܢܵܐ ܝܗܘܵܘ ܘܒܚܲܕ ܠܸܒܵܐ. ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܠܹܐ ܐܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼܹܗ ܕܝܼܗܘܵܐ ܕܓܵܢܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܫܲܪ̈ܝܼܟܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 ܒܚܲܝܠܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܟܹܐ ܝܵܗܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܐܲܢܹܐ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܠܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܫܵܦܵܩܲܬ ܓܘܼܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܵܝܗܝ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܓܵܘܵܝܗܝ ܐܢܵܫܵܐ ܣܢܝܼܩܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܚܲܩܠܵܢܹ̈ܐ ܝܲܢ ܒܵܬܹ̈ܐ ܙܲܒܢܝܼ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܘܡܲܝܬܝܼ ܗܘܵܘ ܛܝܼܡܵܝܗܝ،
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ܘܡܲܬܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܟܠܔ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܣܢܝܼܩܘܼܬܹܗ.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܝܵܘܣܸܦ، ܠܹܘܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܸܘܦܪܘܿܣ، ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܩܸܪܝܵܐ ܒܲܪܢܒ݂ܵܐ ܒܝܲܕ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ، ܒܡܲܥܢܵܝܵܐ ܕܒܪܘܿܢܵܐ ܕܒܘܼܝܵܐܵܐ،
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 ܙܘܼܒܸܢܹܗ ܚܲܩܠܵܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܹܗ ܛܝܼܡܘܼܗ̇ ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.