Atos 4
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARC
1 ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܠܥܲܡܵܐ، ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܵܝܗܝ ܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܘܓܘܼܪܵܐ ܕܢܵܛܘܿܪܹ̈ܐ ܕܗܲܝܟܠܵܐ، ܘܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 ܘܫܓ݂ܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܣܵܒܵܒ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܘ ܘܡܲܟܪܘܼܙܹܐ ܠܥܲܡܵܐ ܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ ܒܝܲܕ ܝܼܫܘܿܥ.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܕܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܗܲܠܔ ܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 ܐܝܼܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ، ܘܗܘܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܝܵܢܵܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܡܫܵܐ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܓܵܘܵܝܗܝ ܚܲܢܵܢ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܘܩܲܝܵܦܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܐܵܠܸܟܣܲܢܕܪܘܿܣ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܫܲܪܒܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ،
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 ܡܘܼܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ ܒܹܝܦܲܠܓܵܐ ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܒܐܲܝܢܝܼ ܚܲܝܠܵܐ ܝܲܢ ܒܐܲܝܢܝܼ ܫܸܡܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܵܗܵܐ؟“
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ،
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 ”ܐܸܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܐܲܚܢܲܢ ܦܝܵܫܵܐ ܝܘܲܚ ܕܝܼܢܹܐ ܒܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܬ ܫܘܼܠܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܠܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ،
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 ”ܝܕܹܥܡܘܼܢ ܠܐܵܗܵܐ، ܐܲܚܬܘܿܢ ܘܟܠܵܝܗܝ ܥܲܡܵܐ ܕܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܙܩܝܼܦ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܘܼܩܸܡ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܡܵܐ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܝܠܹܗ ܩܲܕܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܣܝܼܡܵܐ.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 ”ܗ̇ܘ ܝܼܠܹܗ:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 ”ܠܲܝܬ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܒܐܢܵܫܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܠܲܝܬ ܚܲܕ ܫܸܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܬܚܘܿܬ ܫܡܲܝܵܐ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܕܒܝܼܹܗ ܦܵܪܩܲܚ.“
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܘܼܪܐܲܬ ܕܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܕܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܦܫܝܼܛܹܐ ܝܗܘܵܘ ܕܠܵܐ ܝܘܼܠܦܵܢܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܘܦܘܼܪܡܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܗܘܝܼܹܐ ܝܗܘܵܘ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 ܘܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܢܵܫܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܵܝܗܝ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕܵܝ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܠܛܝܼ ܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܝܵܐ، ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ،
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܥܵܒ݂ܕܲܚ ܒܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼ ܓܲܠܝܵܐܝܼܬ ܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܒܝܼܵܝܗܝ، ܘܠܹܐ ܡܵܨܲܚ ܣܵܪܒܲܚ ܠܹܗ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 ”ܐܝܼܢܵܐ ܕܡܲܟܠܲܚ ܠܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܠܸܦܪܵܣܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ، ܡܲܙܕܸܥܲܚ ܠܗܘܿܢ ܕܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܡܵܐ ܠܐܘܼܦ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ.“
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 ܗ̇ܝܓܵܗ ܩܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ ܚܕܵܐ ܓܵܗܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ ܘܦܩܝܼܕܵܝ ܠܗܘܿܢ ܕܗܸܟ̃ ܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܘܠܵܐ ܡܲܠܦܝܼ ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 ܗ̇ܝܓܵܗ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܕܘܼܢܘܼܢ ܐܸܢ ܫܲܪܝܼܪܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܸܫܡܵܥܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܠܸܫܡܵܥܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 ”ܠܹܐ ܡܵܨܲܚ ܕܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܲܚ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܲܢ ܘܕܫܡܝܼܥ ܠܲܢ.“
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 ܓܙܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܵܝܗܝ ܘܫܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ، ܟܲܕ ܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܥܸܠܬܵܐ ܠܬܲܥܠܘܼܡܵܝ، ܒܘܼܬ ܥܲܡܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ،
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 ܣܵܒܵܒ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ ܒܕܘܼܡܵܪܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 ܟܲܕ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܸܪܝܹܐ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܵܝܗܝ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܟܠܵܝܗܝ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ ܡܘܼܪܸܡ ܠܗܘܿܢ ܩܵܠܵܝܗܝ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܐܲܢ݇ܬ ܒܪܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܘܝܵܡܵܐ ܘܟܠܔ ܕܐܝܼܬ ܓܵܘܵܝܗܝ،
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 ”ܐܲܢ݇ܬ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂ ܒܝܲܕ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܒܦܘܼܡܵܐ ܕܪܹܓܘܼܟ݂ ܕܵܘܝܼܕ ܒܵܒܲܢ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܘܫܲܠܝܼ̈ܛܹܐ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܟܵܐ ܥܲܠܔ ܡܵܪܝܵܐ ܘܥܲܠܔ ܡܫܝܼܚܹܗ.
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ”ܣܵܒܵܒ ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܐܵܗܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܘܦܵܢܛܝܼܘܿܣ ܦܝܼܠܵܛܘܿܣ ܥܲܡ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܘܟܸܢܫܵܐ ܕܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܥܲܠܔ ܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܝܼܫܘܿܥ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܢ݇ܬ ܡܫܝܼܚ ܠܘܼܟ݂،
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 ”ܠܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܲܝܠܘܼܟ݂ ܘܨܸܒ݂ܝܵܢܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܪܫܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܐܹܫ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܚܘܼܪ ܒܓܸܙܡܵܝ̈ܗܝ ܘܡܲܥܒܸܕ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܟ݂ ܕܗܲܡܙܸܡܝܼ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼܟ݂ ܒܟܠܔ ܓ̰ܘܼܪܐܲܬ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 ”ܦܲܫܸܛ ܐܝܼܕܘܼܟ݂ ܘܒܲܣܸܡ، ܘܥܒ݂ܘܿܕ ܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ ܘܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܝܼܫܘܿܥ.“
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܨܘܼܠܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܫܥܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܕܘܼܟܵܐ ܕܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܘܟܠܵܝܗܝ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܝܹܐ ܡ̣ܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ، ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܓ̰ܘܼܪܐܲܬ.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܒܚܕܵܐ ܓܵܢܵܐ ܝܗܘܵܘ ܘܒܚܲܕ ܠܸܒܵܐ. ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܠܹܐ ܐܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼܹܗ ܕܝܼܗܘܵܐ ܕܓܵܢܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܫܲܪ̈ܝܼܟܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 ܒܚܲܝܠܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܟܹܐ ܝܵܗܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܐܲܢܹܐ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܠܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܫܵܦܵܩܲܬ ܓܘܼܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܵܝܗܝ.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܓܵܘܵܝܗܝ ܐܢܵܫܵܐ ܣܢܝܼܩܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܚܲܩܠܵܢܹ̈ܐ ܝܲܢ ܒܵܬܹ̈ܐ ܙܲܒܢܝܼ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܘܡܲܝܬܝܼ ܗܘܵܘ ܛܝܼܡܵܝܗܝ،
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ܘܡܲܬܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܟܠܔ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܣܢܝܼܩܘܼܬܹܗ.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܝܵܘܣܸܦ، ܠܹܘܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܸܘܦܪܘܿܣ، ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܩܸܪܝܵܐ ܒܲܪܢܒ݂ܵܐ ܒܝܲܕ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ، ܒܡܲܥܢܵܝܵܐ ܕܒܪܘܿܢܵܐ ܕܒܘܼܝܵܐܵܐ،
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 ܙܘܼܒܸܢܹܗ ܚܲܩܠܵܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܹܗ ܛܝܼܡܘܼܗ̇ ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.