Atos 4
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARIB
1 ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܠܥܲܡܵܐ، ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܵܝܗܝ ܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܘܓܘܼܪܵܐ ܕܢܵܛܘܿܪܹ̈ܐ ܕܗܲܝܟܠܵܐ، ܘܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 ܘܫܓ݂ܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܣܵܒܵܒ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܘ ܘܡܲܟܪܘܼܙܹܐ ܠܥܲܡܵܐ ܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ ܒܝܲܕ ܝܼܫܘܿܥ.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܕܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܗܲܠܔ ܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 ܐܝܼܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ، ܘܗܘܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܝܵܢܵܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܡܫܵܐ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܓܵܘܵܝܗܝ ܚܲܢܵܢ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܘܩܲܝܵܦܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܐܵܠܸܟܣܲܢܕܪܘܿܣ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܫܲܪܒܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ،
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 ܡܘܼܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ ܒܹܝܦܲܠܓܵܐ ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܒܐܲܝܢܝܼ ܚܲܝܠܵܐ ܝܲܢ ܒܐܲܝܢܝܼ ܫܸܡܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܵܗܵܐ؟“
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ،
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 ”ܐܸܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܐܲܚܢܲܢ ܦܝܵܫܵܐ ܝܘܲܚ ܕܝܼܢܹܐ ܒܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܬ ܫܘܼܠܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܠܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ،
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 ”ܝܕܹܥܡܘܼܢ ܠܐܵܗܵܐ، ܐܲܚܬܘܿܢ ܘܟܠܵܝܗܝ ܥܲܡܵܐ ܕܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܙܩܝܼܦ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܘܼܩܸܡ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܡܵܐ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܝܠܹܗ ܩܲܕܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܣܝܼܡܵܐ.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 ”ܗ̇ܘ ܝܼܠܹܗ:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 ”ܠܲܝܬ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܒܐܢܵܫܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܠܲܝܬ ܚܲܕ ܫܸܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܬܚܘܿܬ ܫܡܲܝܵܐ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܕܒܝܼܹܗ ܦܵܪܩܲܚ.“
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܘܼܪܐܲܬ ܕܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܕܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܦܫܝܼܛܹܐ ܝܗܘܵܘ ܕܠܵܐ ܝܘܼܠܦܵܢܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܘܦܘܼܪܡܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܗܘܝܼܹܐ ܝܗܘܵܘ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 ܘܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܢܵܫܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܵܝܗܝ.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕܵܝ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܠܛܝܼ ܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܝܵܐ، ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ،
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܥܵܒ݂ܕܲܚ ܒܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼ ܓܲܠܝܵܐܝܼܬ ܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܒܝܼܵܝܗܝ، ܘܠܹܐ ܡܵܨܲܚ ܣܵܪܒܲܚ ܠܹܗ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 ”ܐܝܼܢܵܐ ܕܡܲܟܠܲܚ ܠܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܡ̣ܢ ܠܸܦܪܵܣܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ، ܡܲܙܕܸܥܲܚ ܠܗܘܿܢ ܕܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܡܵܐ ܠܐܘܼܦ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ.“
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 ܗ̇ܝܓܵܗ ܩܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ ܚܕܵܐ ܓܵܗܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ ܘܦܩܝܼܕܵܝ ܠܗܘܿܢ ܕܗܸܟ̃ ܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܘܠܵܐ ܡܲܠܦܝܼ ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 ܗ̇ܝܓܵܗ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܕܘܼܢܘܼܢ ܐܸܢ ܫܲܪܝܼܪܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܸܫܡܵܥܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܠܸܫܡܵܥܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 ”ܠܹܐ ܡܵܨܲܚ ܕܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܲܚ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܲܢ ܘܕܫܡܝܼܥ ܠܲܢ.“
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 ܓܙܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܵܝܗܝ ܘܫܸܪܝܵܝ ܠܗܘܿܢ، ܟܲܕ ܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܥܸܠܬܵܐ ܠܬܲܥܠܘܼܡܵܝ، ܒܘܼܬ ܥܲܡܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ،
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 ܣܵܒܵܒ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܣܝܼܡܵܐ ܒܕܘܼܡܵܪܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 ܟܲܕ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܸܪܝܹܐ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܵܝܗܝ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܟܠܵܝܗܝ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ ܡܘܼܪܸܡ ܠܗܘܿܢ ܩܵܠܵܝܗܝ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܐܲܢ݇ܬ ܒܪܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܘܝܵܡܵܐ ܘܟܠܔ ܕܐܝܼܬ ܓܵܘܵܝܗܝ،
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 ”ܐܲܢ݇ܬ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂ ܒܝܲܕ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܒܦܘܼܡܵܐ ܕܪܹܓܘܼܟ݂ ܕܵܘܝܼܕ ܒܵܒܲܢ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܘܫܲܠܝܼ̈ܛܹܐ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܟܵܐ ܥܲܠܔ ܡܵܪܝܵܐ ܘܥܲܠܔ ܡܫܝܼܚܹܗ.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ”ܣܵܒܵܒ ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܐܵܗܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܘܦܵܢܛܝܼܘܿܣ ܦܝܼܠܵܛܘܿܣ ܥܲܡ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܘܟܸܢܫܵܐ ܕܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܥܲܠܔ ܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܝܼܫܘܿܥ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܢ݇ܬ ܡܫܝܼܚ ܠܘܼܟ݂،
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 ”ܠܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܲܝܠܘܼܟ݂ ܘܨܸܒ݂ܝܵܢܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܪܫܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܕܦܵܐܹܫ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܝܵܐ ܡܵܪܝܵܐ، ܚܘܼܪ ܒܓܸܙܡܵܝ̈ܗܝ ܘܡܲܥܒܸܕ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܟ݂ ܕܗܲܡܙܸܡܝܼ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼܟ݂ ܒܟܠܔ ܓ̰ܘܼܪܐܲܬ.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 ”ܦܲܫܸܛ ܐܝܼܕܘܼܟ݂ ܘܒܲܣܸܡ، ܘܥܒ݂ܘܿܕ ܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ ܘܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܝܼܫܘܿܥ.“
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܨܘܼܠܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܫܥܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܕܘܼܟܵܐ ܕܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܘܟܠܵܝܗܝ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܝܹܐ ܡ̣ܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ، ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܓ̰ܘܼܪܐܲܬ.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܒܚܕܵܐ ܓܵܢܵܐ ܝܗܘܵܘ ܘܒܚܲܕ ܠܸܒܵܐ. ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܠܹܐ ܐܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼܹܗ ܕܝܼܗܘܵܐ ܕܓܵܢܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܫܲܪ̈ܝܼܟܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 ܒܚܲܝܠܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܟܹܐ ܝܵܗܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܐܲܢܹܐ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܠܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܫܵܦܵܩܲܬ ܓܘܼܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܵܝܗܝ.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܓܵܘܵܝܗܝ ܐܢܵܫܵܐ ܣܢܝܼܩܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܚܲܩܠܵܢܹ̈ܐ ܝܲܢ ܒܵܬܹ̈ܐ ܙܲܒܢܝܼ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܘܡܲܝܬܝܼ ܗܘܵܘ ܛܝܼܡܵܝܗܝ،
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ܘܡܲܬܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܟܠܔ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܣܢܝܼܩܘܼܬܹܗ.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܝܵܘܣܸܦ، ܠܹܘܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܸܘܦܪܘܿܣ، ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܩܸܪܝܵܐ ܒܲܪܢܒ݂ܵܐ ܒܝܲܕ ܫܠܝܼܚܹ̈ܐ، ܒܡܲܥܢܵܝܵܐ ܕܒܪܘܿܢܵܐ ܕܒܘܼܝܵܐܵܐ،
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 ܙܘܼܒܸܢܹܗ ܚܲܩܠܵܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܹܗ ܛܝܼܡܘܼܗ̇ ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.