2 Samuel 12

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tuke Pujuu profeta Natágkan Davitai awemauwai. Dutikam Davitan jegajua aujak:
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Nunú wiakchanuk uwig aidau, baka aidau shiig kuashat ajujakui.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Untsu ujudauchinuk ima makichkiuch uwig sumapakbau ajujakui. Nunak ima nigki tsakapajui. Tuja nunú uwijak niijai niina uchiji aidaujai aatus ijunag pujus tsakajui. Imatika aneasa kuitabau asa, uwijak dita yuwinamun niishkam yujakui, tuja umutnashkam dita umuinamun umujakui. Untsu kanakug dita kanamunum ayaumas kanujakui. Tuja nunú múuntak uwignak niina nawanjijai betek kuitamajakui.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 “Tuja makichik tsawantai makichik aents nunú wiakchan ijagsatatus jegajuauwai. Nunikmatai, niinu uwig aidauk, baka aidauk shiig kuashat ayaig, nuna maa ijag ajamtan sujimak, ujudauchi uwigji makichkiuch pujaun atanki maa inagkauwai, ijagkan ajamsatatus”, tiuwai.
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Nuna David antuk, senchi kajeka Natágkan chichajak:
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Nuigtushkam nuna dutikauk cuatro uwija akiken akikmamainai, wagki aents ujudauchin wait anenjachu asa”, tiuwai.
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Tusa tutai Natán ayaak:
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Ame pujusa inamjatnunash, amina apugmi nuwe aidaujai amasmaijame. Nuigtushkam Israel aents aidaun Judá wegantu aidaujai apuji awagsajame. Tuja wi imatikan amasuitag nunú ame diisam imanchauwaitkuig, aan kuashat amastajame timajai.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 “ ‘Tujash ¿wagka mina chichameg intimjutkimesh wi dakitamush pegkegchaush takasume? Suntag amonita aents aidau Uríasan maatnume tusam inamjaume. Dutikawamin maawagmatai, ame niina nuwe atankiume.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 “ ‘Tuja mina intimjutkim Uríasa nuwe jujukium nuadui, yamai nagkamas amina pataim aina nunak tuke puyajai mainiagtinai, dutikamu asag kuashat waitiagtinai.
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 Amina uchijum aina duke pempeentugmakiag waitkagmasagtinai. Tuja amina ikaa nuwem aina nuna uchijum atanjamki, amesh wainminig pan tsawai dutikati titatjai, wagki tikich aents aidaush ashí dekaatnume tusan.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Amek uumka takamsaume, tujash wika ashí Israel aents aidau dekainamunum tsawai pan iwainaktatjai’, tawai Tuke Pujuu”, tiuwai.
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Tusa tama David Natágkan chichajak:
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Tujash amek Tuke Pujuu tuke dushikiakum pegkegchau takamsaum duwi, amina uchijum akiina duka jakattawai”, tiuwai.
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Nuna tusa ukuak Natán niina jeen wakitkiuwai.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Nunitai David uchi jakai tusa Apajuín segaak, yujumkan yutsuk ijagma pegakjin kanutan dakitak, nugka tepes kanau.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Imanik waittai niina atuwe apu aidau jegajuawag inankitag tuidau. Dutikamash niig dakitau. Tuja ditajai ijunja yujumak yutanashkam dakitau.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Tujash nunú uchik siete tsawan wegak jakauwai. Nunikmatai suntaja apuji Davitan kuitamin aidau nii ujatan ishamaidau, wagki dita anentaimsag: “Uchi eke jatsaigkish ii niijai chichajinish, wake besemag dekapeau asa, ii tabaunak antugtamchama nuniaush ¿wajuk ujaktajiki uchi jakae tusaish? ¡Tusa ujajin nuna antuk nuni nagkaemas wake besemag dekapeak, pegkegchaunakesh dutikmainai!” tuidau.
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Tusa chichaidaun David antuk, dekas uchik jakaegapi tiuwai. Tusa ditan untsuka iniak:
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 Tuja siete tsawantai uchi jak tepesua nuaduik Davitak makichkish maichui, tuja kugkuinnakesh nijamkachui, nuigtush jáanch pegkegnakesh nugkutsuk pujau. Nunik pujau uchi jakae tabaun dekaa, nugká tepau nantaki mainiuwai, nunik kugkuinun nijamak jáanchin yapagmamauwai. Nunik Tuke Pujuun ememattatus aak Apajuíjai chichatai aakmakbaunum wayauwai. Nunik Apajuín ememati ukuak, yujumkan sujusagmatai yuwatjai tusa niina jeen weuwai. Nunik jegamtai yujumak susam yuwauwai.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Yujumkan yuwamtai inake aidau chichajuinak:
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Tiagtai David ditan ayaak:
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Tuja yamai uchi jaka nuaduish ¿wagkanuk ijagma pujusnush buuttaja? Wika uchi ataktu tsagagti tusanuk tumaitsujai. ¡Wi jakun niijai ijunjatnaitjai! Untsu niig ataktu aneantag wijaig pujumaitsui”, tiuwai.
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 David niina uchiji Betsabéyai akiamu jakamtai, nuwe Betsabé buuttai etsagkeg ukukiuwai. Nunik pujau tikich tsawantin nuwen ijagsatatus wejiuwai. Nunik jegá niijai kanajui. Dutikam pujus ejapjuk uchi aishmagkun uchigmakui, dutikamtai David adaikauwai Salomón. Tuja nunú uchinak Tuke Pujuu anejakui.
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 Nuadui Tuke Pujuu profeta Natágkan akateak: “David niina uchiji akiina nunak Jedidía adaikati”, tusa tiuwai. Tusa tima David niina uchijin Jedidía adaikauwai.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 — ausente —
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 — ausente —
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 — ausente —
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 — ausente —
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 — ausente —
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 — ausente —
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.