2 Samuel 12
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NTLH
1 Tuke Pujuu profeta Natágkan Davitai awemauwai. Dutikam Davitan jegajua aujak:
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Nunú wiakchanuk uwig aidau, baka aidau shiig kuashat ajujakui.
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 Untsu ujudauchinuk ima makichkiuch uwig sumapakbau ajujakui. Nunak ima nigki tsakapajui. Tuja nunú uwijak niijai niina uchiji aidaujai aatus ijunag pujus tsakajui. Imatika aneasa kuitabau asa, uwijak dita yuwinamun niishkam yujakui, tuja umutnashkam dita umuinamun umujakui. Untsu kanakug dita kanamunum ayaumas kanujakui. Tuja nunú múuntak uwignak niina nawanjijai betek kuitamajakui.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 “Tuja makichik tsawantai makichik aents nunú wiakchan ijagsatatus jegajuauwai. Nunikmatai, niinu uwig aidauk, baka aidauk shiig kuashat ayaig, nuna maa ijag ajamtan sujimak, ujudauchi uwigji makichkiuch pujaun atanki maa inagkauwai, ijagkan ajamsatatus”, tiuwai.
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Nuna David antuk, senchi kajeka Natágkan chichajak:
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Nuigtushkam nuna dutikauk cuatro uwija akiken akikmamainai, wagki aents ujudauchin wait anenjachu asa”, tiuwai.
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Tusa tutai Natán ayaak:
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 Ame pujusa inamjatnunash, amina apugmi nuwe aidaujai amasmaijame. Nuigtushkam Israel aents aidaun Judá wegantu aidaujai apuji awagsajame. Tuja wi imatikan amasuitag nunú ame diisam imanchauwaitkuig, aan kuashat amastajame timajai.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 “ ‘Tujash ¿wagka mina chichameg intimjutkimesh wi dakitamush pegkegchaush takasume? Suntag amonita aents aidau Uríasan maatnume tusam inamjaume. Dutikawamin maawagmatai, ame niina nuwe atankiume.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 “ ‘Tuja mina intimjutkim Uríasa nuwe jujukium nuadui, yamai nagkamas amina pataim aina nunak tuke puyajai mainiagtinai, dutikamu asag kuashat waitiagtinai.
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 Amina uchijum aina duke pempeentugmakiag waitkagmasagtinai. Tuja amina ikaa nuwem aina nuna uchijum atanjamki, amesh wainminig pan tsawai dutikati titatjai, wagki tikich aents aidaush ashí dekaatnume tusan.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Amek uumka takamsaume, tujash wika ashí Israel aents aidau dekainamunum tsawai pan iwainaktatjai’, tawai Tuke Pujuu”, tiuwai.
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Tusa tama David Natágkan chichajak:
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Tujash amek Tuke Pujuu tuke dushikiakum pegkegchau takamsaum duwi, amina uchijum akiina duka jakattawai”, tiuwai.
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Nuna tusa ukuak Natán niina jeen wakitkiuwai.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Nunitai David uchi jakai tusa Apajuín segaak, yujumkan yutsuk ijagma pegakjin kanutan dakitak, nugka tepes kanau.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Imanik waittai niina atuwe apu aidau jegajuawag inankitag tuidau. Dutikamash niig dakitau. Tuja ditajai ijunja yujumak yutanashkam dakitau.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 Tujash nunú uchik siete tsawan wegak jakauwai. Nunikmatai suntaja apuji Davitan kuitamin aidau nii ujatan ishamaidau, wagki dita anentaimsag: “Uchi eke jatsaigkish ii niijai chichajinish, wake besemag dekapeau asa, ii tabaunak antugtamchama nuniaush ¿wajuk ujaktajiki uchi jakae tusaish? ¡Tusa ujajin nuna antuk nuni nagkaemas wake besemag dekapeak, pegkegchaunakesh dutikmainai!” tuidau.
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Tusa chichaidaun David antuk, dekas uchik jakaegapi tiuwai. Tusa ditan untsuka iniak:
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Tuja siete tsawantai uchi jak tepesua nuaduik Davitak makichkish maichui, tuja kugkuinnakesh nijamkachui, nuigtush jáanch pegkegnakesh nugkutsuk pujau. Nunik pujau uchi jakae tabaun dekaa, nugká tepau nantaki mainiuwai, nunik kugkuinun nijamak jáanchin yapagmamauwai. Nunik Tuke Pujuun ememattatus aak Apajuíjai chichatai aakmakbaunum wayauwai. Nunik Apajuín ememati ukuak, yujumkan sujusagmatai yuwatjai tusa niina jeen weuwai. Nunik jegamtai yujumak susam yuwauwai.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Yujumkan yuwamtai inake aidau chichajuinak:
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Tiagtai David ditan ayaak:
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Tuja yamai uchi jaka nuaduish ¿wagkanuk ijagma pujusnush buuttaja? Wika uchi ataktu tsagagti tusanuk tumaitsujai. ¡Wi jakun niijai ijunjatnaitjai! Untsu niig ataktu aneantag wijaig pujumaitsui”, tiuwai.
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 David niina uchiji Betsabéyai akiamu jakamtai, nuwe Betsabé buuttai etsagkeg ukukiuwai. Nunik pujau tikich tsawantin nuwen ijagsatatus wejiuwai. Nunik jegá niijai kanajui. Dutikam pujus ejapjuk uchi aishmagkun uchigmakui, dutikamtai David adaikauwai Salomón. Tuja nunú uchinak Tuke Pujuu anejakui.
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 Nuadui Tuke Pujuu profeta Natágkan akateak: “David niina uchiji akiina nunak Jedidía adaikati”, tusa tiuwai. Tusa tima David niina uchijin Jedidía adaikauwai.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 — ausente —
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 — ausente —
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 — ausente —
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 — ausente —
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 — ausente —
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.