2 Samuel 12

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tuke Pujuu profeta Natágkan Davitai awemauwai. Dutikam Davitan jegajua aujak:
1 O Senhor, pois, enviou Natã a Davi. E, entrando ele a ter com Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Nunú wiakchanuk uwig aidau, baka aidau shiig kuashat ajujakui.
2 O rico tinha rebanhos e manadas em grande número;
3 Untsu ujudauchinuk ima makichkiuch uwig sumapakbau ajujakui. Nunak ima nigki tsakapajui. Tuja nunú uwijak niijai niina uchiji aidaujai aatus ijunag pujus tsakajui. Imatika aneasa kuitabau asa, uwijak dita yuwinamun niishkam yujakui, tuja umutnashkam dita umuinamun umujakui. Untsu kanakug dita kanamunum ayaumas kanujakui. Tuja nunú múuntak uwignak niina nawanjijai betek kuitamajakui.
3 mas o pobre não tinha coisa alguma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; ela crescera em companhia dele e de seus filhos; do seu bocado comia, do seu copo bebia, e dormia em seu regaço; e ele a tinha como filha.
4 “Tuja makichik tsawantai makichik aents nunú wiakchan ijagsatatus jegajuauwai. Nunikmatai, niinu uwig aidauk, baka aidauk shiig kuashat ayaig, nuna maa ijag ajamtan sujimak, ujudauchi uwigji makichkiuch pujaun atanki maa inagkauwai, ijagkan ajamsatatus”, tiuwai.
4 Chegou um viajante à casa do rico; e este, não querendo tomar das suas ovelhas e do seu gado para guisar para o viajante que viera a ele, tomou a cordeira do pobre e a preparou para o seu hóspede.
5 Nuna David antuk, senchi kajeka Natágkan chichajak:
5 Então a ira de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem; e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Nuigtushkam nuna dutikauk cuatro uwija akiken akikmamainai, wagki aents ujudauchin wait anenjachu asa”, tiuwai.
6 Pela cordeira restituirá o quádruplo, porque fez tal coisa, e não teve compaixão.
7 Tusa tutai Natán ayaak:
7 Então disse Natã a Davi: Esse homem és tu! Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, livrei-te da mão de Saul,
8 Ame pujusa inamjatnunash, amina apugmi nuwe aidaujai amasmaijame. Nuigtushkam Israel aents aidaun Judá wegantu aidaujai apuji awagsajame. Tuja wi imatikan amasuitag nunú ame diisam imanchauwaitkuig, aan kuashat amastajame timajai.
8 e te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio; também te dei a casa de Israel e de Judá. E se isso fosse pouco, te acrescentaria outro tanto.
9 “ ‘Tujash ¿wagka mina chichameg intimjutkimesh wi dakitamush pegkegchaush takasume? Suntag amonita aents aidau Uríasan maatnume tusam inamjaume. Dutikawamin maawagmatai, ame niina nuwe atankiume.
9 Por que desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, mataste à espada, e a sua mulher tomaste para ser tua mulher; sim, a ele mataste com a espada dos amonitas.
10 “ ‘Tuja mina intimjutkim Uríasa nuwe jujukium nuadui, yamai nagkamas amina pataim aina nunak tuke puyajai mainiagtinai, dutikamu asag kuashat waitiagtinai.
10 Agora, pois, a espada jamais se apartará da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Amina uchijum aina duke pempeentugmakiag waitkagmasagtinai. Tuja amina ikaa nuwem aina nuna uchijum atanjamki, amesh wainminig pan tsawai dutikati titatjai, wagki tikich aents aidaush ashí dekaatnume tusan.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres à luz deste sol.
12 Amek uumka takamsaume, tujash wika ashí Israel aents aidau dekainamunum tsawai pan iwainaktatjai’, tawai Tuke Pujuu”, tiuwai.
12 Pois tu o fizeste em oculto; mas eu farei este negócio perante todo o Israel e à luz do sol.
13 Tusa tama David Natágkan chichajak:
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. Tornou Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morreras.
14 Tujash amek Tuke Pujuu tuke dushikiakum pegkegchau takamsaum duwi, amina uchijum akiina duka jakattawai”, tiuwai.
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Nuna tusa ukuak Natán niina jeen wakitkiuwai.
15 Então Natã foi para sua casa. Depois o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, de sorte que adoeceu gravemente.
16 Nunitai David uchi jakai tusa Apajuín segaak, yujumkan yutsuk ijagma pegakjin kanutan dakitak, nugka tepes kanau.
16 Davi, pois, buscou a Deus pela criança, e observou rigoroso jejum e, recolhendo-se, passava a noite toda prostrado sobre a terra.
17 Imanik waittai niina atuwe apu aidau jegajuawag inankitag tuidau. Dutikamash niig dakitau. Tuja ditajai ijunja yujumak yutanashkam dakitau.
17 Então os anciãos da sua casa se puseram ao lado dele para o fazerem levantar-se da terra; porém ele não quis, nem comeu com eles.
18 Tujash nunú uchik siete tsawan wegak jakauwai. Nunikmatai suntaja apuji Davitan kuitamin aidau nii ujatan ishamaidau, wagki dita anentaimsag: “Uchi eke jatsaigkish ii niijai chichajinish, wake besemag dekapeau asa, ii tabaunak antugtamchama nuniaush ¿wajuk ujaktajiki uchi jakae tusaish? ¡Tusa ujajin nuna antuk nuni nagkaemas wake besemag dekapeak, pegkegchaunakesh dutikmainai!” tuidau.
18 Ao sétimo dia a criança morreu; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança tinha morrido; pois diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém ele não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança morreu? Poderá cometer um desatino.
19 Tusa chichaidaun David antuk, dekas uchik jakaegapi tiuwai. Tusa ditan untsuka iniak:
19 Davi, porém, percebeu que seus servos cochichavam entre si, e entendeu que a criança havia morrido; pelo que perguntou a seus servos: Morreu a criança? E eles responderam: Morreu.
20 Tuja siete tsawantai uchi jak tepesua nuaduik Davitak makichkish maichui, tuja kugkuinnakesh nijamkachui, nuigtush jáanch pegkegnakesh nugkutsuk pujau. Nunik pujau uchi jakae tabaun dekaa, nugká tepau nantaki mainiuwai, nunik kugkuinun nijamak jáanchin yapagmamauwai. Nunik Tuke Pujuun ememattatus aak Apajuíjai chichatai aakmakbaunum wayauwai. Nunik Apajuín ememati ukuak, yujumkan sujusagmatai yuwatjai tusa niina jeen weuwai. Nunik jegamtai yujumak susam yuwauwai.
20 Então Davi se levantou da terra, lavou-se, ungiu-se, e mudou de vestes; e, entrando na casa do Senhor, adorou. Depois veio a sua casa, e pediu o que comer; e lho deram, e ele comeu.
21 Yujumkan yuwamtai inake aidau chichajuinak:
21 Então os seus servos lhe disseram: Que é isso que fizeste? pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que a criança morreu te levantaste e comeste.
22 Tiagtai David ditan ayaak:
22 Respondeu ele: Quando a criança ainda vivia, jejuei e chorei, pois dizia: Quem sabe se o Senhor não se compadecerá de mim, de modo que viva a criança?
23 Tuja yamai uchi jaka nuaduish ¿wagkanuk ijagma pujusnush buuttaja? Wika uchi ataktu tsagagti tusanuk tumaitsujai. ¡Wi jakun niijai ijunjatnaitjai! Untsu niig ataktu aneantag wijaig pujumaitsui”, tiuwai.
23 Todavia, agora que é morta, por que ainda jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei para ela, porém ela não voltará para mim.
24 David niina uchiji Betsabéyai akiamu jakamtai, nuwe Betsabé buuttai etsagkeg ukukiuwai. Nunik pujau tikich tsawantin nuwen ijagsatatus wejiuwai. Nunik jegá niijai kanajui. Dutikam pujus ejapjuk uchi aishmagkun uchigmakui, dutikamtai David adaikauwai Salomón. Tuja nunú uchinak Tuke Pujuu anejakui.
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou, e se deitou com ela. E teve ela um filho, e Davi lhe deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou;
25 Nuadui Tuke Pujuu profeta Natágkan akateak: “David niina uchiji akiina nunak Jedidía adaikati”, tusa tiuwai. Tusa tima David niina uchijin Jedidía adaikauwai.
25 e mandou, por intermédio do profeta Natã, dar-lhe o nome de Jedidias, por amor do Senhor.
26 — ausente —
26 Ora, pelejou Joabe contra Rabá, dos amonitas, e tomou a cidade real.
27 — ausente —
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e já tomei a cidade das águas.
28 — ausente —
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, acampa contra a cidade e toma-a, para que eu não a tome e seja o meu nome aclamado sobre ela.
29 — ausente —
29 Então Davi ajuntou todo o povo, e marchou para Rabá; pelejou contra ela, e a tomou.
30 — ausente —
30 Também tirou a coroa da cabeça do seu rei; e o peso dela era de um talento de ouro e havia nela uma pedra preciosa; e foi posta sobre a cabeça de Davi, que levou da cidade mui grande despojo.
31 — ausente —
31 E, trazendo os seus habitantes, os pôs a trabalhar com serras, trilhos de ferro, machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos amonitas. Depois voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.