2 Samuel 12

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tuke Pujuu profeta Natágkan Davitai awemauwai. Dutikam Davitan jegajua aujak:
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Nunú wiakchanuk uwig aidau, baka aidau shiig kuashat ajujakui.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Untsu ujudauchinuk ima makichkiuch uwig sumapakbau ajujakui. Nunak ima nigki tsakapajui. Tuja nunú uwijak niijai niina uchiji aidaujai aatus ijunag pujus tsakajui. Imatika aneasa kuitabau asa, uwijak dita yuwinamun niishkam yujakui, tuja umutnashkam dita umuinamun umujakui. Untsu kanakug dita kanamunum ayaumas kanujakui. Tuja nunú múuntak uwignak niina nawanjijai betek kuitamajakui.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 “Tuja makichik tsawantai makichik aents nunú wiakchan ijagsatatus jegajuauwai. Nunikmatai, niinu uwig aidauk, baka aidauk shiig kuashat ayaig, nuna maa ijag ajamtan sujimak, ujudauchi uwigji makichkiuch pujaun atanki maa inagkauwai, ijagkan ajamsatatus”, tiuwai.
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Nuna David antuk, senchi kajeka Natágkan chichajak:
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Nuigtushkam nuna dutikauk cuatro uwija akiken akikmamainai, wagki aents ujudauchin wait anenjachu asa”, tiuwai.
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Tusa tutai Natán ayaak:
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Ame pujusa inamjatnunash, amina apugmi nuwe aidaujai amasmaijame. Nuigtushkam Israel aents aidaun Judá wegantu aidaujai apuji awagsajame. Tuja wi imatikan amasuitag nunú ame diisam imanchauwaitkuig, aan kuashat amastajame timajai.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 “ ‘Tujash ¿wagka mina chichameg intimjutkimesh wi dakitamush pegkegchaush takasume? Suntag amonita aents aidau Uríasan maatnume tusam inamjaume. Dutikawamin maawagmatai, ame niina nuwe atankiume.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 “ ‘Tuja mina intimjutkim Uríasa nuwe jujukium nuadui, yamai nagkamas amina pataim aina nunak tuke puyajai mainiagtinai, dutikamu asag kuashat waitiagtinai.
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 Amina uchijum aina duke pempeentugmakiag waitkagmasagtinai. Tuja amina ikaa nuwem aina nuna uchijum atanjamki, amesh wainminig pan tsawai dutikati titatjai, wagki tikich aents aidaush ashí dekaatnume tusan.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Amek uumka takamsaume, tujash wika ashí Israel aents aidau dekainamunum tsawai pan iwainaktatjai’, tawai Tuke Pujuu”, tiuwai.
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Tusa tama David Natágkan chichajak:
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Tujash amek Tuke Pujuu tuke dushikiakum pegkegchau takamsaum duwi, amina uchijum akiina duka jakattawai”, tiuwai.
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Nuna tusa ukuak Natán niina jeen wakitkiuwai.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Nunitai David uchi jakai tusa Apajuín segaak, yujumkan yutsuk ijagma pegakjin kanutan dakitak, nugka tepes kanau.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Imanik waittai niina atuwe apu aidau jegajuawag inankitag tuidau. Dutikamash niig dakitau. Tuja ditajai ijunja yujumak yutanashkam dakitau.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Tujash nunú uchik siete tsawan wegak jakauwai. Nunikmatai suntaja apuji Davitan kuitamin aidau nii ujatan ishamaidau, wagki dita anentaimsag: “Uchi eke jatsaigkish ii niijai chichajinish, wake besemag dekapeau asa, ii tabaunak antugtamchama nuniaush ¿wajuk ujaktajiki uchi jakae tusaish? ¡Tusa ujajin nuna antuk nuni nagkaemas wake besemag dekapeak, pegkegchaunakesh dutikmainai!” tuidau.
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Tusa chichaidaun David antuk, dekas uchik jakaegapi tiuwai. Tusa ditan untsuka iniak:
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Tuja siete tsawantai uchi jak tepesua nuaduik Davitak makichkish maichui, tuja kugkuinnakesh nijamkachui, nuigtush jáanch pegkegnakesh nugkutsuk pujau. Nunik pujau uchi jakae tabaun dekaa, nugká tepau nantaki mainiuwai, nunik kugkuinun nijamak jáanchin yapagmamauwai. Nunik Tuke Pujuun ememattatus aak Apajuíjai chichatai aakmakbaunum wayauwai. Nunik Apajuín ememati ukuak, yujumkan sujusagmatai yuwatjai tusa niina jeen weuwai. Nunik jegamtai yujumak susam yuwauwai.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Yujumkan yuwamtai inake aidau chichajuinak:
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Tiagtai David ditan ayaak:
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Tuja yamai uchi jaka nuaduish ¿wagkanuk ijagma pujusnush buuttaja? Wika uchi ataktu tsagagti tusanuk tumaitsujai. ¡Wi jakun niijai ijunjatnaitjai! Untsu niig ataktu aneantag wijaig pujumaitsui”, tiuwai.
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 David niina uchiji Betsabéyai akiamu jakamtai, nuwe Betsabé buuttai etsagkeg ukukiuwai. Nunik pujau tikich tsawantin nuwen ijagsatatus wejiuwai. Nunik jegá niijai kanajui. Dutikam pujus ejapjuk uchi aishmagkun uchigmakui, dutikamtai David adaikauwai Salomón. Tuja nunú uchinak Tuke Pujuu anejakui.
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 Nuadui Tuke Pujuu profeta Natágkan akateak: “David niina uchiji akiina nunak Jedidía adaikati”, tusa tiuwai. Tusa tima David niina uchijin Jedidía adaikauwai.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 — ausente —
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 — ausente —
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 — ausente —
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 — ausente —
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 — ausente —
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.