2 Samuel 12
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NVI
1 Tuke Pujuu profeta Natágkan Davitai awemauwai. Dutikam Davitan jegajua aujak:
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Nunú wiakchanuk uwig aidau, baka aidau shiig kuashat ajujakui.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Untsu ujudauchinuk ima makichkiuch uwig sumapakbau ajujakui. Nunak ima nigki tsakapajui. Tuja nunú uwijak niijai niina uchiji aidaujai aatus ijunag pujus tsakajui. Imatika aneasa kuitabau asa, uwijak dita yuwinamun niishkam yujakui, tuja umutnashkam dita umuinamun umujakui. Untsu kanakug dita kanamunum ayaumas kanujakui. Tuja nunú múuntak uwignak niina nawanjijai betek kuitamajakui.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 “Tuja makichik tsawantai makichik aents nunú wiakchan ijagsatatus jegajuauwai. Nunikmatai, niinu uwig aidauk, baka aidauk shiig kuashat ayaig, nuna maa ijag ajamtan sujimak, ujudauchi uwigji makichkiuch pujaun atanki maa inagkauwai, ijagkan ajamsatatus”, tiuwai.
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Nuna David antuk, senchi kajeka Natágkan chichajak:
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Nuigtushkam nuna dutikauk cuatro uwija akiken akikmamainai, wagki aents ujudauchin wait anenjachu asa”, tiuwai.
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Tusa tutai Natán ayaak:
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Ame pujusa inamjatnunash, amina apugmi nuwe aidaujai amasmaijame. Nuigtushkam Israel aents aidaun Judá wegantu aidaujai apuji awagsajame. Tuja wi imatikan amasuitag nunú ame diisam imanchauwaitkuig, aan kuashat amastajame timajai.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 “ ‘Tujash ¿wagka mina chichameg intimjutkimesh wi dakitamush pegkegchaush takasume? Suntag amonita aents aidau Uríasan maatnume tusam inamjaume. Dutikawamin maawagmatai, ame niina nuwe atankiume.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 “ ‘Tuja mina intimjutkim Uríasa nuwe jujukium nuadui, yamai nagkamas amina pataim aina nunak tuke puyajai mainiagtinai, dutikamu asag kuashat waitiagtinai.
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 Amina uchijum aina duke pempeentugmakiag waitkagmasagtinai. Tuja amina ikaa nuwem aina nuna uchijum atanjamki, amesh wainminig pan tsawai dutikati titatjai, wagki tikich aents aidaush ashí dekaatnume tusan.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Amek uumka takamsaume, tujash wika ashí Israel aents aidau dekainamunum tsawai pan iwainaktatjai’, tawai Tuke Pujuu”, tiuwai.
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Tusa tama David Natágkan chichajak:
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Tujash amek Tuke Pujuu tuke dushikiakum pegkegchau takamsaum duwi, amina uchijum akiina duka jakattawai”, tiuwai.
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Nuna tusa ukuak Natán niina jeen wakitkiuwai.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Nunitai David uchi jakai tusa Apajuín segaak, yujumkan yutsuk ijagma pegakjin kanutan dakitak, nugka tepes kanau.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Imanik waittai niina atuwe apu aidau jegajuawag inankitag tuidau. Dutikamash niig dakitau. Tuja ditajai ijunja yujumak yutanashkam dakitau.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Tujash nunú uchik siete tsawan wegak jakauwai. Nunikmatai suntaja apuji Davitan kuitamin aidau nii ujatan ishamaidau, wagki dita anentaimsag: “Uchi eke jatsaigkish ii niijai chichajinish, wake besemag dekapeau asa, ii tabaunak antugtamchama nuniaush ¿wajuk ujaktajiki uchi jakae tusaish? ¡Tusa ujajin nuna antuk nuni nagkaemas wake besemag dekapeak, pegkegchaunakesh dutikmainai!” tuidau.
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Tusa chichaidaun David antuk, dekas uchik jakaegapi tiuwai. Tusa ditan untsuka iniak:
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Tuja siete tsawantai uchi jak tepesua nuaduik Davitak makichkish maichui, tuja kugkuinnakesh nijamkachui, nuigtush jáanch pegkegnakesh nugkutsuk pujau. Nunik pujau uchi jakae tabaun dekaa, nugká tepau nantaki mainiuwai, nunik kugkuinun nijamak jáanchin yapagmamauwai. Nunik Tuke Pujuun ememattatus aak Apajuíjai chichatai aakmakbaunum wayauwai. Nunik Apajuín ememati ukuak, yujumkan sujusagmatai yuwatjai tusa niina jeen weuwai. Nunik jegamtai yujumak susam yuwauwai.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Yujumkan yuwamtai inake aidau chichajuinak:
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Tiagtai David ditan ayaak:
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Tuja yamai uchi jaka nuaduish ¿wagkanuk ijagma pujusnush buuttaja? Wika uchi ataktu tsagagti tusanuk tumaitsujai. ¡Wi jakun niijai ijunjatnaitjai! Untsu niig ataktu aneantag wijaig pujumaitsui”, tiuwai.
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 David niina uchiji Betsabéyai akiamu jakamtai, nuwe Betsabé buuttai etsagkeg ukukiuwai. Nunik pujau tikich tsawantin nuwen ijagsatatus wejiuwai. Nunik jegá niijai kanajui. Dutikam pujus ejapjuk uchi aishmagkun uchigmakui, dutikamtai David adaikauwai Salomón. Tuja nunú uchinak Tuke Pujuu anejakui.
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 Nuadui Tuke Pujuu profeta Natágkan akateak: “David niina uchiji akiina nunak Jedidía adaikati”, tusa tiuwai. Tusa tima David niina uchijin Jedidía adaikauwai.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 — ausente —
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 — ausente —
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 — ausente —
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 — ausente —
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 — ausente —
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.