Marcos 4
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVI
1 Jisas haun Galili wa gad cagocna dana cajaca je iwaladi maaden. Dana cajaca age mati bahic uqaca humeig talildu cegulein. Eunu uqa wag oso tobi wag macas tatacan ninijen uqa euna bilen. Bibilen dana cajaca cunug age wa cagoc lanna tawein.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Tatawegin uqa je mati galolo jena iwaladi maaden.
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Dah meiga! Dana oso uqana cabina wit aig helecnu nuen.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Uqa aig hehelen aig osooso jic cobocna tonen. Odocob man fululec age humeig cedi ji hedoin.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Aig osooso maha eu meen baibaca maha meca qee euna tonen. Maha eu dunuh qee nol eunu aig eu mahuc qala qahimei nag wasen.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Odocob cam gagadic taweceb eu cijaden. Odocob bebeig dunuh qee nol eunu qala jajawalen.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Aig osooso dud geuna tonen. Dud eu mahuc caji ben mimei ceteh cilehdocobil mahulimei aig qee qol.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Aig osooso eu mulu mahana tonen. Odocob qala qahimei ben mi aig qon. Aig oso qoc 30 ihoc len, osooso 60 ihoc len, osooso 100 ihoc len,”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 odi maadimei maaden, “Oso dah mecnu dahigca je eu dah meiale,” aden.
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Odocob dana cajaca mati bahic age buudu beladi hedocobil Jisas uqa cuhanuc bilen saen euna dana age Jisas gami coboinca uqana malogomca age uqana galolo je sildiadecnu sisildoin.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Odocobil uqa maaden, “Anut culadeceb age Anutna culnu ceteteh jahunec docnu nijia. Euqa dana cajaca age Anutna cul dunuh qee bilec age hahagum bilegina eu age galolo jena je cunug dah megina.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Eunu
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Odimei Jisas maaden, “Age galolo je ina gugnu qee fogo adenafo? Qeefi, age galolo je osooso cunug adi fogo adigian?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Aig helecnu dana eu uqa Anutna je aig helena.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Aig eu jicna tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mecebil Seten mahuc humei je dana waugna tonen eu cedadi len.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Aig eu maha meen baibacana tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mimeig wawaga ceelecca je eu mahuc ogina.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Euqa agedodoc bebeigca qee. Age saen nag himec culumen gahidogina. Odocob Anutna jenu aqati tootooadecca temadecca ageca hocob mahuc wawaga meleec tonena.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Aig eu dud geuna tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mecebil
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 euqa maha bilecnu jaen aqecca, maha cehewan ocnuca, ceteh filfil ocnuca waug madec eu wawagana humei Anutna je cilehdocob aig qee qogina.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Euqa aig mulu mahana tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mimeig u hewi daugdu aig qogina. Eundec leih age aig qoc 30 ihoc legina, leih age aig qoc 60 ihoc legina, leih age aig qoc 100 ihoc legina,” aden.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 — ausente —
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 — ausente —
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Dana oso dah mecnu dahigcafi je i dah meiale!” aden.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 — ausente —
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 — ausente —
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Jisas je haun maaden, “Anutna cul eu odiwe dana oso aig uqana cabina helena.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Uqa witic us nijina. Cahineg eu cajimei cabi ona. Odocob saen cunug qala qahi bibi bili cajena. Euqa uqa adi qala qahi cajena eu qee dona.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Maha uqadodoc qala qahi bibi bili suldocob ben mi wasena. Casac bagac wasena, odocob bobog qona. Odocob bobog eu li aig ibuldona. Odocob euna aig qona.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Aig wal meceb aig cedi haudocnu saen wele calennu dana eu uqa mahuc qetena,” aden.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Jisas je haun maaden, “Ege Anutna cul eu cel ceteh cinigwe eqan? Cel galolo jena uqana gugnu sildeqan?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Anutna cul eu mastet aig cinigwe. Aig eu dana mahana cehena saen euna eu nag bahic, eu mahana aig cunug wooladena.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Euqa dana ceheceb aig eu wasi ben mimei eu gulgulec caji tawena, eu cehelo cunug wooladena. Eu batac meca helena. Eunu man fululec limeig agena teic salafu euna mudegina,” aden.
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Jisas uqa dana cajaca Anutna je maaden saen euna uqa galolo jena mati maaden. Dana cajaca age dah mimeig ocnu ihoc eundec doin.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Uqa galolo jena himec maaden. Euqa uqa uqana malogom gami cuhanuc bilec saenna uqa je cunug sildiaden.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Deel euna dih wesu meceb Jisas uqana malogom maaden, “Gec, hoiga. Wa gad cagoc leti naha isec loqale,” aden.
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Odocob age dana cajaca am eu culadein. Odimeig Jisasna malogom wag tobein. Jisas uqa wele dunuh bibilen age odidih ehudi belein. Wag leihha age gami belein.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Odocob gugula ben caleceb fufu gagadic bahic fulududu macas qahi wag dunuh nuaden. Wag eu wa cali bigia odon.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Jisasqa uqa wag bigna ilo hetahet men us ninijen uqana malogom tulidumeig madoin, “Iwalgec, hina ege nag odi fadalecnu ec qee cisdolomfo?” doin.
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Jisas cajimei fufu cahacdu madon. Odimei macas madon, “Malol biliga! Tiliaga!” don. Odocob fufu qee meceb macas tiliec bahic nijen.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Odocob Jisas uqana malogom maaden, “Age eetanu cucuiegina? Age wawaga meleecca qeefo?” aden.
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Odocob age cumun bahic ein. Odimeig age madocobmadocobeeig madein, “I cel dana? Uqa fufuca macas qahecca uqa co toodu odosina!” ein.
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.