Marcos 4
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs ARIB
1 Jisas haun Galili wa gad cagocna dana cajaca je iwaladi maaden. Dana cajaca age mati bahic uqaca humeig talildu cegulein. Eunu uqa wag oso tobi wag macas tatacan ninijen uqa euna bilen. Bibilen dana cajaca cunug age wa cagoc lanna tawein.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Tatawegin uqa je mati galolo jena iwaladi maaden.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Dah meiga! Dana oso uqana cabina wit aig helecnu nuen.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Uqa aig hehelen aig osooso jic cobocna tonen. Odocob man fululec age humeig cedi ji hedoin.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Aig osooso maha eu meen baibaca maha meca qee euna tonen. Maha eu dunuh qee nol eunu aig eu mahuc qala qahimei nag wasen.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Odocob cam gagadic taweceb eu cijaden. Odocob bebeig dunuh qee nol eunu qala jajawalen.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Aig osooso dud geuna tonen. Dud eu mahuc caji ben mimei ceteh cilehdocobil mahulimei aig qee qol.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Aig osooso eu mulu mahana tonen. Odocob qala qahimei ben mi aig qon. Aig oso qoc 30 ihoc len, osooso 60 ihoc len, osooso 100 ihoc len,”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 odi maadimei maaden, “Oso dah mecnu dahigca je eu dah meiale,” aden.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Odocob dana cajaca mati bahic age buudu beladi hedocobil Jisas uqa cuhanuc bilen saen euna dana age Jisas gami coboinca uqana malogomca age uqana galolo je sildiadecnu sisildoin.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Odocobil uqa maaden, “Anut culadeceb age Anutna culnu ceteteh jahunec docnu nijia. Euqa dana cajaca age Anutna cul dunuh qee bilec age hahagum bilegina eu age galolo jena je cunug dah megina.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Eunu
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Odimei Jisas maaden, “Age galolo je ina gugnu qee fogo adenafo? Qeefi, age galolo je osooso cunug adi fogo adigian?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Aig helecnu dana eu uqa Anutna je aig helena.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Aig eu jicna tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mecebil Seten mahuc humei je dana waugna tonen eu cedadi len.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Aig eu maha meen baibacana tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mimeig wawaga ceelecca je eu mahuc ogina.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Euqa agedodoc bebeigca qee. Age saen nag himec culumen gahidogina. Odocob Anutna jenu aqati tootooadecca temadecca ageca hocob mahuc wawaga meleec tonena.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Aig eu dud geuna tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mecebil
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 euqa maha bilecnu jaen aqecca, maha cehewan ocnuca, ceteh filfil ocnuca waug madec eu wawagana humei Anutna je cilehdocob aig qee qogina.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Euqa aig mulu mahana tonena eu odiwe dana age Anutna je dah mimeig u hewi daugdu aig qogina. Eundec leih age aig qoc 30 ihoc legina, leih age aig qoc 60 ihoc legina, leih age aig qoc 100 ihoc legina,” aden.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 — ausente —
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 — ausente —
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Dana oso dah mecnu dahigcafi je i dah meiale!” aden.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 — ausente —
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 — ausente —
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jisas je haun maaden, “Anutna cul eu odiwe dana oso aig uqana cabina helena.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Uqa witic us nijina. Cahineg eu cajimei cabi ona. Odocob saen cunug qala qahi bibi bili cajena. Euqa uqa adi qala qahi cajena eu qee dona.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Maha uqadodoc qala qahi bibi bili suldocob ben mi wasena. Casac bagac wasena, odocob bobog qona. Odocob bobog eu li aig ibuldona. Odocob euna aig qona.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Aig wal meceb aig cedi haudocnu saen wele calennu dana eu uqa mahuc qetena,” aden.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jisas je haun maaden, “Ege Anutna cul eu cel ceteh cinigwe eqan? Cel galolo jena uqana gugnu sildeqan?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Anutna cul eu mastet aig cinigwe. Aig eu dana mahana cehena saen euna eu nag bahic, eu mahana aig cunug wooladena.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Euqa dana ceheceb aig eu wasi ben mimei eu gulgulec caji tawena, eu cehelo cunug wooladena. Eu batac meca helena. Eunu man fululec limeig agena teic salafu euna mudegina,” aden.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jisas uqa dana cajaca Anutna je maaden saen euna uqa galolo jena mati maaden. Dana cajaca age dah mimeig ocnu ihoc eundec doin.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Uqa galolo jena himec maaden. Euqa uqa uqana malogom gami cuhanuc bilec saenna uqa je cunug sildiaden.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Deel euna dih wesu meceb Jisas uqana malogom maaden, “Gec, hoiga. Wa gad cagoc leti naha isec loqale,” aden.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Odocob age dana cajaca am eu culadein. Odimeig Jisasna malogom wag tobein. Jisas uqa wele dunuh bibilen age odidih ehudi belein. Wag leihha age gami belein.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Odocob gugula ben caleceb fufu gagadic bahic fulududu macas qahi wag dunuh nuaden. Wag eu wa cali bigia odon.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Jisasqa uqa wag bigna ilo hetahet men us ninijen uqana malogom tulidumeig madoin, “Iwalgec, hina ege nag odi fadalecnu ec qee cisdolomfo?” doin.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jisas cajimei fufu cahacdu madon. Odimei macas madon, “Malol biliga! Tiliaga!” don. Odocob fufu qee meceb macas tiliec bahic nijen.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Odocob Jisas uqana malogom maaden, “Age eetanu cucuiegina? Age wawaga meleecca qeefo?” aden.
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Odocob age cumun bahic ein. Odimeig age madocobmadocobeeig madein, “I cel dana? Uqa fufuca macas qahecca uqa co toodu odosina!” ein.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.