João 4

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Aria, uqana jic nuigiannu eu Sameria hatu gemona odi nuen.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Uqa Sameria hatu gemona nuimei uqa taun oso hacna calen, ijan eu Sikar. Sikar isec maha oso nijen, maha eu weleca Jekob uqa melah Josef uqana bahic biligiannu uten.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ono ha wa hunec oso nijen, eu ijan Jekobna wa hunec. Odocob Jisas uqa jic cobonnu siw muduga docob uqa wa hunecna isec bilen, saen eu cam tutuc cehec tatawen.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Odocob Judaca Sameriaca age sagagdocobdocob bileinnu caja eu madon, “Hina Juda dana, ija Sameriadec, adi wa wetihecnu matagana?” don.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Odocob Jisas jejeg hewi madon, “O caja, hina bagol Anut uqa dana caja adena eu doummiqa, hinaha in maheia, ‘Wa wetitaga jiga,’ heia euha doummiqa hina uqa sisildoum, ‘Wa itiga,’ doum, uqa cebac bilec wa oso iheceb joum,” don.
10 Então Jesus disse:
11 Odocob caja uqa madon, “Dana Ben, hina wa wetecnu halonca qee. Wa hunec euha dunuh bahic nijia. Hina cebac bilec wa eu anadec ogan?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ege jajanige Jekob uqa wa hunec i igen. Uqaca, melahulca, uqana bulmakau sipsipca wa i joloig. Hina uqa wooldoc madaganafo?” don.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Odocob Jisas jejeg hewi madon, “Cunug wa i jegina eu age haunhaun wa gab adena.
13 Então Jesus disse:
14 Osoqa wa ija utecemin jigiaqa eu haun wa gab qee doiaun. Wa ija utecemin jigian eu ibuldumei uqa dunuhna cebac wa eu fifiji bibi nijigian. Wa euha cebac bilec catanec ocnu silig tawigian,” don.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Odocob caja madon, “Dana Ben, ija haun wa gab teiaunnu, ijaha ene humig wa wetigaunnu wa eu ija itecem jiga!” don.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Odocob Jisas uqa caja madon, “Cois, hina limeg gemun madocom ceseli hosiale,” don.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 — ausente —
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Odocob caja jejeg hewi madon, “O Dana Ben, hina je hahun madec dana eu dugina.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ege memigeil age aluh ene tawena euna Anutnu cuha foloig, odocob age Juda dana madegina, ‘Jerusalem dih eu Anutnu cuha fecnu cudun,’ egina. Eu adi?” don.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Odocob Jisas madon, “Caja, ijana jenu wawin meleeiale. Saen oso hona, saen euna dana age Memige Anutnu ene aluhna himec qee cuha fowain, odimeig Jerusalem ono himecha qee cuha fowain.
21 Jesus disse:
22 Age Sameria dana cuha fec qa fegina, euqa cuha fegina eu uqana gug qee dogina. Cahahaadec silig eu Judadec cali hona. Eunu ege Juda dana ege cuha foqona, eu uqana gug doqona.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Euqa saen oso hugian, saen euha wele hon nijia, saen ina dana mele cuha fegina age Memige Anutnu Kisnaca mele jenaca cuha foqagan. Dana eundec Memige Anutnu cuha fegina eu uqa gale dona.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Anut uqa kis. Odocob age uqanu cuha fegina eu age kisnaca, mele jenaca cuha fec bahic foqagan,” don.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Odocob caja uqa Jisas jejeg hewi madon, “Mesaia uqa hona, age Krais dogina, eu ija dugina. Uqa humei uqa eu odocnu cunug iwalgigian,” don.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Odocob Jisas madon, “Dana eunu madagana eu ija. Ija hina mahigina eu uqa ijom,” don.
26 Então Jesus afirmou:
27 Odi madodon uqana malogom cali hoin. Odimeig age Jisas caja ica je mamadesin fimeig tumatumaein. Euqa age hina eeta gale hena, eetanu caja ica je madesina oso qee sisildu fel.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Odocob caja eu uqana wa halon wa hunecna culimei ceseli taun limei ono dana maaden,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Belimeig wa hunecna dana oso feigale, uqa ija ceteh cunug odom eu qasalteia. Uqa Anutna Kraisfa?” aden.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Odocob dana age taun culimeig Jisasca lein.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Lelegin Jisasna malogom age Jisas cesusdudu madoin, “Meca, hina sab jagale!” doin.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Odocob uqa maaden, “Ija sab jec osoca age eunu qee dogina,” aden.
32 Jesus respondeu:
33 Odocob malogom agedodoc togodudu madein, “Oso hu sab uteceb jeiafo?” ein.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Odocobil Jisas maaden, “Oso sulten uqa madena eu odocnuca, uqana cabi u hedocnuca eu ijana sab jec,” aden.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 “Age jagel 4-pela hedocob cabina ceteteh wal meceb cedeqan ec qee madeginafo? Ija maadegina, age didii feiga, cabina ceteteh cedecnu wele wal migia odona!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Oso wele ceteh cehen uqaca, oso wal men eu ceden uqaca osoben wawaga ceeleceb biluqagannu oso uqa cabinadec ceteh wal mec cedimei jo bisna mena eu cabinu ameg ona. Odimei uqa wal men eu cebac bilec catanecna ehi li mudina.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Feiga, ene je oso ihoc lena, je eu ihen, ‘Oso cabi umei ceheceb, oso hu wal meceb cedena,’ je eu ihoc lena.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ija age ceteh age cabi qee oloin, qee ceheleinca cabi eunadec cedoqagannu suladem. Leih age ono cabi cehein. Ageqa euna limeig agena cabi gagadic odocna cehein euna sab cedeiga,” aden.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Caja uqa Jisasnu qasali maaden, “Uqa ija ceteh cunug ija odom eu qasalten,” aden eunu Sameria taundec dana matica age Jisasnu wawaga meleen.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Eunu Sameriadec age Jisasca humeig ninidudu madoin, “Hina nag egeca biluqale,” doin. Odocobil Jisas uqa deel lecis ageca bilein.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Odocob dana cajaca mati age Jisasna jenu wawaga meleen.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Odimeig caja eu madoin, “Hina je magem eunu himec wawige meleec qee ihoc lel. Egedodoc uqana je dah mom. Uqa dana cajaca cunug mahana bilegina agena cahahaadec eu ege qila doqona,” doin.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 — ausente —
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Odocob Galili eundec ageha Jerusalem ono Pasowa Sab Jec Ben Deelna nui bilimeig kobolkobol cunug oodon fein. Eunu uqa Galili hatu ono caleceb uqa feele dumeig ageca bilecnu madoin.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Odocob Jisas uqa haun ceseli Kena jobon Galili hatuna calen. Jobon euna wele uqa madeceb wa eu wain ibuldon. Kapaneam jobon ono kingna cabi dana oso bilen. Uqa melah hag ben umei nijen.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Odocob uqa Jisas Judiadec Galili ene hon ec dumei melah uqa cal migia odonnu uqa Jisasca limei ninidudu madon, “Hina ijaca numeu ija melami me muditagale,” don.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Odocob Jisas uqa jejeg hewi madon, “Age kobolkobol odocca gaga odocca qee fifeig age wawaga qee meleeiaun,” don.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Odocob cabi dana eu Jisas madon, “O Dana Ben, nowale, melami qee cal mec ninijeb ono calowale,” don.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Odocob Jisas madon, “Nugale, hina melem eu cebac biligian!” don. Dana eu Jisasna je waug meleeceb non.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Uqa jobon nunu jicna uqana cabi dana bebegin gulucadeceb madoin, “Hina melem medoia cebac bilia!” doin.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Odocobil uqa sisiladi maaden, “Cel saenna melami hag medoian?” aden. Odocob age madoin, “Eu cum wesu 1 kilokna uqana hag medoian,” doin.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Age madecebil mel memeg uqa saen euna bahic Jisas maten “Hina melem cebac biligian,” ten ec cisdon. Odimei uqaca uqana eundec cunugca Jisasnu wawaga meleen.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jisas uqa Judiadec Galili hatu ono limei odon eu kobolkobol odoc lecisdon.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.