João 4

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Aria, uqana jic nuigiannu eu Sameria hatu gemona odi nuen.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Uqa Sameria hatu gemona nuimei uqa taun oso hacna calen, ijan eu Sikar. Sikar isec maha oso nijen, maha eu weleca Jekob uqa melah Josef uqana bahic biligiannu uten.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ono ha wa hunec oso nijen, eu ijan Jekobna wa hunec. Odocob Jisas uqa jic cobonnu siw muduga docob uqa wa hunecna isec bilen, saen eu cam tutuc cehec tatawen.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Odocob Judaca Sameriaca age sagagdocobdocob bileinnu caja eu madon, “Hina Juda dana, ija Sameriadec, adi wa wetihecnu matagana?” don.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Odocob Jisas jejeg hewi madon, “O caja, hina bagol Anut uqa dana caja adena eu doummiqa, hinaha in maheia, ‘Wa wetitaga jiga,’ heia euha doummiqa hina uqa sisildoum, ‘Wa itiga,’ doum, uqa cebac bilec wa oso iheceb joum,” don.
10 Jesus respondeu:
11 Odocob caja uqa madon, “Dana Ben, hina wa wetecnu halonca qee. Wa hunec euha dunuh bahic nijia. Hina cebac bilec wa eu anadec ogan?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ege jajanige Jekob uqa wa hunec i igen. Uqaca, melahulca, uqana bulmakau sipsipca wa i joloig. Hina uqa wooldoc madaganafo?” don.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Odocob Jisas jejeg hewi madon, “Cunug wa i jegina eu age haunhaun wa gab adena.
13 Jesus respondeu:
14 Osoqa wa ija utecemin jigiaqa eu haun wa gab qee doiaun. Wa ija utecemin jigian eu ibuldumei uqa dunuhna cebac wa eu fifiji bibi nijigian. Wa euha cebac bilec catanec ocnu silig tawigian,” don.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Odocob caja madon, “Dana Ben, ija haun wa gab teiaunnu, ijaha ene humig wa wetigaunnu wa eu ija itecem jiga!” don.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Odocob Jisas uqa caja madon, “Cois, hina limeg gemun madocom ceseli hosiale,” don.
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Odocob caja jejeg hewi madon, “O Dana Ben, hina je hahun madec dana eu dugina.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ege memigeil age aluh ene tawena euna Anutnu cuha foloig, odocob age Juda dana madegina, ‘Jerusalem dih eu Anutnu cuha fecnu cudun,’ egina. Eu adi?” don.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Odocob Jisas madon, “Caja, ijana jenu wawin meleeiale. Saen oso hona, saen euna dana age Memige Anutnu ene aluhna himec qee cuha fowain, odimeig Jerusalem ono himecha qee cuha fowain.
21 Jesus respondeu:
22 Age Sameria dana cuha fec qa fegina, euqa cuha fegina eu uqana gug qee dogina. Cahahaadec silig eu Judadec cali hona. Eunu ege Juda dana ege cuha foqona, eu uqana gug doqona.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Euqa saen oso hugian, saen euha wele hon nijia, saen ina dana mele cuha fegina age Memige Anutnu Kisnaca mele jenaca cuha foqagan. Dana eundec Memige Anutnu cuha fegina eu uqa gale dona.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anut uqa kis. Odocob age uqanu cuha fegina eu age kisnaca, mele jenaca cuha fec bahic foqagan,” don.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Odocob caja uqa Jisas jejeg hewi madon, “Mesaia uqa hona, age Krais dogina, eu ija dugina. Uqa humei uqa eu odocnu cunug iwalgigian,” don.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Odocob Jisas madon, “Dana eunu madagana eu ija. Ija hina mahigina eu uqa ijom,” don.
26 Então Jesus disse:
27 Odi madodon uqana malogom cali hoin. Odimeig age Jisas caja ica je mamadesin fimeig tumatumaein. Euqa age hina eeta gale hena, eetanu caja ica je madesina oso qee sisildu fel.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Odocob caja eu uqana wa halon wa hunecna culimei ceseli taun limei ono dana maaden,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Belimeig wa hunecna dana oso feigale, uqa ija ceteh cunug odom eu qasalteia. Uqa Anutna Kraisfa?” aden.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Odocob dana age taun culimeig Jisasca lein.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Lelegin Jisasna malogom age Jisas cesusdudu madoin, “Meca, hina sab jagale!” doin.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Odocob uqa maaden, “Ija sab jec osoca age eunu qee dogina,” aden.
32 Mas ele lhes disse:
33 Odocob malogom agedodoc togodudu madein, “Oso hu sab uteceb jeiafo?” ein.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Odocobil Jisas maaden, “Oso sulten uqa madena eu odocnuca, uqana cabi u hedocnuca eu ijana sab jec,” aden.
34 Jesus lhes declarou:
35 “Age jagel 4-pela hedocob cabina ceteteh wal meceb cedeqan ec qee madeginafo? Ija maadegina, age didii feiga, cabina ceteteh cedecnu wele wal migia odona!
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Oso wele ceteh cehen uqaca, oso wal men eu ceden uqaca osoben wawaga ceeleceb biluqagannu oso uqa cabinadec ceteh wal mec cedimei jo bisna mena eu cabinu ameg ona. Odimei uqa wal men eu cebac bilec catanecna ehi li mudina.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Feiga, ene je oso ihoc lena, je eu ihen, ‘Oso cabi umei ceheceb, oso hu wal meceb cedena,’ je eu ihoc lena.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ija age ceteh age cabi qee oloin, qee ceheleinca cabi eunadec cedoqagannu suladem. Leih age ono cabi cehein. Ageqa euna limeig agena cabi gagadic odocna cehein euna sab cedeiga,” aden.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Caja uqa Jisasnu qasali maaden, “Uqa ija ceteh cunug ija odom eu qasalten,” aden eunu Sameria taundec dana matica age Jisasnu wawaga meleen.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Eunu Sameriadec age Jisasca humeig ninidudu madoin, “Hina nag egeca biluqale,” doin. Odocobil Jisas uqa deel lecis ageca bilein.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Odocob dana cajaca mati age Jisasna jenu wawaga meleen.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Odimeig caja eu madoin, “Hina je magem eunu himec wawige meleec qee ihoc lel. Egedodoc uqana je dah mom. Uqa dana cajaca cunug mahana bilegina agena cahahaadec eu ege qila doqona,” doin.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Odocob Galili eundec ageha Jerusalem ono Pasowa Sab Jec Ben Deelna nui bilimeig kobolkobol cunug oodon fein. Eunu uqa Galili hatu ono caleceb uqa feele dumeig ageca bilecnu madoin.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Odocob Jisas uqa haun ceseli Kena jobon Galili hatuna calen. Jobon euna wele uqa madeceb wa eu wain ibuldon. Kapaneam jobon ono kingna cabi dana oso bilen. Uqa melah hag ben umei nijen.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Odocob uqa Jisas Judiadec Galili ene hon ec dumei melah uqa cal migia odonnu uqa Jisasca limei ninidudu madon, “Hina ijaca numeu ija melami me muditagale,” don.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Odocob Jisas uqa jejeg hewi madon, “Age kobolkobol odocca gaga odocca qee fifeig age wawaga qee meleeiaun,” don.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Odocob cabi dana eu Jisas madon, “O Dana Ben, nowale, melami qee cal mec ninijeb ono calowale,” don.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Odocob Jisas madon, “Nugale, hina melem eu cebac biligian!” don. Dana eu Jisasna je waug meleeceb non.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Uqa jobon nunu jicna uqana cabi dana bebegin gulucadeceb madoin, “Hina melem medoia cebac bilia!” doin.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Odocobil uqa sisiladi maaden, “Cel saenna melami hag medoian?” aden. Odocob age madoin, “Eu cum wesu 1 kilokna uqana hag medoian,” doin.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Age madecebil mel memeg uqa saen euna bahic Jisas maten “Hina melem cebac biligian,” ten ec cisdon. Odimei uqaca uqana eundec cunugca Jisasnu wawaga meleen.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Jisas uqa Judiadec Galili hatu ono limei odon eu kobolkobol odoc lecisdon.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.