Atos 7
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NVT
1 Odocob ihanec dana agena ilo uqa Stiwen sisildon, “Dana i age madegina eu melefo?” don.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stiwen jejeg hewi maaden, “Cotiel memeielca, ija je maadigina dah meiga! Wele ege memige Ebraham Mesopotemia bibilen Haran qee nuec Anut kobolkobolca ono uqaca camasac men.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Odimei madon:
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Eunu uqa Kaldia agena hatu culimei nui Haran hatuna bilen. Hibna Ebraham memeg cal meceb Anutna odudeceb hu hatu i qila age bileginana bilen.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Anut odonqa uqa maha naha uqana bahic oso qee utel, maha mita osahic bahicha qee utel. Euqa Anut utigiannu je hahun maden. Anut uqa Ebraham melca qeeqa eu uqana bahicca uqana sihul hibna biluqagan eu ageca agena biligian ec je hahun maden.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Anut uqa edi madon:
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Euqa dana me qee madoqagan eu ija wadac me qee adigen.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Odocob Anut uqa Ebraham bal cehec jenu deweg cagu qoc kobol uten. Odocob Aisak cali hon. Deel 8-pela hedocob Ebraham uqa Aisak deweg cagu qon. Odocob Aisak hibna melah Jekob cali hon. Odocob hibna Jekob melahul 12-pela cali hoin. Dana 12-pela i age egena sihul gug 12-pela memigeil bahic,” aden.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Jekob melahul age waliniga Josefnu heel memeig age Isip hatu ono gihacdoc cabi ugiannu suldoin, euqa Anut uqaca bilen.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Odimei uqana culumen cunugnu besiton. Saen Josef uqa Isip agena king amegna bilen Anut uqa duman meca, cisdoc meca uten. Odocob king hatu eu cofdoc biligiannu muden. Uqaha uqadodoc jo cofdoc biligiannu muden.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Odocob saen euna Isip hatuca, Kenan hatuca ono sabnu cahel aqen. Odocob dana cajaca mel cunug wen bilein. Ege jajanigeil age sab ocnu cabi bahic.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Odocob Jekob Isip hatu ono sabca ec dumei uqa melahul ege jajanigeil age casac suladeceb wele age qee lecna lein.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Odocob age Isip ono li lecisdocobil Josef uqa waliniga ec maadeceb doin. Odocob Isip agena king uqa Josefna sihulnu dugia bili hon.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Eunu Josef uqa memeg Jekobna je suldon. Odimei madon, ‘Sihunel cunug dana caja 75 cunugca age Isip ene hoqagan,’ don.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Odocob Jekob Isip nuen. Ono uqaca uqa melahulca cal mein.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Age Josef Jekobca dewenela ganac Sekem ono ehi nui Ebraham heel eu Hemo sihul agenadec qaig silwana fajen euna heel cisalein,” aden.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Saen Anut uqa Ebraham je hahun madon eu wele dodoldodon egena sihul ha Isip hatuna ono fulusdon.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Saen euna king oso uqa Josefnu qee doc Isip ono calimei hatu eu cofdon.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Uqa egena sihul uhuladimei uqa qisaadi maadeceb age agena mel sim basoloig eundec cal mecnu ehadi nui maha gemo culadoloig.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Saen euna Moses uqa cali hon. Uqa mel galeca bahic, uqa jagel cijed memegna jobon bilen.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Odocob saen uqa jobondec ehi nui fil mudein euna king ateg uqa umei melah bahic cinigwe cofdodon ben men.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Uqa Isip agena kobol docca iwaldodogin ben men, eu uqana je madec odocca eu gagadic men,” aden.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Saen Moses uqana cabi gel 40 odi uqa cotugul Isrel eu ono li feciadigiannu cisdon.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ono nuimei uqa Isipdec dana oso Isreldec oso qoqon fimei eunu uqa li Isreldec wadacdocnu cesuldumei Isipdec qocob cal men.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Uqa Isrel dana eu age Anut besiadigiannu cabi uten ec odi doqagan ec cisdon qa eu age odi qee cisdoloin.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Deel osona uqa Isreldec dana lecis cacadesin mecialimei uqa cahacalimei tanawaligiannu odon. Odimei maalen, ‘Se, dana lecis ale Isreldec himec. Odi eetanu cadesina?’ alen.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Euqa oso uqa cotig wadon eu Moses gesac sundumei madon:
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ‘Hina cum Isipdec qagadoganwe odi ijaha qagateganfo?’ don. (Kisim Bek 2.14)
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Moses je eu dah mimei uqa Isipdec busali nui Midia mahana ono bilen. Ono uqa aideg mel manahal lecis basalen,” aden.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Cabi gel 40 hedocob Tibudna ensel na nag oso ja cijec belicanna tatawen fen, wadauna Sainai aluh cemenug.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moses eu odi fimei tumatumaen. Odimei cisdudu fi cuhadugia eunu na nag eu cemenugca len. Euqa dodoldodon uqa Tibud jejeg dah men.
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ija hina jajaninel agena Anut, ija Ebraham, Aisak, Jekobca agena Anut,’ en. (Kisim Bek 3.6)
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Odocob Tibud Moses madon:
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Isip dana age ijana dana cajaca me qee odadegina eu ija figina.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Moses i Isrel dana age uqanu cuculeig sisildoin, ‘In hina ege cofgecca gesiligecca mihen?’ doin. Euqa Anut uqa ensel na nag oso ja cijec belicanna tatawen fen uqa ebenna besiadimei cofadigiannu suldon.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Uqa Isrel dana Isipdec ehadi nuen. Uqa kobolkobol gagadic odocca Isip onoca macas golcana odon. Odocob cabi gel 40 leceb wadauna ha odon.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Moses i uqa Isrel dana maaden:
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Moses uqa Isrel tamanecca wadauna ono bilein, saen euna uqa ege jajanigeilca bibilegin ensel uqa Sainai aluhna ono je madon eu uqa cebac bilec je igecnu uten,” aden.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Euqa ege jajanigeil Mosesna je qee toodoloin. Uqa gesac sundodoig age haun Isip ceseloqagannu cisdoin.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Eunu age Eron madoin:
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Eunu age uhulec kadan tibud eu bulmakau nag ihicon qu mudein. Uqa ihandoin. Odimeig sab ben cicileig uhulec kadan tibud agedodoc mudeinnu celeboein.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 — ausente —
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 — ausente —
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Ege jajanigeil age wadauna bibileig talah jo eu Anut ageca bilen eu ihacaden. Anut Moses mudigiannu madon odi mudein, uqana hahun Moses fen eu odi mudein.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Hibna ege jajanigeil talah jo memegail mudein eu gahidumeig Josua toodocobil belimeig maha hatu Anut dana eunadec cunug qee maden eu oqagannu belein. Odocob talah jo eu maha euna bibilen leceb Dewid king cali hon.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Dewid uqa Anut amegna me bileceb Anut uqa Dewidnu gale don. Uqa Jekobna Anut sisildon, ‘Hina cois tecemfi ija jo hina bilegannu cehihigen,’ don.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Euqa Solomon uqa jo eu cehiton,” aden.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Euqa Anut Ohis Bahic uqa jo dana ceheginana qee bilina. Ge, Anutna je hahun madec dana odi maden:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Tibud madena, “Sao jobon eu ijana bilec bahim.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ceteteh cunug i ija ebenina mudem,” ena,’ en,” aden. (Aisaia 66.1-2)
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 “Age Anutna je toodoc dana qee! Age wawaga eu haiden dana cinigwe! Age dahiniga me je dah mecwe qee! Age jajanagail Kis Gun cahacdoloigwe eu odi age ha Kis Gun gaidgaid cahacdogina.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Age jajanagail Anutna je hahun madec dana cunug dewenega tuadein. Je hahun madec dana eu age madein, ‘Hibna Anut uqa uqana Dana Ititom Bahic egeca suldugian,’ ein eu age aqein. Odocob qila age Dana Ititom i age balijimeig qoin.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Anutna ensel Mosesna loo je adein eu age oin. Euqa age qee toodoloin,” aden.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Odocob cegulec dana je eu dah mimeig age gemanaga geh bahic beceb maimaga kicododoig gemanagaca mecidoin.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Euqa Stiwen Kis Gun waugna am beceb sao jobon tatiimei Anutna kobolkobol fimei Jisas Memeg eben meulana isec tatawen fen.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Odimei Stiwen maaden, “Feiga! Ija sao jobon cebec hudeceb Dana Melah Anut eben meulana isec tatawen figina!” aden.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Uceldodoig cegulec dana ebenegana dahiniga cit qoin. Odimeig age cunug bahic gulu qahi cemenug lein.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Hewi qelecebil taun ben hibiloh isec leceb meen heli qoin. Dana age Stiwenna je dah mein eu age agena lotoc dana haun oso, ijan Sol, jaihna olomdoin.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Meenna odi ququ ninijegin Stiwen uqa Tibud inondudu madon, “Jisas Tibud ija doloni oga!” don.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Uqa mahana gob cehimei gehca utai madon, “Tibud! Hina i agena silail inu dahin celeiale!” don. Uqa eu odi dih mamadi ha cal men.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.