Atos 22

BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Dana, cotielca memielca eetanu ija odi odiginanu maadigen eu dah meiga!” aden.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Odocob uqa Hibru jena maaden dah mimeig age tilitili bahic ein.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Ija Juda dana Tasas taun ono Silisia hatu nagna cali hom qa Jerusalem ene Gamelielna iwaltec uu uu ben mem. Ija ege jajanigeil agena loo jenu iwaltec gagadic om. Odocob ija Anutnu cabi oqagannu cagucag cobolig odiha age qila odogina.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ija dana jic eu toodoloig eundec hewadimig dewenega tudocomin cal moloig. Ija dana cajaca hewadimig gihacdoc jona madolig.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ihanec dana ilo uqaca, Juda agena matumatuca, cunug agena cegulec benbenca age ihoc ija qila mele madigina ec qasali maadoqagan. Ija agena jaqec je wawaga meleec cotigeil Damaskas bilein sulduadecnu om. Dana cajaca age Damaskas bilein age jic eu toodoloig ija eu age hewadimig senna qagaadimig Jerusalem cedadi ehi becemin dewenega tudoqagannu sultecebil nom,” aden.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Odimig ija jic cocobi Damaskas cemenug mumudigin cahineg cam gemo odi fulacdoc ben mahuc bahic sao jobondec iletimei alilten.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Odocob ija mahana toni ninijig jejeg mateten dah mem. Uqa maten, ‘Sol, Sol! Eetanu ija jabiti tootootagana?’ ten.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Odocob ija sisildom, ‘Tibud, hina in?’ dom. Odocomin uqa jejeni hewi maten, ‘Ija Jisas Nasaretdec hina jabi tootoodogona eu,’ ten.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Odocob dana ijaca cobom age fulacdoc fein qa jejeg ija je maten eu qee dah melein.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Odocobil ija sisildom, ‘Tibud, ija qila eeta odigen?’ dom. Odocomin Tibud maten, ‘Cajimeg Damaskas ono laga. Odocom ono hina Anut cabi mugum men eu mahoqagan,’ ten.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Fulacdoc gagadic bahic eunu ija ami galuc men. Eunu dana ijaca jic cobom eu ija tootec ebeni hewimeig jic gimtetegin li Damaskas calom,” aden.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ono dana oso, ijan Ananaias, uqa cuha fec dana uqa Mosesna loo je toodoloi. Odocob Juda dana Damaskas biloloig uqa co toodu cuhadoloig.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Odocobil uqa ijaca hu cemeni tawimei maten, ‘Coti Sol, meciaga!’ ten. Saen euna dih ija meciimig mecidom.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 — ausente —
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 — ausente —
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Hina qila cain daleagaun. Cajecem oso wa joiheia. Odimeg uqa ijanna utadocom Anut hinana silail cagasihigian,’ ten,” aden.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Odocob ija Jerusalem ceseli bem. Odimig ija tempelna inondudugin majauten.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Euna ija Tibud fifigin maten, ‘Dana ene hina ijanu je qasali maadecem qee dah mowain. Eunu mahuc Jerusalem culdi nuuga,’ ten.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Odocob ija jejeg hewi madom, ‘Tibud, age ija Juda agena cuha jonana limig dana hinanu wawaga meleen eundec hewadimig gihacdoc jona madimig geh qisaadolig eunu dogina.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Odocob age hinanu qasali maadec dana Stiwen age qocobil cal mennu ijadodoc wawi me ninijen tatawigin odoin. Odimig dana qocobil cal migiannu agena lotoc huli mein eu cofduadem. Eu cunug age ijanu du cuhadogina,’ dom.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Odocomin Tibud maten, ‘Ija hina sulhecemin ene qee onoca bahic Juda dana qee eundec gemona nuegan. Eunu nuuga!’ ten,” aden.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Pol uqa dana am ben je maaaden age dah mein qa uqa Juda dana qee eundecnu gemona nuegan ten je i madeceb age conoga suli u utaein, “Dana eundec uqa cebac bilecnu ihoc qee. Ehudi nueiga! Qagadoiga!” ein.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Odimeig age lotocna ebelacdodoig bagaiiein comis ohis bilisadocobil titien.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Odocob Rom agena han ilo uqana han dana je gatiti maadeceb Pol agena cabi jo hamol ehudi ehi lein. Odimei han ilo uqa Pol sisildodobil uqa Juda dana cel gugnu hewein eu qasali madigiannu geh qisadocnu je gatiti maaden.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Euqa saen age geh qisadoqagannu haluna qagein tatawen han dana 100 agena ilo oso ono cemenug tawen eu madon, “Hina dana oso uqana gug jobon eu Rom geh qisadocnu gadac cois ec oso taweiafo, uqa cahuldoc oso ha qee felein?” don.
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Odocob han dana 100 agena ilo eu dah mimei han iloca limei madon, “Dana i uqana gug jobon eu Rom! Hina eeta oodoga odogona?” don.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Eunu han ilo Polca limei sisildon, “Mataga, hinana gug jobon eu Romfo?” don.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Odocob han ilo madon, “Ija meen qaig gadac meca fajimig ija dana uqana gug jobon eu Rom odi calem,” don.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Odocob mahuc bahic dana age Pol je oso sisildoqagannu tawein eu age bicbic ceselein. Odocob han ilo uqa Pol Rom hatunadec ec dumei uqa senna qageinnu uqaha cucuien.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Odocob han ilo uqa eetanu bahic Juda dana age Polnu um qoin eunu jic megen. Eunu deel osona Polna sen cufalitumei ihanec dana benbenca, Juda agena cegulec benben cunugca ceguluqagannu je gatiti maaden. Odimei uqa Pol ehudi ehi nu amagana muden.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.