Atos 20
BAL CEHEC JE HAUN (AEY) vs NTLH
1 Hibna je alalac bec eu cunug qee meceb Pol malogom je sulduadeceb hocobil cegulein. Odocobil uqa hulunuga cehec je maaadi odio aden. Odimei uqa Masedonia hatu ono nuen.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Odocob uqa hatu cunugna cobimei dana hulunuga cehec je filfil maaden. Odimei Grik hatu ono hon.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Odimei uqa ono jagel cijed bilen. Uqa Siria hatu nuigiannu saciadudu bili Juda dana age uqa qocomun cal migian ec don. Eunu uqa haun Masedonia hatu gemogemo cocobi nuigiannu cisdon.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Dana leih age Pol gami belein. Eu age Sopata uqa Piras melah Beriadec uqaca, Aristakas, Sekandasca ale Tesalonaikadec aleca, Gaias Debidec uqaca, Timotica, Tikikas Trofimasca Esiadec aleca age Pol gami belein.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Age casac aquni belimeig Troas ono sumigein.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Euqa bred jisca qee uqana saen hedocob ege wag umeb Filipaidec waeg beli cocobi deel 5-pela hedocob Troas calom. Ono age ceguladimeb cuha osol bilom.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Odocob Sarere wesuna ege cunugca bred fenoqa bili cegulom. Odimeb Pol uqa uqadec odi culadigiannu dana me je maaden. Odimei je maaaden tu ibuldon.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Odocob jo cabalu ohis isecna hamol euna gowoc mati bahic ono cegulomna bilein.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Odocob dana haun oso ijan Jutikas uqa fufu oc cebec qahein euna bilen. Odocob Pol je gehgeh mamaden Jutikas us don. Odimei uqa us dahig celeceb jo cabalu cijed ohis onodec mahana toni qon. Nu hewi suladoin qa wele cal men.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Odocob Pol jo ohisdec toni numei dana haun deweg lalan cosolimei cogadon. Odimei uqa maaden, “Cain geh cisdowain. Uqa cebac nijia!” aden.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Odimei uqa haun jo cabalu cijeddocna ceseli timei bred feni jen. Odimei age gami je mamadegin cam beceb Pol cuculadi nuen.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Odocob dana haun jo ohisdec toni mahana qon eu cebac meceb ehudi jobon beleinnu wawaga me bahic nijen.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Odocob ege aquni wagna limeb onodec Asos taun ono waeg belom. Pol uqa jic cocobi ono nuigiannu magen. Eunu ono wagna ehudeqannu magen.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Odocob uqa Asos ono cegulgeceb ehudocomun Mitilini taunna waeg belom.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 — ausente —
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 — ausente —
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Odocob Pol ono Mailitas bibili Efesas agena tamanec matu uqa hu foqagannu je sulduaden.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Odimei eu age hu calecebil uqa maaden, “Saen ija hahawan Esia hatuna hom hocob qila ija dumani age gemo bilem eu age dogina.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Juda dana age gaid ija qocomun cal migian oloig. Eunu ija cewel uadec danawe amulini nenen culumen mati teten ija Tibudna cabi om.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ija ceteteh age cesuladecnu eu qee jahuniadelem eundec saen ija agena jonanaca, dana cunug amaganaca je maaadiem iwalaadiem eu age dogina.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ija Juda dana Grikca agena silailnu tului falicdumeig Anutca loqagannuca, age egena Tibud Jisasnu wawaga meleigiannuca ulaulaadiem.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Odocob qila Kis Gunna cisdoc toodu Jerusalem ono nuigina. Ono ijaca cel culumen oso cali hugian eu qee dugina.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Odigeqa taun ben cunugna age ija qisatimeig gihacdoc jona mituqagan eunu Kis Gun ulictena.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Euqa ija deweni eu ceteh gauc cinigwe figina. Eunu ija ijana me je madec cabi Jisas Tibud iten eu qee mudigennu gale tena. Anut uqa dana cajaca eeladec me bahic uum aden eunu me je qasali maadecnu cabi eu,” aden.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Qila feiga, ija wele age gemo cocobig Anutna culnu je maaadig cobom age haun ija olani qee fowain eu ija dugina.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Agedodocnuca, Kis Gun uqa tamanec age ebenegana men eunuca cofdu cuhadoiga. Tamanec eu Tibud uqa Melah uqadodoc golacna ehaden eunu cofadi cuhadoigale.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Ija culadecemin hibna dana age qa cus cinigwe age tamanec gemo humeig waadecebil wawaga dain ben adigian eu ija dugina.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Saen caleceb dana leih agena amnadec cajimeig cuhulec je madimeig malogom age diadecebil tooadoqagan.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Eunu cofdoigale. Ija amulini nenen witic cahinegca cabi gel cijed dahiniga hewemnu cisdoiga,” aden.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Odocob qila ija maadi Anut ebenna adigina igina, uqa eelgec uum igennu je eu cofadeiale. Anut eelgec uum igec je eu agena wawaga meleec gagadic mudecnu ihoc. Euna Anut uqa cahahaadec dana cajaca cunug qagu madena adigian eu ageha adecnu ihoc.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ija osona golnu, silwanu, lotocnu ami qee qol.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Agedodoc dogina, ija odi cabi uug ceteh ijaca qee eundec ijadodoc cesultecnu cabi om. Dana ija gami bilom eundec cesuladecnu ha odom.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ege dana agedodoc cabi ocwe qee eundec ege cabi gagadic ocnu cesuladecnu ija ceteh cunug iwaladem. Age Jisas Tibud uqana je madec eu cisdoigale, ‘Oso uqa ceteteh utina uqana ceelec eu oso uqa ceteteh ona eu uqana ceelec eu wooldona,’ en,” aden.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Odimei Pol je eu madi hedocob cunugca gob cehimeig inondoin.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Odocob eu age cunug qaqajeig cogadu cotdoin.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Eu age uqa ola haun qee fowain ec je maaden eunu wawaga me qee men. Odocob age cunug Pol gami wagna lein.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.