Romanos 4

Amani Owr (ADJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sica bla lowi sʼↄtu eke si ki dad Abraham ɛy lagŋ eci lís ab ee? In obi e lɛc ɛm, bla obi lʼↄtu nʼɛŋn ee?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Blel ow el in ecʼów eke li kok a sosiɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ana, lʼↄtu eke li kʼij nɛny, kↄ ow elm Nyam ecʼany af gbɛ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tasi ɛm a, bla Nyam Lɛl dad ee? Abraham ↄny ↄmn Nyam ɛm, ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af in ecʼↄmn a sosiɛm.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Eke ɛgŋ bi kok juma a, wɛl bi sↄgʼr labm. Labm sↄg na elm ob ap, kↄ ob ekʼit eke wɛl kʼↄŋʼn.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Sica, ɛgŋ nyam kí kokm juma kaka, ke nʼↄ́ny ↄmn Nyam eke bʼↄŋ sikpl ɛs él nyim nyim ab ɛm, ɛgŋ ikŋ na, Nyam bʼocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, in ecʼↄmn a eke nʼↄny a sosiɛm.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Na sosiɛm anake David am dad ɛgŋ a eke Nyam bʼoc ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, ke ow élm in ecʼów kok sosiɛm a e low ɛsɛ:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Ehe ɛsɛl a el agŋ a eke Nyam ↄny ɛl ecʼów ↄbr oc es,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ehe el ɛgŋ a eke Nyam úsm in e low ↄbr
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Kↄ ehe na, Jwifɛl eke bi bubr ekr es a sↄny cɛ ecʼee? Agŋ ɛjecʼa eke am bubrm ekr es a ɛl gbɛ ow elm ɛl ecʼee? Mʼikŋ anym mi dad mʼɛsɛ: Abraham ↄny ↄmn Nyam ɛm, ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af in ecʼↄmn a sosiɛm.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ɛtŋ kↄ bogŋ e lɛgŋ ɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ee? Kↄ lɛgŋ ab ɛm eke lʼubr likr es a, oglog ow a eke li kʼubrm es ab ee? Njaŋ, ow elm lɛgŋ ab ɛm eke lʼubr likr es a, kↄ lɛgŋ ab ɛm eke li kʼubrm es a.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Gbuŋ ke lʼúbr likr es a, ke Abraham el nyim nyim Nyam ecʼany af ŋ̂, in ecʼↄmn a eke lʼoc lʼɛlu ow ɛm a sosiɛm, ɛtŋ sica ow e jam a, nʼɛŋn likr a eke lʼubr es a eci mɛny ɛwr. Ɛtŋ mɛny ɛwr na bi yɛgm eke in ecʼↄmn a eke lʼoc lʼɛlu Nyam ɛm a sosiɛm ow ↄŋ ɛtŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af. Nɛnɛ a ow ↄŋ Abraham el agŋ a fɛŋ ekʼↄny ↄmn Nyam ɛm a ecʼɛl ɛs, eke -lʼubrm likr es yɛji. Ɛtŋ agŋ amua ekʼubrm likr es a, Nyam bʼoc ɛl ɛsɛ agŋ nyim nyim af.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ɛtŋ Abraham cɛ, el Jwifɛl eke bubr ekr es a ecʼɛl ɛs. Aŋa mʼerur eke mi ki dad agŋ eke ɛl eci likr es ubr a elm sos af eci cɛ, kↄ ke ɛmɛny bʼucu ɛy ɛs Abraham eci sɛwl a ↄny es a e low: in, lʼikŋ anym lʼoc ↄmn lʼɛlu Nyam ɛm gbuŋ ɛtŋ lʼow lʼubr likr es.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Nyam ɛwar Abraham lel in ecʼalaw a eke bʼow ok ↄkm in ɛm a, eke -li bʼow -lʼij wus aja. Gbɛkↄ low ɛwar na, ow elm eke Abraham ɛlum ol a sosiɛm Nyam dadm ɛwm es. Li dad aŋke lʼoc Abraham ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ow ecʼↄmn a sosiɛm.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Sica eke aja a eci ij a el ke kók ol ecʼów a eke am ibrm a, ke ↄmn elm low kaka, ɛtŋ Nyam eci low a eke ɛwar a yɛji elm low ij.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Tasi ɛm a, ol ecʼɛluam a bʼɛsŋ Nyam ecʼɛrm bebl, kↄ eke ol anm a, wɛl kʼↄtum ↄbm ol es.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ow sosiɛm a, ↄmn eke wɛl bʼoc ɛlu Nyam ɛm a anake bʼↄŋ ɛgŋ ij aja a, ɛtŋ ow el bibm eke wɛl bʼɛŋn ↄfr ɛm tasi. Na sosiɛm ob a eke Nyam ɛwar ɛw es a el agŋ a fɛŋ eke el Abraham ecʼalaw a eci. Ɛtŋ ow elm agŋ a eke bʼɛlum ol a sↄny, kↄ agŋ a ekʼↄny ↄmn Nyam ɛm ɛsɛ Abraham eke el ɛy fɛŋ eci ɛy ɛs af a yɛji.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ɛɛ, Nyam Lɛl dad ninɛ: Mi kokʼŋ el bieku nↄnↄ ecʼɛl lagŋ. Abraham el ɛy ɛs Nyam ecʼany af. Ow ɛm anake nʼↄny ↄmn a, Nyam a eke bʼↄŋ agŋ eke uw a igb anŋ owr, ke ↄny abusu eke ob ekʼanm wɛl ɛ́knm a, kok ow anŋ wɛl am ɛkn a.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Low ↄmn kaka anm low a eke Nyam ɛwar a eci lís ij, gbɛkↄ ɛbɛn yɛji Abraham ↄmn cɛ. Lʼoc in ecʼↄmn a lʼɛlu Nyam ɛm ɛtŋ ow sosiɛm, lʼel bieku nↄnↄ ecʼɛl ɛs. Nyam Lɛl dad ninɛ: Agŋ eke bʼow anŋ ŋ ɛm ok ↄkm a bʼow ɛny nↄnↄ.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ɛtŋ eke ow anŋ akpo tɛl cɛ ke nʼↄny akpo ekŋ yen a yɛji, in ecʼↄmn a digrm kaka. Ɛtŋ lʼuw any yɛjʼeke in e sos megl a anŋ ɛsɛ ob eke uw af, ɛtŋ ɛy Sara yɛji kʼↄtum ewm iy ij.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ɛbɛn yɛji, Abraham irmnm in ecʼↄmn a ɛtŋ bɛbarm kaka, Nyam e low ɛwar a e lís. Catŋ nana anake in ecʼↄmn a obn ke li kↄklm Nyam a.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Lʼuw low nyam gbɛ any tasi: yecʼa eke Nyam ɛwar a, nʼↄny abusu nↄnↄ eke li ki kok.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Na sosiɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ba Nyam Lɛl bi dad ɛsɛ: Nyam oc Abraham ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, ke sodad amua elm Abraham cɛ eci.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Kↄ ɛy yɛji ow ot ɛy es, ɛtŋ Nyam bʼow lɛr ɛy ecʼↄmn a. Tasi ɛm a, in eke lʼigbm ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu luw ɛm a, in ɛm sʼↄny ↄmn.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ɛy e sikpl a sosiɛm Nyam ↄŋ wɛl ibi Jesu, gbɛkↄ Nyam igbmʼn luw ɛm yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ nyim nyim.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.