Romanos 4

Amani Owr (ADJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sica bla lowi sʼↄtu eke si ki dad Abraham ɛy lagŋ eci lís ab ee? In obi e lɛc ɛm, bla obi lʼↄtu nʼɛŋn ee?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Blel ow el in ecʼów eke li kok a sosiɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ana, lʼↄtu eke li kʼij nɛny, kↄ ow elm Nyam ecʼany af gbɛ.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Tasi ɛm a, bla Nyam Lɛl dad ee? Abraham ↄny ↄmn Nyam ɛm, ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af in ecʼↄmn a sosiɛm.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Eke ɛgŋ bi kok juma a, wɛl bi sↄgʼr labm. Labm sↄg na elm ob ap, kↄ ob ekʼit eke wɛl kʼↄŋʼn.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Sica, ɛgŋ nyam kí kokm juma kaka, ke nʼↄ́ny ↄmn Nyam eke bʼↄŋ sikpl ɛs él nyim nyim ab ɛm, ɛgŋ ikŋ na, Nyam bʼocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, in ecʼↄmn a eke nʼↄny a sosiɛm.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Na sosiɛm anake David am dad ɛgŋ a eke Nyam bʼoc ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, ke ow élm in ecʼów kok sosiɛm a e low ɛsɛ:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ehe ɛsɛl a el agŋ a eke Nyam ↄny ɛl ecʼów ↄbr oc es,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Ehe el ɛgŋ a eke Nyam úsm in e low ↄbr
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Kↄ ehe na, Jwifɛl eke bi bubr ekr es a sↄny cɛ ecʼee? Agŋ ɛjecʼa eke am bubrm ekr es a ɛl gbɛ ow elm ɛl ecʼee? Mʼikŋ anym mi dad mʼɛsɛ: Abraham ↄny ↄmn Nyam ɛm, ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af in ecʼↄmn a sosiɛm.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ɛtŋ kↄ bogŋ e lɛgŋ ɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ee? Kↄ lɛgŋ ab ɛm eke lʼubr likr es a, oglog ow a eke li kʼubrm es ab ee? Njaŋ, ow elm lɛgŋ ab ɛm eke lʼubr likr es a, kↄ lɛgŋ ab ɛm eke li kʼubrm es a.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Gbuŋ ke lʼúbr likr es a, ke Abraham el nyim nyim Nyam ecʼany af ŋ̂, in ecʼↄmn a eke lʼoc lʼɛlu ow ɛm a sosiɛm, ɛtŋ sica ow e jam a, nʼɛŋn likr a eke lʼubr es a eci mɛny ɛwr. Ɛtŋ mɛny ɛwr na bi yɛgm eke in ecʼↄmn a eke lʼoc lʼɛlu Nyam ɛm a sosiɛm ow ↄŋ ɛtŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af. Nɛnɛ a ow ↄŋ Abraham el agŋ a fɛŋ ekʼↄny ↄmn Nyam ɛm a ecʼɛl ɛs, eke -lʼubrm likr es yɛji. Ɛtŋ agŋ amua ekʼubrm likr es a, Nyam bʼoc ɛl ɛsɛ agŋ nyim nyim af.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ɛtŋ Abraham cɛ, el Jwifɛl eke bubr ekr es a ecʼɛl ɛs. Aŋa mʼerur eke mi ki dad agŋ eke ɛl eci likr es ubr a elm sos af eci cɛ, kↄ ke ɛmɛny bʼucu ɛy ɛs Abraham eci sɛwl a ↄny es a e low: in, lʼikŋ anym lʼoc ↄmn lʼɛlu Nyam ɛm gbuŋ ɛtŋ lʼow lʼubr likr es.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Nyam ɛwar Abraham lel in ecʼalaw a eke bʼow ok ↄkm in ɛm a, eke -li bʼow -lʼij wus aja. Gbɛkↄ low ɛwar na, ow elm eke Abraham ɛlum ol a sosiɛm Nyam dadm ɛwm es. Li dad aŋke lʼoc Abraham ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ow ecʼↄmn a sosiɛm.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Sica eke aja a eci ij a el ke kók ol ecʼów a eke am ibrm a, ke ↄmn elm low kaka, ɛtŋ Nyam eci low a eke ɛwar a yɛji elm low ij.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tasi ɛm a, ol ecʼɛluam a bʼɛsŋ Nyam ecʼɛrm bebl, kↄ eke ol anm a, wɛl kʼↄtum ↄbm ol es.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ow sosiɛm a, ↄmn eke wɛl bʼoc ɛlu Nyam ɛm a anake bʼↄŋ ɛgŋ ij aja a, ɛtŋ ow el bibm eke wɛl bʼɛŋn ↄfr ɛm tasi. Na sosiɛm ob a eke Nyam ɛwar ɛw es a el agŋ a fɛŋ eke el Abraham ecʼalaw a eci. Ɛtŋ ow elm agŋ a eke bʼɛlum ol a sↄny, kↄ agŋ a ekʼↄny ↄmn Nyam ɛm ɛsɛ Abraham eke el ɛy fɛŋ eci ɛy ɛs af a yɛji.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ɛɛ, Nyam Lɛl dad ninɛ: Mi kokʼŋ el bieku nↄnↄ ecʼɛl lagŋ. Abraham el ɛy ɛs Nyam ecʼany af. Ow ɛm anake nʼↄny ↄmn a, Nyam a eke bʼↄŋ agŋ eke uw a igb anŋ owr, ke ↄny abusu eke ob ekʼanm wɛl ɛ́knm a, kok ow anŋ wɛl am ɛkn a.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Low ↄmn kaka anm low a eke Nyam ɛwar a eci lís ij, gbɛkↄ ɛbɛn yɛji Abraham ↄmn cɛ. Lʼoc in ecʼↄmn a lʼɛlu Nyam ɛm ɛtŋ ow sosiɛm, lʼel bieku nↄnↄ ecʼɛl ɛs. Nyam Lɛl dad ninɛ: Agŋ eke bʼow anŋ ŋ ɛm ok ↄkm a bʼow ɛny nↄnↄ.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ɛtŋ eke ow anŋ akpo tɛl cɛ ke nʼↄny akpo ekŋ yen a yɛji, in ecʼↄmn a digrm kaka. Ɛtŋ lʼuw any yɛjʼeke in e sos megl a anŋ ɛsɛ ob eke uw af, ɛtŋ ɛy Sara yɛji kʼↄtum ewm iy ij.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ɛbɛn yɛji, Abraham irmnm in ecʼↄmn a ɛtŋ bɛbarm kaka, Nyam e low ɛwar a e lís. Catŋ nana anake in ecʼↄmn a obn ke li kↄklm Nyam a.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Lʼuw low nyam gbɛ any tasi: yecʼa eke Nyam ɛwar a, nʼↄny abusu nↄnↄ eke li ki kok.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Na sosiɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ba Nyam Lɛl bi dad ɛsɛ: Nyam oc Abraham ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, ke sodad amua elm Abraham cɛ eci.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Kↄ ɛy yɛji ow ot ɛy es, ɛtŋ Nyam bʼow lɛr ɛy ecʼↄmn a. Tasi ɛm a, in eke lʼigbm ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu luw ɛm a, in ɛm sʼↄny ↄmn.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ɛy e sikpl a sosiɛm Nyam ↄŋ wɛl ibi Jesu, gbɛkↄ Nyam igbmʼn luw ɛm yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ nyim nyim.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.