Romanos 4

Amani Owr (ADJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sica bla lowi sʼↄtu eke si ki dad Abraham ɛy lagŋ eci lís ab ee? In obi e lɛc ɛm, bla obi lʼↄtu nʼɛŋn ee?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Blel ow el in ecʼów eke li kok a sosiɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ana, lʼↄtu eke li kʼij nɛny, kↄ ow elm Nyam ecʼany af gbɛ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Tasi ɛm a, bla Nyam Lɛl dad ee? Abraham ↄny ↄmn Nyam ɛm, ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af in ecʼↄmn a sosiɛm.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Eke ɛgŋ bi kok juma a, wɛl bi sↄgʼr labm. Labm sↄg na elm ob ap, kↄ ob ekʼit eke wɛl kʼↄŋʼn.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Sica, ɛgŋ nyam kí kokm juma kaka, ke nʼↄ́ny ↄmn Nyam eke bʼↄŋ sikpl ɛs él nyim nyim ab ɛm, ɛgŋ ikŋ na, Nyam bʼocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, in ecʼↄmn a eke nʼↄny a sosiɛm.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Na sosiɛm anake David am dad ɛgŋ a eke Nyam bʼoc ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, ke ow élm in ecʼów kok sosiɛm a e low ɛsɛ:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ehe ɛsɛl a el agŋ a eke Nyam ↄny ɛl ecʼów ↄbr oc es,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ehe el ɛgŋ a eke Nyam úsm in e low ↄbr
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Kↄ ehe na, Jwifɛl eke bi bubr ekr es a sↄny cɛ ecʼee? Agŋ ɛjecʼa eke am bubrm ekr es a ɛl gbɛ ow elm ɛl ecʼee? Mʼikŋ anym mi dad mʼɛsɛ: Abraham ↄny ↄmn Nyam ɛm, ow ↄŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af in ecʼↄmn a sosiɛm.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ɛtŋ kↄ bogŋ e lɛgŋ ɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ee? Kↄ lɛgŋ ab ɛm eke lʼubr likr es a, oglog ow a eke li kʼubrm es ab ee? Njaŋ, ow elm lɛgŋ ab ɛm eke lʼubr likr es a, kↄ lɛgŋ ab ɛm eke li kʼubrm es a.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Gbuŋ ke lʼúbr likr es a, ke Abraham el nyim nyim Nyam ecʼany af ŋ̂, in ecʼↄmn a eke lʼoc lʼɛlu ow ɛm a sosiɛm, ɛtŋ sica ow e jam a, nʼɛŋn likr a eke lʼubr es a eci mɛny ɛwr. Ɛtŋ mɛny ɛwr na bi yɛgm eke in ecʼↄmn a eke lʼoc lʼɛlu Nyam ɛm a sosiɛm ow ↄŋ ɛtŋ Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af. Nɛnɛ a ow ↄŋ Abraham el agŋ a fɛŋ ekʼↄny ↄmn Nyam ɛm a ecʼɛl ɛs, eke -lʼubrm likr es yɛji. Ɛtŋ agŋ amua ekʼubrm likr es a, Nyam bʼoc ɛl ɛsɛ agŋ nyim nyim af.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ɛtŋ Abraham cɛ, el Jwifɛl eke bubr ekr es a ecʼɛl ɛs. Aŋa mʼerur eke mi ki dad agŋ eke ɛl eci likr es ubr a elm sos af eci cɛ, kↄ ke ɛmɛny bʼucu ɛy ɛs Abraham eci sɛwl a ↄny es a e low: in, lʼikŋ anym lʼoc ↄmn lʼɛlu Nyam ɛm gbuŋ ɛtŋ lʼow lʼubr likr es.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Nyam ɛwar Abraham lel in ecʼalaw a eke bʼow ok ↄkm in ɛm a, eke -li bʼow -lʼij wus aja. Gbɛkↄ low ɛwar na, ow elm eke Abraham ɛlum ol a sosiɛm Nyam dadm ɛwm es. Li dad aŋke lʼoc Abraham ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af ow ecʼↄmn a sosiɛm.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Sica eke aja a eci ij a el ke kók ol ecʼów a eke am ibrm a, ke ↄmn elm low kaka, ɛtŋ Nyam eci low a eke ɛwar a yɛji elm low ij.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Tasi ɛm a, ol ecʼɛluam a bʼɛsŋ Nyam ecʼɛrm bebl, kↄ eke ol anm a, wɛl kʼↄtum ↄbm ol es.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ow sosiɛm a, ↄmn eke wɛl bʼoc ɛlu Nyam ɛm a anake bʼↄŋ ɛgŋ ij aja a, ɛtŋ ow el bibm eke wɛl bʼɛŋn ↄfr ɛm tasi. Na sosiɛm ob a eke Nyam ɛwar ɛw es a el agŋ a fɛŋ eke el Abraham ecʼalaw a eci. Ɛtŋ ow elm agŋ a eke bʼɛlum ol a sↄny, kↄ agŋ a ekʼↄny ↄmn Nyam ɛm ɛsɛ Abraham eke el ɛy fɛŋ eci ɛy ɛs af a yɛji.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ɛɛ, Nyam Lɛl dad ninɛ: Mi kokʼŋ el bieku nↄnↄ ecʼɛl lagŋ. Abraham el ɛy ɛs Nyam ecʼany af. Ow ɛm anake nʼↄny ↄmn a, Nyam a eke bʼↄŋ agŋ eke uw a igb anŋ owr, ke ↄny abusu eke ob ekʼanm wɛl ɛ́knm a, kok ow anŋ wɛl am ɛkn a.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Low ↄmn kaka anm low a eke Nyam ɛwar a eci lís ij, gbɛkↄ ɛbɛn yɛji Abraham ↄmn cɛ. Lʼoc in ecʼↄmn a lʼɛlu Nyam ɛm ɛtŋ ow sosiɛm, lʼel bieku nↄnↄ ecʼɛl ɛs. Nyam Lɛl dad ninɛ: Agŋ eke bʼow anŋ ŋ ɛm ok ↄkm a bʼow ɛny nↄnↄ.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ɛtŋ eke ow anŋ akpo tɛl cɛ ke nʼↄny akpo ekŋ yen a yɛji, in ecʼↄmn a digrm kaka. Ɛtŋ lʼuw any yɛjʼeke in e sos megl a anŋ ɛsɛ ob eke uw af, ɛtŋ ɛy Sara yɛji kʼↄtum ewm iy ij.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ɛbɛn yɛji, Abraham irmnm in ecʼↄmn a ɛtŋ bɛbarm kaka, Nyam e low ɛwar a e lís. Catŋ nana anake in ecʼↄmn a obn ke li kↄklm Nyam a.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Lʼuw low nyam gbɛ any tasi: yecʼa eke Nyam ɛwar a, nʼↄny abusu nↄnↄ eke li ki kok.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Na sosiɛm Nyam ocʼr ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ba Nyam Lɛl bi dad ɛsɛ: Nyam oc Abraham ɛsɛ ɛgŋ nyim nyim af, ke sodad amua elm Abraham cɛ eci.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Kↄ ɛy yɛji ow ot ɛy es, ɛtŋ Nyam bʼow lɛr ɛy ecʼↄmn a. Tasi ɛm a, in eke lʼigbm ɛy Ɛs Kↄtↄkↄ Jesu luw ɛm a, in ɛm sʼↄny ↄmn.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ɛy e sikpl a sosiɛm Nyam ↄŋ wɛl ibi Jesu, gbɛkↄ Nyam igbmʼn luw ɛm yecʼɛtŋ ke sʼél agŋ nyim nyim.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.