João 4
Amani Owr (ADJ) vs BKJ
1 — ausente —
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ke nʼím a, ow it eke li kʼɛcr Samari wus af eci.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Lʼow li titm Samari eci baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Sikar. Baŋn a titm Jakↄb ecʼↄgm a ekʼↄŋ jim Josɛf a.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Yogŋ anake Jakↄb eci mijↄmu a anŋ a. Eke Jesu sos kikn es usu im ab ɛm a, li sig es mijↄmu a e saw. Ow ↄtu eke ki bɛbmn lɛgŋ uyu nuŋ ab.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Samari yↄwi nyam ow am aw mij, ɛtŋ Jesu dadʼr ninɛ: «Yↄw na ee! Ɔ̀ŋʼm mij tɛl mʼɛ́gŋ.»
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ke in e jam ɛsɛl a im baŋn a eke kʼↄl ob ij.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Samari yↄwi a dad Jesu ninɛ: «Kↄ ŋ, eke el Jwif a, ayaf tasi ɛm eke mʼel Samari yↄwi a, am sus tasi ibrm im mij eke kʼɛgŋ ee?» (Tasi ɛm a, Samari eyŋ lele Jwifɛl ab nɛny ókrm af.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jesu dadʼr ninɛ: «Blel uw Nyam ecʼob ap a, lele ɛgŋ a ekʼam ibrmʼŋ mij eke kʼɛgŋ ab any ana, ke ŋ anake blel ɛ́wl ibrmʼn mij eke kʼɛgŋ, ke blel nʼↄ́ŋ mij ewl mij a.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Yↄw a ↄdu eb dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mijↄmu a im ɛm, ɛtŋ ɛmɛny sonu yɛji ↄnyam ab; bogŋ bʼow ɛŋn mij ewl mij ikŋ na ee?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Mijↄmu na, ɛy lagŋ Jakↄb ↄŋ ɛy, in obi lʼɛgŋ mij a, in ecʼey lele in e mɛbob ab yɛji ɛgŋ mij na. Kↄ am tutr eke agb akm Jakↄb ee?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ fɛŋ eke bʼow ɛgŋ mij na a, ɛmɛny mijamn bʼow ↄnyʼn;
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 gbɛkↄ ɛgŋ eke bʼow ɛgŋ mij a eke mʼow mʼↄŋʼn a, mijamn kʼow ↄnymʼn lɛgŋ kaka. Mij a eke mʼow mʼↄŋʼn a bʼow ɛwl el mij ewl mij ekʼow ɛm sel ekʼↄnym uwr bʼow jɛjn ok ↄkm.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Yↄw a dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, ↄŋʼm mij ikŋ na yecʼɛtŋ ke mijamn kʼↄ́nym im mʼowm aŋa mʼawm mij ij.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jesu dadʼr ninɛ: «Ìm ɛsŋ acŋ ke ɛ́wl mɛny ow aŋa.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Yↄw a dadʼr ninɛ: «Mʼↄnym igŋ.» Jesu dadʼr ninɛ: «Ŋ e low ij eke dad ekʼↄnym igŋ a,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 aŋke ikŋ anym ↄny egŋ yen, ɛtŋ lɛgŋ na ɛm ecʼɛgŋ a ekʼin ab ir a yɛji elm ŋ ecʼigŋ. Dad low nɛnyɛmbri nyam.»
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ɛtŋ yↄw a dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼam uw any eke ŋ kokoba ↄb ɛs.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Ɛy lagŋɛl Samari eyŋ igŋ Nyam nuŋ lafɛny na af, ɛtŋ ↄny Jwifɛl bi dadr eke yogŋ eke wɛl kʼigŋ Nyam nuŋ a el Jerusalɛm.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jesu dadʼr ninɛ: «Yↄw, ùbʼm nawrɛ: lɛgŋ am ow ɛtŋ yogŋ eke bʼow igŋn Ɛs Nyam nuŋ a, ow kʼow elm lafɛny na af, ow kʼow elm Jerusalɛm yɛji.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ɔny, Samari eyŋ, ↄny e Nyam eke bʼigŋn nuŋ a, uwmn in any; ɛy Jwifɛl, ɛy ecʼa eke si bʼigŋ nuŋ a, sʼuwʼr any, aŋke Jwifɛl ɛm es eb ɛlu anŋ ow.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Lɛgŋ am ow, ɛtŋ lɛgŋ a ow yɛjʼŋ̂, yogŋ, Nyam nuŋ igŋ ɛsɛl tasi a bʼow igŋ Ɛs nuŋ abŋ ɛm, ɛsɛ elel eke Jim ɛluʼl ↄkm ab af; tasi ɛm a, Nyam nuŋ igŋ ɛsɛl amua anake Ɛs am ↄl es a.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Nyam el abŋ, ow sosiɛm agŋ a eke kʼigŋʼn nuŋ a, -lʼit eke -li kʼigŋ ow nuŋ abŋ ɛm ɛsɛ elel eke Jim ɛluʼl ↄkm ab af.»
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Yↄw a dadʼr ninɛ: «Mʼuw any eke Mesi a bʼow ow. (Mesi a ow e nyandrɛ el Krist.) Lɛgŋ a eke li bʼow lʼow a, li bʼow lʼotar ów a fɛŋ akr lʼok ɛy.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛm eke mʼam dadʼŋ odad a, ɛm ana.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ɛtŋ wanci ab af, Jesu eci jam ɛsɛl a ɛwl ow, ɛtŋ -nʼɛŋan ow eke ow am dad odad yↄw ab; eke -lʼɛkan ow a, ow e low iti ɛl any. Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼɛgŋ kaka ↄtum ibramʼn low ɛsmɛ: «Kↄ bla am ↄl ee? Kↄ bla ɛtŋ am dad ów in ab ee?»
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Yↄw a ɛw in e mijel a es yogŋ, ɛtŋ lʼɛwl nʼim baŋn a, nʼam dad agŋ lʼɛsɛ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 «Òwr ɛkan ɛgŋ eke dadʼm ɛm e low fɛŋ eke mi kok a. Kↄ ow kʼelm Mesi ab ee?»
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Agŋ a ok ↄkm baŋn a ɛtŋ aam yogŋ a eke Jesu anŋ a.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ke ow eci wanci ab af, jam ɛsɛl a am ŋↄŋn Jesu ɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, ìj ob tɛl ↄ!»
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Kↄ li dad wɛl ninɛ: «Mʼↄny ob ij eke uwmn any.»
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Jam ɛsɛl a am bibrmn in ɛl ↄfr ɛsɛ: «Kↄ ɛgŋ ka kʼisʼr ob ij ee?»
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Jesu dad ɛl ninɛ: «Eke mi kok ɛgŋ a ekʼɛrmʼm a ecʼerur, ɛtŋ mʼuwar juma a eke lʼabulʼm a, ke ɛm ecʼob ij ab ana.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ɔny, bʼewal egb a, bi dadr ɛsrɛ: “Ɛmɛny ow anŋ awl yar gbuŋ ke egb ub e lɛgŋ bɛ́bmn ab.” Gbɛkↄ ɛm, mʼam dad ↄny eke ki lɛɛr sↄgm a sɛnyn sɛnyn: egb a ebl, ow bɛbmn ub ab!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ɛgŋ ekʼam ub egb a, kpɛkŋ bʼɛŋn in e labm sↄg a, ɛtŋ li bʼas egb a luku sel ekʼↄnym uwr eci; ow ɛm a, ɛgŋ ekʼam ewl lele ɛgŋ ekʼam ub ab ab bʼokr af kok sos ɛm iŋn.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ɛɛ, nyandrɛ odad na ekʼam dad ɛsɛ: “Ɛgŋ nyam bʼewl, ke ɛgŋ ɛjeci nyam bʼub a,” el low nawrɛ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ɔgm nyam ɛm eke kokmn juma a, mʼɛrm ↄny imn ubr egb yogŋ; agŋ ɛjeci ikŋ anym kok juma yogŋ, ɛtŋ ↄny ɛŋan gbre eke -lʼijr a e liy.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Yↄw a dad Samari eyŋ a ninɛ: «Ɛgŋ na dadʼm low fɛŋ eke mi kok a.» Ow ɛm a, agŋ a ub nawrɛ aŋke yↄw a dad ɛl.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Ow sosiɛm, eke Samari eyŋ a im ɛŋn Jesu a, -ni ŋↄŋn ow ekʼow kʼɛgŋ anŋ ɛl ab; ɛtŋ Jesu anŋ yogŋ sɛgŋ yony.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ɛtŋ sica Jesu, in obi ecʼodad eke nʼam dad a sosiɛm, agŋ a ekʼam ubʼr nawrɛ a am ɛny afŋn es;
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 ɛtŋ -nʼam dad yↄw a -lʼɛsɛ: «Sica ow elm ŋ ecʼodad a eke dad a sosiɛm cɛ sʼubm nawrɛ ij, kↄ ɛy obi sʼiriʼr nɛnym, ɛtŋ sʼuw any eke lʼel wus na ecʼEs Eb Ɛlu Ɛs tasi.»
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Eke sica Jesu kok sɛgŋ yony usu a, lʼigb yogŋ nʼim Galile.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Tasi ɛm a, in obi lʼikŋ anym li dad ninɛ: «Kokoba ↄb ɛs ↄ́nym any in ecʼɛb tasi ab ɛm.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Gbɛkↄ sica eke nʼim lʼɛy Galile wus af a, yogŋ ecʼagŋ a ebʼr sɛnyn sɛnyn, aŋke agŋ amua yɛji im Jerusalɛm Pak ecʼes gbɛgbl ab ɛm ɛtŋ -lʼɛkn ów a fɛŋ eke Jesu kok es gbɛgbl a e lɛgŋ a.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Sica ɛmɛny lʼɛwl lʼow Galile Kana baŋn, yogŋ a eke lʼoc mij li kokr mar a. Ɛb ebu a eci juma idr ɛs ligbɛl a anŋ yogŋ. In ecʼiy ekʼanŋ Kapɛrnayum a ↄl am ↄny.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Eke juma idr ɛs a iri eke Jesu anŋ Jude ow Galile a, nʼim nʼɛŋn ow ɛtŋ nʼam ŋↄŋn ow ekʼow kʼow Kapɛrnayum ewlm jim ekʼam uw a.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɔny gbɛ sɛgŋ fɛŋ, eke ɛknmn mɛny ɛwr lele ów any iti owi ab a, kʼↄtumn ubmn nawrɛ.»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Juma idr ɛs a dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, òw ɛm ogŋ a gbuŋ ke ɛm ecʼiy a úw.»
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛ̀wl im ŋ ogŋ a, kↄ ejimŋ sos ok es.» Lʼub odad a eke Jesu dadʼr a nawrɛ ɛtŋ nʼim gbugŋ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Eke kpɛkŋ lʼus ejagb nʼaam a, in eci juma kok ɛsɛl a ekʼam usʼr jam ow a ↄbrʼr ɛtŋ dadʼr ninɛ: «Ejimŋ sos ok es!»
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Kpɛkŋ nʼam ibrm wɛl wanci ab af eke in ecʼiy a sos ok es a, ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Efi ncebles eci wanci nyam ɛm, lɛgŋ na af anake lɛfr a ocʼr es lís a.»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Odad a ok iy ɛs a es sos ɛm ekʼow el wanci ab af a cɛ eke Jesu dadʼr eke ejimŋ sos ok es a, ɛtŋ in lele in ecʼakŋ ab ab a fɛŋ -nʼↄny ↄmn Jesu ɛm.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Sakp yony ɛm e mɛny ɛwr eke Jesu kok, Jude eke nʼanŋ nʼim Galile ab ana.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.