João 4

Amani Owr (ADJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ke nʼím a, ow it eke li kʼɛcr Samari wus af eci.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Lʼow li titm Samari eci baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Sikar. Baŋn a titm Jakↄb ecʼↄgm a ekʼↄŋ jim Josɛf a.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yogŋ anake Jakↄb eci mijↄmu a anŋ a. Eke Jesu sos kikn es usu im ab ɛm a, li sig es mijↄmu a e saw. Ow ↄtu eke ki bɛbmn lɛgŋ uyu nuŋ ab.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Samari yↄwi nyam ow am aw mij, ɛtŋ Jesu dadʼr ninɛ: «Yↄw na ee! Ɔ̀ŋʼm mij tɛl mʼɛ́gŋ.»
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Ke in e jam ɛsɛl a im baŋn a eke kʼↄl ob ij.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Samari yↄwi a dad Jesu ninɛ: «Kↄ ŋ, eke el Jwif a, ayaf tasi ɛm eke mʼel Samari yↄwi a, am sus tasi ibrm im mij eke kʼɛgŋ ee?» (Tasi ɛm a, Samari eyŋ lele Jwifɛl ab nɛny ókrm af.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Jesu dadʼr ninɛ: «Blel uw Nyam ecʼob ap a, lele ɛgŋ a ekʼam ibrmʼŋ mij eke kʼɛgŋ ab any ana, ke ŋ anake blel ɛ́wl ibrmʼn mij eke kʼɛgŋ, ke blel nʼↄ́ŋ mij ewl mij a.»
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Yↄw a ↄdu eb dad ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mijↄmu a im ɛm, ɛtŋ ɛmɛny sonu yɛji ↄnyam ab; bogŋ bʼow ɛŋn mij ewl mij ikŋ na ee?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Mijↄmu na, ɛy lagŋ Jakↄb ↄŋ ɛy, in obi lʼɛgŋ mij a, in ecʼey lele in e mɛbob ab yɛji ɛgŋ mij na. Kↄ am tutr eke agb akm Jakↄb ee?»
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ fɛŋ eke bʼow ɛgŋ mij na a, ɛmɛny mijamn bʼow ↄnyʼn;
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 gbɛkↄ ɛgŋ eke bʼow ɛgŋ mij a eke mʼow mʼↄŋʼn a, mijamn kʼow ↄnymʼn lɛgŋ kaka. Mij a eke mʼow mʼↄŋʼn a bʼow ɛwl el mij ewl mij ekʼow ɛm sel ekʼↄnym uwr bʼow jɛjn ok ↄkm.»
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Yↄw a dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, ↄŋʼm mij ikŋ na yecʼɛtŋ ke mijamn kʼↄ́nym im mʼowm aŋa mʼawm mij ij.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jesu dadʼr ninɛ: «Ìm ɛsŋ acŋ ke ɛ́wl mɛny ow aŋa.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Yↄw a dadʼr ninɛ: «Mʼↄnym igŋ.» Jesu dadʼr ninɛ: «Ŋ e low ij eke dad ekʼↄnym igŋ a,
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 aŋke ikŋ anym ↄny egŋ yen, ɛtŋ lɛgŋ na ɛm ecʼɛgŋ a ekʼin ab ir a yɛji elm ŋ ecʼigŋ. Dad low nɛnyɛmbri nyam.»
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ɛtŋ yↄw a dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, mʼam uw any eke ŋ kokoba ↄb ɛs.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Ɛy lagŋɛl Samari eyŋ igŋ Nyam nuŋ lafɛny na af, ɛtŋ ↄny Jwifɛl bi dadr eke yogŋ eke wɛl kʼigŋ Nyam nuŋ a el Jerusalɛm.»
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesu dadʼr ninɛ: «Yↄw, ùbʼm nawrɛ: lɛgŋ am ow ɛtŋ yogŋ eke bʼow igŋn Ɛs Nyam nuŋ a, ow kʼow elm lafɛny na af, ow kʼow elm Jerusalɛm yɛji.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ɔny, Samari eyŋ, ↄny e Nyam eke bʼigŋn nuŋ a, uwmn in any; ɛy Jwifɛl, ɛy ecʼa eke si bʼigŋ nuŋ a, sʼuwʼr any, aŋke Jwifɛl ɛm es eb ɛlu anŋ ow.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Lɛgŋ am ow, ɛtŋ lɛgŋ a ow yɛjʼŋ̂, yogŋ, Nyam nuŋ igŋ ɛsɛl tasi a bʼow igŋ Ɛs nuŋ abŋ ɛm, ɛsɛ elel eke Jim ɛluʼl ↄkm ab af; tasi ɛm a, Nyam nuŋ igŋ ɛsɛl amua anake Ɛs am ↄl es a.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nyam el abŋ, ow sosiɛm agŋ a eke kʼigŋʼn nuŋ a, -lʼit eke -li kʼigŋ ow nuŋ abŋ ɛm ɛsɛ elel eke Jim ɛluʼl ↄkm ab af.»
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yↄw a dadʼr ninɛ: «Mʼuw any eke Mesi a bʼow ow. (Mesi a ow e nyandrɛ el Krist.) Lɛgŋ a eke li bʼow lʼow a, li bʼow lʼotar ów a fɛŋ akr lʼok ɛy.»
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛm eke mʼam dadʼŋ odad a, ɛm ana.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ɛtŋ wanci ab af, Jesu eci jam ɛsɛl a ɛwl ow, ɛtŋ -nʼɛŋan ow eke ow am dad odad yↄw ab; eke -lʼɛkan ow a, ow e low iti ɛl any. Gbɛkↄ ɛl ɛm ecʼɛgŋ kaka ↄtum ibramʼn low ɛsmɛ: «Kↄ bla am ↄl ee? Kↄ bla ɛtŋ am dad ów in ab ee?»
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Yↄw a ɛw in e mijel a es yogŋ, ɛtŋ lʼɛwl nʼim baŋn a, nʼam dad agŋ lʼɛsɛ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Òwr ɛkan ɛgŋ eke dadʼm ɛm e low fɛŋ eke mi kok a. Kↄ ow kʼelm Mesi ab ee?»
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Agŋ a ok ↄkm baŋn a ɛtŋ aam yogŋ a eke Jesu anŋ a.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ke ow eci wanci ab af, jam ɛsɛl a am ŋↄŋn Jesu ɛsɛ: «Ɛgŋ gbɛl, ìj ob tɛl ↄ!»
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Kↄ li dad wɛl ninɛ: «Mʼↄny ob ij eke uwmn any.»
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Jam ɛsɛl a am bibrmn in ɛl ↄfr ɛsɛ: «Kↄ ɛgŋ ka kʼisʼr ob ij ee?»
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Jesu dad ɛl ninɛ: «Eke mi kok ɛgŋ a ekʼɛrmʼm a ecʼerur, ɛtŋ mʼuwar juma a eke lʼabulʼm a, ke ɛm ecʼob ij ab ana.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ɔny, bʼewal egb a, bi dadr ɛsrɛ: “Ɛmɛny ow anŋ awl yar gbuŋ ke egb ub e lɛgŋ bɛ́bmn ab.” Gbɛkↄ ɛm, mʼam dad ↄny eke ki lɛɛr sↄgm a sɛnyn sɛnyn: egb a ebl, ow bɛbmn ub ab!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ɛgŋ ekʼam ub egb a, kpɛkŋ bʼɛŋn in e labm sↄg a, ɛtŋ li bʼas egb a luku sel ekʼↄnym uwr eci; ow ɛm a, ɛgŋ ekʼam ewl lele ɛgŋ ekʼam ub ab ab bʼokr af kok sos ɛm iŋn.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ɛɛ, nyandrɛ odad na ekʼam dad ɛsɛ: “Ɛgŋ nyam bʼewl, ke ɛgŋ ɛjeci nyam bʼub a,” el low nawrɛ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ɔgm nyam ɛm eke kokmn juma a, mʼɛrm ↄny imn ubr egb yogŋ; agŋ ɛjeci ikŋ anym kok juma yogŋ, ɛtŋ ↄny ɛŋan gbre eke -lʼijr a e liy.»
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Yↄw a dad Samari eyŋ a ninɛ: «Ɛgŋ na dadʼm low fɛŋ eke mi kok a.» Ow ɛm a, agŋ a ub nawrɛ aŋke yↄw a dad ɛl.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ow sosiɛm, eke Samari eyŋ a im ɛŋn Jesu a, -ni ŋↄŋn ow ekʼow kʼɛgŋ anŋ ɛl ab; ɛtŋ Jesu anŋ yogŋ sɛgŋ yony.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ɛtŋ sica Jesu, in obi ecʼodad eke nʼam dad a sosiɛm, agŋ a ekʼam ubʼr nawrɛ a am ɛny afŋn es;
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 ɛtŋ -nʼam dad yↄw a -lʼɛsɛ: «Sica ow elm ŋ ecʼodad a eke dad a sosiɛm cɛ sʼubm nawrɛ ij, kↄ ɛy obi sʼiriʼr nɛnym, ɛtŋ sʼuw any eke lʼel wus na ecʼEs Eb Ɛlu Ɛs tasi.»
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Eke sica Jesu kok sɛgŋ yony usu a, lʼigb yogŋ nʼim Galile.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Tasi ɛm a, in obi lʼikŋ anym li dad ninɛ: «Kokoba ↄb ɛs ↄ́nym any in ecʼɛb tasi ab ɛm.»
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Gbɛkↄ sica eke nʼim lʼɛy Galile wus af a, yogŋ ecʼagŋ a ebʼr sɛnyn sɛnyn, aŋke agŋ amua yɛji im Jerusalɛm Pak ecʼes gbɛgbl ab ɛm ɛtŋ -lʼɛkn ów a fɛŋ eke Jesu kok es gbɛgbl a e lɛgŋ a.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Sica ɛmɛny lʼɛwl lʼow Galile Kana baŋn, yogŋ a eke lʼoc mij li kokr mar a. Ɛb ebu a eci juma idr ɛs ligbɛl a anŋ yogŋ. In ecʼiy ekʼanŋ Kapɛrnayum a ↄl am ↄny.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Eke juma idr ɛs a iri eke Jesu anŋ Jude ow Galile a, nʼim nʼɛŋn ow ɛtŋ nʼam ŋↄŋn ow ekʼow kʼow Kapɛrnayum ewlm jim ekʼam uw a.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɔny gbɛ sɛgŋ fɛŋ, eke ɛknmn mɛny ɛwr lele ów any iti owi ab a, kʼↄtumn ubmn nawrɛ.»
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Juma idr ɛs a dadʼr ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, òw ɛm ogŋ a gbuŋ ke ɛm ecʼiy a úw.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛ̀wl im ŋ ogŋ a, kↄ ejimŋ sos ok es.» Lʼub odad a eke Jesu dadʼr a nawrɛ ɛtŋ nʼim gbugŋ.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Eke kpɛkŋ lʼus ejagb nʼaam a, in eci juma kok ɛsɛl a ekʼam usʼr jam ow a ↄbrʼr ɛtŋ dadʼr ninɛ: «Ejimŋ sos ok es!»
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Kpɛkŋ nʼam ibrm wɛl wanci ab af eke in ecʼiy a sos ok es a, ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Efi ncebles eci wanci nyam ɛm, lɛgŋ na af anake lɛfr a ocʼr es lís a.»
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Odad a ok iy ɛs a es sos ɛm ekʼow el wanci ab af a cɛ eke Jesu dadʼr eke ejimŋ sos ok es a, ɛtŋ in lele in ecʼakŋ ab ab a fɛŋ -nʼↄny ↄmn Jesu ɛm.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Sakp yony ɛm e mɛny ɛwr eke Jesu kok, Jude eke nʼanŋ nʼim Galile ab ana.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.