2 Coríntios 7
Amani Owr (ADJ) vs ARC
1 Erur ɛm ecʼagŋ lisijimɛl, ów ɛwar amua fɛŋ el ɛy eci. Ow sosiɛm a, si yↄ́yↄg ob fɛŋ eke bʼibar ɛy e sos a lel ɛrm ab ab a es, ke sʼéel Nyam eci nimum nimum ɛlum ɛm.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Kòkr ɛy usu ↄny e mɛrm ab ɛm! Si kokm ɛnyɛmbri yony yony owi ɛgŋ kaka e lís, si ŋuŋnm ɛgŋ kaka ecʼↄmn, ɛtŋ sʼebm ɛgŋ kaka ecʼob sʼijm.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mi dadm odad nɛnɛ low e mi kʼↄb ↄny eci. Ɛsɛ elel eke mʼikŋ anym mi dad ab af: ↄny owi anŋ ɛy ɛrm ɛm, ɛtŋ sʼokr af owr anŋ ɛm toŋ luw ɛm.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mʼↄny ↄmn ligbɛl ↄny ɛm ɛtŋ ntotŋ bʼokʼm ↄny eci. Eke sʼↄny ses babur nↄnↄ yɛji, mʼↄny sos es atr nↄnↄ ɛtŋ sos ɛm iŋn iyʼm ɛm gbↄŋ.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tasi ɛm a, eke sʼim sʼok Maseduan a, sʼɛŋnm sel es ok kaka. Kↄ nana, gbre ɛrŋ ɛrŋ sʼɛŋn ɛsɛ: agŋ eke ok ɛy af lele ɛrm ɛm ecʼerŋn ab.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Gbɛkↄ Nyam eke bʼatr agŋ eke sos bʼↄw es a sos es a, atr ɛy sos es Tit ecʼow a ekʼanŋ ow ab ɛm.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ɛtŋ ow elm Tit ecʼow a sↄny cɛ atrm ɛy sos es, kↄ ↄny e sos a eke atar ir es ecʼamani a eke nʼↄŋ ɛy a yɛji. Li dad eke ↄny ↄnyn ɛm ecʼɛkn ecʼerur nↄnↄ. Ɛtŋ li dad ɛy ↄny e sos ɛm ɛy owi low a ekʼɛy a eci lele ɛm e dogŋn eke dogŋninʼm gbragbra kok ɛm ab ab. Ów amua anake ↄŋ ɛm e sos ɛm iŋn a agb nↄnↄ a.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Tasi ɛm a, eke ɛm e lɛl es abal el a ↄwr ↄny sos es, ke ɛm, ow e low ɛym im sos ɛm ij. Ɛɛ, mʼuw any tasi eke lɛl a ↄwr ↄny sos es lɛgŋ tɛl eci, ɛtŋ nawrɛ ow e low ɛyʼm sos ɛm,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 gbɛkↄ caca ɛm a, mʼanŋ sos ɛm iŋn ɛm. Ow elm ↄny e sos es ↄw a sosiɛm, kↄ eke ↄny e sos es ↄw a ↄŋ ↄny itŋnin es an a sosiɛm. Sos es ↄw a eke Nyam bʼerur in ecʼagŋ ecʼab ana, ɛtŋ nɛnɛ a, ow am yɛgm eke si kokm ↄny low ŋuŋ.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Tasi ɛm a, sos es ↄw a eke bʼakpl Nyam sos ɛm a, bʼↄŋ ɛy sʼitŋn es an ɛtŋ bi nyimn ɛy sel ɛŋn ɛm. Sos es ↄw nɛnɛ a ↄtum eke kʼɛy ɛy sos ɛm. Gbɛkↄ wus ecʼów ecʼɛrm mij ebr a eci sos es ↄw a, ekʼítŋnm ɛgŋ ecʼes an a, bi nyimn ɛgŋ luw ɛm.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ɔny eci sos es ↄw a akpl Nyam sos ɛm. Sica lɛ̀ɛr ow ecʼey eke ow ↄsu: ow ↄŋ ↄny low es ogŋ kok lele low oc ap ecʼibrm ab! Ow ↄŋ ↄny low sos ɛm ɛy lele low uru low kok ɛm ab! Ow ↄŋ ↄny ɛm ecʼɛkn ecʼaw lele ɛm e dogŋn gbragbra kok ɛm ab! Ɛtŋ ow ↄŋ ↄny low ŋuŋ kok ɛs a eci low ɛw ↄŋ! Low na ɛm a, yɛgmn eke ↄnymn low af ok kaka.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Sica mʼawŋm ↄny lɛl ɛgŋ a eke kok low ŋuŋ a sosiɛm oglog ɛgŋ a eke wɛl kok low ↄbr a sosiɛm. Kↄ mʼerur eke mi ki yɛgm ↄny Nyam ecʼany af, ɛkan eke bʼerurir ɛy owi tasi.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Na anake el low ekʼatr ɛy sos es a.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Nawrɛ, in ecʼany af mi dad ↄny ecʼodad nɛny ij ɛm, ɛtŋ ↄↄmnʼm ɛ́s. Sɛgŋ fɛŋ si bi dad ↄny low nɛnyɛmbri nyam ɛm, ɛtŋ kin ow e low ekʼow ism ab: mʼↄny low ij eke mi dad ↄny e lís owi nɛny ij ɛm Tit ecʼany af.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Nʼam ↄkn elel a eke ↄny fɛŋ ɛlumn low lele ↄny ecʼelel a eke ebr ir ɛlum ligbɛl ɛm lele sos ufŋ ɛm ab a. Ɛtŋ ow sosiɛm in ecʼerur a e nʼↄny ↄny ecʼa ɛmɛny agb obn.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Sos ɛm am iŋnʼm eke mʼↄtu eke mi kʼↄmn ↄny low fɛŋ ɛm a.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.