2 Coríntios 7
Amani Owr (ADJ) vs ARA
1 Erur ɛm ecʼagŋ lisijimɛl, ów ɛwar amua fɛŋ el ɛy eci. Ow sosiɛm a, si yↄ́yↄg ob fɛŋ eke bʼibar ɛy e sos a lel ɛrm ab ab a es, ke sʼéel Nyam eci nimum nimum ɛlum ɛm.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kòkr ɛy usu ↄny e mɛrm ab ɛm! Si kokm ɛnyɛmbri yony yony owi ɛgŋ kaka e lís, si ŋuŋnm ɛgŋ kaka ecʼↄmn, ɛtŋ sʼebm ɛgŋ kaka ecʼob sʼijm.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Mi dadm odad nɛnɛ low e mi kʼↄb ↄny eci. Ɛsɛ elel eke mʼikŋ anym mi dad ab af: ↄny owi anŋ ɛy ɛrm ɛm, ɛtŋ sʼokr af owr anŋ ɛm toŋ luw ɛm.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mʼↄny ↄmn ligbɛl ↄny ɛm ɛtŋ ntotŋ bʼokʼm ↄny eci. Eke sʼↄny ses babur nↄnↄ yɛji, mʼↄny sos es atr nↄnↄ ɛtŋ sos ɛm iŋn iyʼm ɛm gbↄŋ.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Tasi ɛm a, eke sʼim sʼok Maseduan a, sʼɛŋnm sel es ok kaka. Kↄ nana, gbre ɛrŋ ɛrŋ sʼɛŋn ɛsɛ: agŋ eke ok ɛy af lele ɛrm ɛm ecʼerŋn ab.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Gbɛkↄ Nyam eke bʼatr agŋ eke sos bʼↄw es a sos es a, atr ɛy sos es Tit ecʼow a ekʼanŋ ow ab ɛm.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Ɛtŋ ow elm Tit ecʼow a sↄny cɛ atrm ɛy sos es, kↄ ↄny e sos a eke atar ir es ecʼamani a eke nʼↄŋ ɛy a yɛji. Li dad eke ↄny ↄnyn ɛm ecʼɛkn ecʼerur nↄnↄ. Ɛtŋ li dad ɛy ↄny e sos ɛm ɛy owi low a ekʼɛy a eci lele ɛm e dogŋn eke dogŋninʼm gbragbra kok ɛm ab ab. Ów amua anake ↄŋ ɛm e sos ɛm iŋn a agb nↄnↄ a.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Tasi ɛm a, eke ɛm e lɛl es abal el a ↄwr ↄny sos es, ke ɛm, ow e low ɛym im sos ɛm ij. Ɛɛ, mʼuw any tasi eke lɛl a ↄwr ↄny sos es lɛgŋ tɛl eci, ɛtŋ nawrɛ ow e low ɛyʼm sos ɛm,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 gbɛkↄ caca ɛm a, mʼanŋ sos ɛm iŋn ɛm. Ow elm ↄny e sos es ↄw a sosiɛm, kↄ eke ↄny e sos es ↄw a ↄŋ ↄny itŋnin es an a sosiɛm. Sos es ↄw a eke Nyam bʼerur in ecʼagŋ ecʼab ana, ɛtŋ nɛnɛ a, ow am yɛgm eke si kokm ↄny low ŋuŋ.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Tasi ɛm a, sos es ↄw a eke bʼakpl Nyam sos ɛm a, bʼↄŋ ɛy sʼitŋn es an ɛtŋ bi nyimn ɛy sel ɛŋn ɛm. Sos es ↄw nɛnɛ a ↄtum eke kʼɛy ɛy sos ɛm. Gbɛkↄ wus ecʼów ecʼɛrm mij ebr a eci sos es ↄw a, ekʼítŋnm ɛgŋ ecʼes an a, bi nyimn ɛgŋ luw ɛm.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ɔny eci sos es ↄw a akpl Nyam sos ɛm. Sica lɛ̀ɛr ow ecʼey eke ow ↄsu: ow ↄŋ ↄny low es ogŋ kok lele low oc ap ecʼibrm ab! Ow ↄŋ ↄny low sos ɛm ɛy lele low uru low kok ɛm ab! Ow ↄŋ ↄny ɛm ecʼɛkn ecʼaw lele ɛm e dogŋn gbragbra kok ɛm ab! Ɛtŋ ow ↄŋ ↄny low ŋuŋ kok ɛs a eci low ɛw ↄŋ! Low na ɛm a, yɛgmn eke ↄnymn low af ok kaka.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Sica mʼawŋm ↄny lɛl ɛgŋ a eke kok low ŋuŋ a sosiɛm oglog ɛgŋ a eke wɛl kok low ↄbr a sosiɛm. Kↄ mʼerur eke mi ki yɛgm ↄny Nyam ecʼany af, ɛkan eke bʼerurir ɛy owi tasi.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Na anake el low ekʼatr ɛy sos es a.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Nawrɛ, in ecʼany af mi dad ↄny ecʼodad nɛny ij ɛm, ɛtŋ ↄↄmnʼm ɛ́s. Sɛgŋ fɛŋ si bi dad ↄny low nɛnyɛmbri nyam ɛm, ɛtŋ kin ow e low ekʼow ism ab: mʼↄny low ij eke mi dad ↄny e lís owi nɛny ij ɛm Tit ecʼany af.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Nʼam ↄkn elel a eke ↄny fɛŋ ɛlumn low lele ↄny ecʼelel a eke ebr ir ɛlum ligbɛl ɛm lele sos ufŋ ɛm ab a. Ɛtŋ ow sosiɛm in ecʼerur a e nʼↄny ↄny ecʼa ɛmɛny agb obn.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Sos ɛm am iŋnʼm eke mʼↄtu eke mi kʼↄmn ↄny low fɛŋ ɛm a.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.