João 4

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sé Fawizyen-an tann pli moun té ka alé koté Jézi pouʼy té batizé yo èk pou yo té vini disip li pasé sa ki té ka alé koté Jan Batis.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Magwé pou di lavéwité-a, Jézi menm pa batizé pyèsonn. Sé disip li-a yonn ki batizé moun ba li.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Jézi té sav sa sé Fawizyen-an té tann konsènéʼy-la, kon sa i kité Joudiya èk i déviwé Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Asou chimenʼy pouʼy alé Galili, i té ni pou pasé an péyi Sanmariya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Lè i wivé Sanmariya, i pasé adan an vil yo ka kwiyé Sayka, ki pa té lwen tjò tè-a Jakòb té bay gasonʼy Jozèf an tan lontan-an.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Pi Jakòb-la té la, èk maché-a té fè Jézi tèlman las, kon sa i asid bò djòl pi-a ka pozé. I té bò midi.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 On madanm Sanmariya vini pwan dlo an pi-a, kon sa Jézi diʼy, “Ban mwen tak dlo pou bwè.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Sé disip li-a té ja alé an vil ay achté manjé pou yo manjé.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Madanm-lan wéponn, i di, “Ou sé an Jwif, èk mwen sé an jan Sanmariya. Ki mannyè ou ka fè mandé mwen dlo pou bwè?” (Jwif pa ka sèvi menm vésèl èk jan Sanmariya.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jézi wéponn, i diʼy, “Si ou té konnèt kado-a Bondyé ka bay-la épi ki moun ki ka mandéʼw dlo pou bwè-a, ou menm té kay mandéʼy dlo, èk i té kay baʼw dlo-a ki ka bay lavi-a.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Madanm-lan di, “Misyé, ou pa ni an bonm, épi pi-a fon. Koté ou kay jwenn dlo sala ki ka bay lavi-a?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Sété Jakòb gwan gwanpapa lontan nou ki té ban nou pi sala. Li épi sé gasonʼy-lan épi tout zannimoʼy té bwè dlo adanʼy. Ki sa ou vlé di mwen la-a, ou pli enpòtan pasé Jakòb?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jézi wéponn, i di, “Népòt moun ki bwè dlo sala kay swèf ankò,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 mé népòt moun ki bwè dlo-a mwen kay ba li-a pa kay janmen swèf ankò. Dlo-a mwen ka bay-la kay menm kon an sous andidanʼy ki ka kontiné voyé dlo mouté, èk dlo sala kay ba li lavi étonnèl.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Madanm-lan di, “Misyé, ban mwen dlo sala! Mwen pa kay janmen swèf ankò, èk mwen pa kay ni pou viwé isi-a vin pwan dlo.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jézi diʼy, “Alé kwiyé mawiʼw, èk mennenʼy vini.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Madanm-lan di, “Mwen pa ni mawi.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 paski ou ja mayé senk nonm, èk sa ou ni ka dòmi lévé épiʼw atjwèlman-an sé pa mawiʼw pyès, kon sa ou ja di mwen lavéwité-a.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Madanm-lan di, “Misyé, i sanm ou sé an pwòfèt.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Lafanmi mwen an tan lontan té ka adowé Bondyé asou mòn sala, mé zòt sé Jwif-la ka di sé an Jérouzalèm moun sipozé adowé Bondyé.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jézi diʼy, “Madanm, ou pé kwè mwen, lè-a ka vini lè moun pa kay adowé Papa-a ni asou mòn sala ni an Jérouzalèm.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Zòt jan Sanmariya pa menm sav ki moun zòt ka adowé, mé nou sé Jwif-la sav ki moun nou ka adowé, paski Bondyé ka sèvi sé Jwif-la pou mennen salvasyon bay moun.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tan-an ka vini èk i ja wivé, lè Lèspwi Bondyé kay édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé. Yo kay adowé Bondyé kon moun sipozé adowéʼy, kalité mannyè-a i vlé-a.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Bondyé sé lèspwi i yé, èk sé Lèspwi Bondyé ki ka édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Madanm-lan diʼy, “Mwen sav Mèsaya-a, moun-an yo ka kwiyé Kwis-la, kay vini, èk lè i vini, i kay di nou tout bagay.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jézi diʼy, “Mwen ki ka palé épiʼw la-a, sé mwen ki li.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Menm lè sala sé disip Jézi-a déviwé, èk yo té sipwi an chay pou yo té jwenn li ka palé bay an madanm, mé yo pyès pa di, “Ki sa ou vlé?” ében, “Pouki ou ka palé épiʼy?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Madanm-lan menm kité sé jèʼy-la, èk i déviwé an vil-la, èk i di sé moun-an,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Vini wè moun-an ki di mwen tout sa mwen ja janmen fè. Ou pa kwè sé li ki Mèsaya-a?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Kon sa yo kité vil-la èk yo alé koté Jézi té yé-a.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Menm lè sala sé disip-la koumansé flaté Jézi pouʼy sa manjé, yo diʼy, “Titja, manjé kéchòy, on!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Mé i di yo, “Mwen ja manjé on manjé zòt pa konnèt.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Kon sa sé disip-la koumansé ka palé anpami kò yo menm, yo di, “Ou kwè an moun ja ba li manjé?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jézi di yo, “Lè mwen obéyi moun-an ki voyé mwen-an èk mwen fin fè twavay-la i voyé mwen fè-a, sa sé menm kon manjé pou mwen.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Lè zòt planté an jaden, zòt ka di, ‘Nou kay wékòltéʼy an kat mwa,’ mé mwen ka diʼw, lévé zyéʼw èk gadé jaden-an byen. Sé fwi-a ja mi èk yo ja bon pou moun wékòlté yo.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Yo ka péyé moun-an ki wékòlté jaden-an épi ki antwé sé fwi-a pou lavi étonnèl-la. Kon sa moun-an ki planté-a èk moun-an ki wékòlté-a kay ni tjè kontan ansanm.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Sa moun ka di-a vwé: ‘Yon moun ka planté, èk sé an lòt ki ka wékòlté.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Mwen ja voyéʼw wékòlté an jaden ou pa planté. Sé an lòt moun ki planté jaden sala, mé sé ou ki ka jwenn pwofi twavay-la yo fè-a.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 An pil sé jan Sanmariya-a té kwè an Jézi paski madanm-lan té di yo, “I di mwen tout bagay mwen ja janmen wivé fè.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kon sa lè sé jan Sanmariya-a vin kotéʼy, yo diʼy, “Souplé, vini wèsté épi nou.” Jézi wèsté épi yo pou dé jou.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 An pil lézòt ankò té kwè an li pou lapéti sa i té ka di yo-a,
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 èk sé moun-an di madanm-lan, “Nou kwè atjwèlman, sé pa paski ou di nou sa ou di nou-an tousèl, mé paski nou tann li pou kò nou èk nou sav sé li ki ka sové sé jan latè-a.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Apwé Jézi wèsté dé jou la, i kité èk i alé Galili,
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 paski i menm té ja di, “An pwòfèt pa ka ni wèspé an péyiʼy menm.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Sé jan Galili-a ki té alé Jérouzalèm an Fèt Délivwans-lan té wè tout sé miwak-la i té fè an fèt-la. Kon sa lè Jézi wivé Galili, sé moun-an té kontan pou wèʼy, épi yo wisivwèʼy byen.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jézi viwé an vil Kéna an Galili, koté i té ja fè dlo-a tounen diven-an. La té ni yon ofisyé wa-a ki té ni an ti gason ki té malad an Kapènéyòm.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Lè i tann Jézi té wivé Galili sòti Joudiya, i alé kotéʼy épi i mandéʼy pouʼy sa désann Kapènéyòm pouʼy sa djéwi gasonʼy, paski gason-an té ja pwès mò.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jézi diʼy, “Zòt pyès pa vlé kwè an mwen tout tan zòt pa wè mwen fè miwak èk gwan twavay.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ofisyé-a di, “Misyé, annou èk mwen avan gason mwen-an mò.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jézi diʼy, “Alé, gasonʼw-lan kay vini byen!”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Lè i wivé asou chimen, sé sèvant li-a vini jwenn li épi bon nouvèl. Yo diʼy, “Gasonʼw-lan ka vini byen.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 I mandé yo, “Ki lè ti gason-an vini byen?”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Lè sala papa-a chonjé sété bò menm lè sala Jézi té diʼy, “Gasonʼw-lan kay vini byen.” Kon sa li èk tout fanmiʼy vini kwè an Jézi.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Sa sété dézyenm miwak-la Jézi fè an Galili apwé i té sòti Joudiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.