João 4

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sé Fawizyen-an tann pli moun té ka alé koté Jézi pouʼy té batizé yo èk pou yo té vini disip li pasé sa ki té ka alé koté Jan Batis.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Magwé pou di lavéwité-a, Jézi menm pa batizé pyèsonn. Sé disip li-a yonn ki batizé moun ba li.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Jézi té sav sa sé Fawizyen-an té tann konsènéʼy-la, kon sa i kité Joudiya èk i déviwé Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Asou chimenʼy pouʼy alé Galili, i té ni pou pasé an péyi Sanmariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Lè i wivé Sanmariya, i pasé adan an vil yo ka kwiyé Sayka, ki pa té lwen tjò tè-a Jakòb té bay gasonʼy Jozèf an tan lontan-an.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Pi Jakòb-la té la, èk maché-a té fè Jézi tèlman las, kon sa i asid bò djòl pi-a ka pozé. I té bò midi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 On madanm Sanmariya vini pwan dlo an pi-a, kon sa Jézi diʼy, “Ban mwen tak dlo pou bwè.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Sé disip li-a té ja alé an vil ay achté manjé pou yo manjé.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Madanm-lan wéponn, i di, “Ou sé an Jwif, èk mwen sé an jan Sanmariya. Ki mannyè ou ka fè mandé mwen dlo pou bwè?” (Jwif pa ka sèvi menm vésèl èk jan Sanmariya.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jézi wéponn, i diʼy, “Si ou té konnèt kado-a Bondyé ka bay-la épi ki moun ki ka mandéʼw dlo pou bwè-a, ou menm té kay mandéʼy dlo, èk i té kay baʼw dlo-a ki ka bay lavi-a.”
10 Então Jesus disse:
11 Madanm-lan di, “Misyé, ou pa ni an bonm, épi pi-a fon. Koté ou kay jwenn dlo sala ki ka bay lavi-a?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Sété Jakòb gwan gwanpapa lontan nou ki té ban nou pi sala. Li épi sé gasonʼy-lan épi tout zannimoʼy té bwè dlo adanʼy. Ki sa ou vlé di mwen la-a, ou pli enpòtan pasé Jakòb?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jézi wéponn, i di, “Népòt moun ki bwè dlo sala kay swèf ankò,
13 Então Jesus disse:
14 mé népòt moun ki bwè dlo-a mwen kay ba li-a pa kay janmen swèf ankò. Dlo-a mwen ka bay-la kay menm kon an sous andidanʼy ki ka kontiné voyé dlo mouté, èk dlo sala kay ba li lavi étonnèl.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Madanm-lan di, “Misyé, ban mwen dlo sala! Mwen pa kay janmen swèf ankò, èk mwen pa kay ni pou viwé isi-a vin pwan dlo.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jézi diʼy, “Alé kwiyé mawiʼw, èk mennenʼy vini.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Madanm-lan di, “Mwen pa ni mawi.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 paski ou ja mayé senk nonm, èk sa ou ni ka dòmi lévé épiʼw atjwèlman-an sé pa mawiʼw pyès, kon sa ou ja di mwen lavéwité-a.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Madanm-lan di, “Misyé, i sanm ou sé an pwòfèt.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Lafanmi mwen an tan lontan té ka adowé Bondyé asou mòn sala, mé zòt sé Jwif-la ka di sé an Jérouzalèm moun sipozé adowé Bondyé.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jézi diʼy, “Madanm, ou pé kwè mwen, lè-a ka vini lè moun pa kay adowé Papa-a ni asou mòn sala ni an Jérouzalèm.
21 Jesus disse:
22 Zòt jan Sanmariya pa menm sav ki moun zòt ka adowé, mé nou sé Jwif-la sav ki moun nou ka adowé, paski Bondyé ka sèvi sé Jwif-la pou mennen salvasyon bay moun.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tan-an ka vini èk i ja wivé, lè Lèspwi Bondyé kay édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé. Yo kay adowé Bondyé kon moun sipozé adowéʼy, kalité mannyè-a i vlé-a.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Bondyé sé lèspwi i yé, èk sé Lèspwi Bondyé ki ka édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Madanm-lan diʼy, “Mwen sav Mèsaya-a, moun-an yo ka kwiyé Kwis-la, kay vini, èk lè i vini, i kay di nou tout bagay.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jézi diʼy, “Mwen ki ka palé épiʼw la-a, sé mwen ki li.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Menm lè sala sé disip Jézi-a déviwé, èk yo té sipwi an chay pou yo té jwenn li ka palé bay an madanm, mé yo pyès pa di, “Ki sa ou vlé?” ében, “Pouki ou ka palé épiʼy?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Madanm-lan menm kité sé jèʼy-la, èk i déviwé an vil-la, èk i di sé moun-an,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Vini wè moun-an ki di mwen tout sa mwen ja janmen fè. Ou pa kwè sé li ki Mèsaya-a?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kon sa yo kité vil-la èk yo alé koté Jézi té yé-a.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Menm lè sala sé disip-la koumansé flaté Jézi pouʼy sa manjé, yo diʼy, “Titja, manjé kéchòy, on!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Mé i di yo, “Mwen ja manjé on manjé zòt pa konnèt.”
32 Jesus respondeu:
33 Kon sa sé disip-la koumansé ka palé anpami kò yo menm, yo di, “Ou kwè an moun ja ba li manjé?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jézi di yo, “Lè mwen obéyi moun-an ki voyé mwen-an èk mwen fin fè twavay-la i voyé mwen fè-a, sa sé menm kon manjé pou mwen.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Lè zòt planté an jaden, zòt ka di, ‘Nou kay wékòltéʼy an kat mwa,’ mé mwen ka diʼw, lévé zyéʼw èk gadé jaden-an byen. Sé fwi-a ja mi èk yo ja bon pou moun wékòlté yo.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Yo ka péyé moun-an ki wékòlté jaden-an épi ki antwé sé fwi-a pou lavi étonnèl-la. Kon sa moun-an ki planté-a èk moun-an ki wékòlté-a kay ni tjè kontan ansanm.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Sa moun ka di-a vwé: ‘Yon moun ka planté, èk sé an lòt ki ka wékòlté.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mwen ja voyéʼw wékòlté an jaden ou pa planté. Sé an lòt moun ki planté jaden sala, mé sé ou ki ka jwenn pwofi twavay-la yo fè-a.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 An pil sé jan Sanmariya-a té kwè an Jézi paski madanm-lan té di yo, “I di mwen tout bagay mwen ja janmen wivé fè.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kon sa lè sé jan Sanmariya-a vin kotéʼy, yo diʼy, “Souplé, vini wèsté épi nou.” Jézi wèsté épi yo pou dé jou.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 An pil lézòt ankò té kwè an li pou lapéti sa i té ka di yo-a,
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 èk sé moun-an di madanm-lan, “Nou kwè atjwèlman, sé pa paski ou di nou sa ou di nou-an tousèl, mé paski nou tann li pou kò nou èk nou sav sé li ki ka sové sé jan latè-a.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Apwé Jézi wèsté dé jou la, i kité èk i alé Galili,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 paski i menm té ja di, “An pwòfèt pa ka ni wèspé an péyiʼy menm.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Sé jan Galili-a ki té alé Jérouzalèm an Fèt Délivwans-lan té wè tout sé miwak-la i té fè an fèt-la. Kon sa lè Jézi wivé Galili, sé moun-an té kontan pou wèʼy, épi yo wisivwèʼy byen.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jézi viwé an vil Kéna an Galili, koté i té ja fè dlo-a tounen diven-an. La té ni yon ofisyé wa-a ki té ni an ti gason ki té malad an Kapènéyòm.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Lè i tann Jézi té wivé Galili sòti Joudiya, i alé kotéʼy épi i mandéʼy pouʼy sa désann Kapènéyòm pouʼy sa djéwi gasonʼy, paski gason-an té ja pwès mò.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jézi diʼy, “Zòt pyès pa vlé kwè an mwen tout tan zòt pa wè mwen fè miwak èk gwan twavay.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ofisyé-a di, “Misyé, annou èk mwen avan gason mwen-an mò.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jézi diʼy, “Alé, gasonʼw-lan kay vini byen!”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Lè i wivé asou chimen, sé sèvant li-a vini jwenn li épi bon nouvèl. Yo diʼy, “Gasonʼw-lan ka vini byen.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 I mandé yo, “Ki lè ti gason-an vini byen?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Lè sala papa-a chonjé sété bò menm lè sala Jézi té diʼy, “Gasonʼw-lan kay vini byen.” Kon sa li èk tout fanmiʼy vini kwè an Jézi.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Sa sété dézyenm miwak-la Jézi fè an Galili apwé i té sòti Joudiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.