João 4

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sé Fawizyen-an tann pli moun té ka alé koté Jézi pouʼy té batizé yo èk pou yo té vini disip li pasé sa ki té ka alé koté Jan Batis.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Magwé pou di lavéwité-a, Jézi menm pa batizé pyèsonn. Sé disip li-a yonn ki batizé moun ba li.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Jézi té sav sa sé Fawizyen-an té tann konsènéʼy-la, kon sa i kité Joudiya èk i déviwé Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Asou chimenʼy pouʼy alé Galili, i té ni pou pasé an péyi Sanmariya.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Lè i wivé Sanmariya, i pasé adan an vil yo ka kwiyé Sayka, ki pa té lwen tjò tè-a Jakòb té bay gasonʼy Jozèf an tan lontan-an.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Pi Jakòb-la té la, èk maché-a té fè Jézi tèlman las, kon sa i asid bò djòl pi-a ka pozé. I té bò midi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 On madanm Sanmariya vini pwan dlo an pi-a, kon sa Jézi diʼy, “Ban mwen tak dlo pou bwè.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Sé disip li-a té ja alé an vil ay achté manjé pou yo manjé.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Madanm-lan wéponn, i di, “Ou sé an Jwif, èk mwen sé an jan Sanmariya. Ki mannyè ou ka fè mandé mwen dlo pou bwè?” (Jwif pa ka sèvi menm vésèl èk jan Sanmariya.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jézi wéponn, i diʼy, “Si ou té konnèt kado-a Bondyé ka bay-la épi ki moun ki ka mandéʼw dlo pou bwè-a, ou menm té kay mandéʼy dlo, èk i té kay baʼw dlo-a ki ka bay lavi-a.”
10 Jesus respondeu:
11 Madanm-lan di, “Misyé, ou pa ni an bonm, épi pi-a fon. Koté ou kay jwenn dlo sala ki ka bay lavi-a?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Sété Jakòb gwan gwanpapa lontan nou ki té ban nou pi sala. Li épi sé gasonʼy-lan épi tout zannimoʼy té bwè dlo adanʼy. Ki sa ou vlé di mwen la-a, ou pli enpòtan pasé Jakòb?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jézi wéponn, i di, “Népòt moun ki bwè dlo sala kay swèf ankò,
13 Jesus respondeu:
14 mé népòt moun ki bwè dlo-a mwen kay ba li-a pa kay janmen swèf ankò. Dlo-a mwen ka bay-la kay menm kon an sous andidanʼy ki ka kontiné voyé dlo mouté, èk dlo sala kay ba li lavi étonnèl.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Madanm-lan di, “Misyé, ban mwen dlo sala! Mwen pa kay janmen swèf ankò, èk mwen pa kay ni pou viwé isi-a vin pwan dlo.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jézi diʼy, “Alé kwiyé mawiʼw, èk mennenʼy vini.”
16 Jesus disse:
17 Madanm-lan di, “Mwen pa ni mawi.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 paski ou ja mayé senk nonm, èk sa ou ni ka dòmi lévé épiʼw atjwèlman-an sé pa mawiʼw pyès, kon sa ou ja di mwen lavéwité-a.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Madanm-lan di, “Misyé, i sanm ou sé an pwòfèt.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Lafanmi mwen an tan lontan té ka adowé Bondyé asou mòn sala, mé zòt sé Jwif-la ka di sé an Jérouzalèm moun sipozé adowé Bondyé.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jézi diʼy, “Madanm, ou pé kwè mwen, lè-a ka vini lè moun pa kay adowé Papa-a ni asou mòn sala ni an Jérouzalèm.
21 Jesus respondeu:
22 Zòt jan Sanmariya pa menm sav ki moun zòt ka adowé, mé nou sé Jwif-la sav ki moun nou ka adowé, paski Bondyé ka sèvi sé Jwif-la pou mennen salvasyon bay moun.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tan-an ka vini èk i ja wivé, lè Lèspwi Bondyé kay édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé. Yo kay adowé Bondyé kon moun sipozé adowéʼy, kalité mannyè-a i vlé-a.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Bondyé sé lèspwi i yé, èk sé Lèspwi Bondyé ki ka édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Madanm-lan diʼy, “Mwen sav Mèsaya-a, moun-an yo ka kwiyé Kwis-la, kay vini, èk lè i vini, i kay di nou tout bagay.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jézi diʼy, “Mwen ki ka palé épiʼw la-a, sé mwen ki li.”
26 Então Jesus disse:
27 Menm lè sala sé disip Jézi-a déviwé, èk yo té sipwi an chay pou yo té jwenn li ka palé bay an madanm, mé yo pyès pa di, “Ki sa ou vlé?” ében, “Pouki ou ka palé épiʼy?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Madanm-lan menm kité sé jèʼy-la, èk i déviwé an vil-la, èk i di sé moun-an,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Vini wè moun-an ki di mwen tout sa mwen ja janmen fè. Ou pa kwè sé li ki Mèsaya-a?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kon sa yo kité vil-la èk yo alé koté Jézi té yé-a.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Menm lè sala sé disip-la koumansé flaté Jézi pouʼy sa manjé, yo diʼy, “Titja, manjé kéchòy, on!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Mé i di yo, “Mwen ja manjé on manjé zòt pa konnèt.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Kon sa sé disip-la koumansé ka palé anpami kò yo menm, yo di, “Ou kwè an moun ja ba li manjé?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jézi di yo, “Lè mwen obéyi moun-an ki voyé mwen-an èk mwen fin fè twavay-la i voyé mwen fè-a, sa sé menm kon manjé pou mwen.
34 Jesus lhes declarou:
35 Lè zòt planté an jaden, zòt ka di, ‘Nou kay wékòltéʼy an kat mwa,’ mé mwen ka diʼw, lévé zyéʼw èk gadé jaden-an byen. Sé fwi-a ja mi èk yo ja bon pou moun wékòlté yo.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Yo ka péyé moun-an ki wékòlté jaden-an épi ki antwé sé fwi-a pou lavi étonnèl-la. Kon sa moun-an ki planté-a èk moun-an ki wékòlté-a kay ni tjè kontan ansanm.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Sa moun ka di-a vwé: ‘Yon moun ka planté, èk sé an lòt ki ka wékòlté.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mwen ja voyéʼw wékòlté an jaden ou pa planté. Sé an lòt moun ki planté jaden sala, mé sé ou ki ka jwenn pwofi twavay-la yo fè-a.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 An pil sé jan Sanmariya-a té kwè an Jézi paski madanm-lan té di yo, “I di mwen tout bagay mwen ja janmen wivé fè.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kon sa lè sé jan Sanmariya-a vin kotéʼy, yo diʼy, “Souplé, vini wèsté épi nou.” Jézi wèsté épi yo pou dé jou.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 An pil lézòt ankò té kwè an li pou lapéti sa i té ka di yo-a,
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 èk sé moun-an di madanm-lan, “Nou kwè atjwèlman, sé pa paski ou di nou sa ou di nou-an tousèl, mé paski nou tann li pou kò nou èk nou sav sé li ki ka sové sé jan latè-a.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Apwé Jézi wèsté dé jou la, i kité èk i alé Galili,
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 paski i menm té ja di, “An pwòfèt pa ka ni wèspé an péyiʼy menm.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Sé jan Galili-a ki té alé Jérouzalèm an Fèt Délivwans-lan té wè tout sé miwak-la i té fè an fèt-la. Kon sa lè Jézi wivé Galili, sé moun-an té kontan pou wèʼy, épi yo wisivwèʼy byen.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jézi viwé an vil Kéna an Galili, koté i té ja fè dlo-a tounen diven-an. La té ni yon ofisyé wa-a ki té ni an ti gason ki té malad an Kapènéyòm.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Lè i tann Jézi té wivé Galili sòti Joudiya, i alé kotéʼy épi i mandéʼy pouʼy sa désann Kapènéyòm pouʼy sa djéwi gasonʼy, paski gason-an té ja pwès mò.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jézi diʼy, “Zòt pyès pa vlé kwè an mwen tout tan zòt pa wè mwen fè miwak èk gwan twavay.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ofisyé-a di, “Misyé, annou èk mwen avan gason mwen-an mò.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jézi diʼy, “Alé, gasonʼw-lan kay vini byen!”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Lè i wivé asou chimen, sé sèvant li-a vini jwenn li épi bon nouvèl. Yo diʼy, “Gasonʼw-lan ka vini byen.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 I mandé yo, “Ki lè ti gason-an vini byen?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Lè sala papa-a chonjé sété bò menm lè sala Jézi té diʼy, “Gasonʼw-lan kay vini byen.” Kon sa li èk tout fanmiʼy vini kwè an Jézi.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Sa sété dézyenm miwak-la Jézi fè an Galili apwé i té sòti Joudiya.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.