João 4
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT
1 Sé Fawizyen-an tann pli moun té ka alé koté Jézi pouʼy té batizé yo èk pou yo té vini disip li pasé sa ki té ka alé koté Jan Batis.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Magwé pou di lavéwité-a, Jézi menm pa batizé pyèsonn. Sé disip li-a yonn ki batizé moun ba li.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Jézi té sav sa sé Fawizyen-an té tann konsènéʼy-la, kon sa i kité Joudiya èk i déviwé Galili.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Asou chimenʼy pouʼy alé Galili, i té ni pou pasé an péyi Sanmariya.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Lè i wivé Sanmariya, i pasé adan an vil yo ka kwiyé Sayka, ki pa té lwen tjò tè-a Jakòb té bay gasonʼy Jozèf an tan lontan-an.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Pi Jakòb-la té la, èk maché-a té fè Jézi tèlman las, kon sa i asid bò djòl pi-a ka pozé. I té bò midi.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 On madanm Sanmariya vini pwan dlo an pi-a, kon sa Jézi diʼy, “Ban mwen tak dlo pou bwè.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Sé disip li-a té ja alé an vil ay achté manjé pou yo manjé.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Madanm-lan wéponn, i di, “Ou sé an Jwif, èk mwen sé an jan Sanmariya. Ki mannyè ou ka fè mandé mwen dlo pou bwè?” (Jwif pa ka sèvi menm vésèl èk jan Sanmariya.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jézi wéponn, i diʼy, “Si ou té konnèt kado-a Bondyé ka bay-la épi ki moun ki ka mandéʼw dlo pou bwè-a, ou menm té kay mandéʼy dlo, èk i té kay baʼw dlo-a ki ka bay lavi-a.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Madanm-lan di, “Misyé, ou pa ni an bonm, épi pi-a fon. Koté ou kay jwenn dlo sala ki ka bay lavi-a?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Sété Jakòb gwan gwanpapa lontan nou ki té ban nou pi sala. Li épi sé gasonʼy-lan épi tout zannimoʼy té bwè dlo adanʼy. Ki sa ou vlé di mwen la-a, ou pli enpòtan pasé Jakòb?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jézi wéponn, i di, “Népòt moun ki bwè dlo sala kay swèf ankò,
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 mé népòt moun ki bwè dlo-a mwen kay ba li-a pa kay janmen swèf ankò. Dlo-a mwen ka bay-la kay menm kon an sous andidanʼy ki ka kontiné voyé dlo mouté, èk dlo sala kay ba li lavi étonnèl.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Madanm-lan di, “Misyé, ban mwen dlo sala! Mwen pa kay janmen swèf ankò, èk mwen pa kay ni pou viwé isi-a vin pwan dlo.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jézi diʼy, “Alé kwiyé mawiʼw, èk mennenʼy vini.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Madanm-lan di, “Mwen pa ni mawi.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 paski ou ja mayé senk nonm, èk sa ou ni ka dòmi lévé épiʼw atjwèlman-an sé pa mawiʼw pyès, kon sa ou ja di mwen lavéwité-a.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Madanm-lan di, “Misyé, i sanm ou sé an pwòfèt.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Lafanmi mwen an tan lontan té ka adowé Bondyé asou mòn sala, mé zòt sé Jwif-la ka di sé an Jérouzalèm moun sipozé adowé Bondyé.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jézi diʼy, “Madanm, ou pé kwè mwen, lè-a ka vini lè moun pa kay adowé Papa-a ni asou mòn sala ni an Jérouzalèm.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Zòt jan Sanmariya pa menm sav ki moun zòt ka adowé, mé nou sé Jwif-la sav ki moun nou ka adowé, paski Bondyé ka sèvi sé Jwif-la pou mennen salvasyon bay moun.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Tan-an ka vini èk i ja wivé, lè Lèspwi Bondyé kay édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé. Yo kay adowé Bondyé kon moun sipozé adowéʼy, kalité mannyè-a i vlé-a.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Bondyé sé lèspwi i yé, èk sé Lèspwi Bondyé ki ka édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Madanm-lan diʼy, “Mwen sav Mèsaya-a, moun-an yo ka kwiyé Kwis-la, kay vini, èk lè i vini, i kay di nou tout bagay.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jézi diʼy, “Mwen ki ka palé épiʼw la-a, sé mwen ki li.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Menm lè sala sé disip Jézi-a déviwé, èk yo té sipwi an chay pou yo té jwenn li ka palé bay an madanm, mé yo pyès pa di, “Ki sa ou vlé?” ében, “Pouki ou ka palé épiʼy?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Madanm-lan menm kité sé jèʼy-la, èk i déviwé an vil-la, èk i di sé moun-an,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Vini wè moun-an ki di mwen tout sa mwen ja janmen fè. Ou pa kwè sé li ki Mèsaya-a?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Kon sa yo kité vil-la èk yo alé koté Jézi té yé-a.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Menm lè sala sé disip-la koumansé flaté Jézi pouʼy sa manjé, yo diʼy, “Titja, manjé kéchòy, on!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Mé i di yo, “Mwen ja manjé on manjé zòt pa konnèt.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Kon sa sé disip-la koumansé ka palé anpami kò yo menm, yo di, “Ou kwè an moun ja ba li manjé?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jézi di yo, “Lè mwen obéyi moun-an ki voyé mwen-an èk mwen fin fè twavay-la i voyé mwen fè-a, sa sé menm kon manjé pou mwen.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Lè zòt planté an jaden, zòt ka di, ‘Nou kay wékòltéʼy an kat mwa,’ mé mwen ka diʼw, lévé zyéʼw èk gadé jaden-an byen. Sé fwi-a ja mi èk yo ja bon pou moun wékòlté yo.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Yo ka péyé moun-an ki wékòlté jaden-an épi ki antwé sé fwi-a pou lavi étonnèl-la. Kon sa moun-an ki planté-a èk moun-an ki wékòlté-a kay ni tjè kontan ansanm.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Sa moun ka di-a vwé: ‘Yon moun ka planté, èk sé an lòt ki ka wékòlté.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Mwen ja voyéʼw wékòlté an jaden ou pa planté. Sé an lòt moun ki planté jaden sala, mé sé ou ki ka jwenn pwofi twavay-la yo fè-a.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 An pil sé jan Sanmariya-a té kwè an Jézi paski madanm-lan té di yo, “I di mwen tout bagay mwen ja janmen wivé fè.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kon sa lè sé jan Sanmariya-a vin kotéʼy, yo diʼy, “Souplé, vini wèsté épi nou.” Jézi wèsté épi yo pou dé jou.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 An pil lézòt ankò té kwè an li pou lapéti sa i té ka di yo-a,
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 èk sé moun-an di madanm-lan, “Nou kwè atjwèlman, sé pa paski ou di nou sa ou di nou-an tousèl, mé paski nou tann li pou kò nou èk nou sav sé li ki ka sové sé jan latè-a.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Apwé Jézi wèsté dé jou la, i kité èk i alé Galili,
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 paski i menm té ja di, “An pwòfèt pa ka ni wèspé an péyiʼy menm.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Sé jan Galili-a ki té alé Jérouzalèm an Fèt Délivwans-lan té wè tout sé miwak-la i té fè an fèt-la. Kon sa lè Jézi wivé Galili, sé moun-an té kontan pou wèʼy, épi yo wisivwèʼy byen.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Jézi viwé an vil Kéna an Galili, koté i té ja fè dlo-a tounen diven-an. La té ni yon ofisyé wa-a ki té ni an ti gason ki té malad an Kapènéyòm.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Lè i tann Jézi té wivé Galili sòti Joudiya, i alé kotéʼy épi i mandéʼy pouʼy sa désann Kapènéyòm pouʼy sa djéwi gasonʼy, paski gason-an té ja pwès mò.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jézi diʼy, “Zòt pyès pa vlé kwè an mwen tout tan zòt pa wè mwen fè miwak èk gwan twavay.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ofisyé-a di, “Misyé, annou èk mwen avan gason mwen-an mò.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jézi diʼy, “Alé, gasonʼw-lan kay vini byen!”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Lè i wivé asou chimen, sé sèvant li-a vini jwenn li épi bon nouvèl. Yo diʼy, “Gasonʼw-lan ka vini byen.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 I mandé yo, “Ki lè ti gason-an vini byen?”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Lè sala papa-a chonjé sété bò menm lè sala Jézi té diʼy, “Gasonʼw-lan kay vini byen.” Kon sa li èk tout fanmiʼy vini kwè an Jézi.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Sa sété dézyenm miwak-la Jézi fè an Galili apwé i té sòti Joudiya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.