João 4

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sé Fawizyen-an tann pli moun té ka alé koté Jézi pouʼy té batizé yo èk pou yo té vini disip li pasé sa ki té ka alé koté Jan Batis.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Magwé pou di lavéwité-a, Jézi menm pa batizé pyèsonn. Sé disip li-a yonn ki batizé moun ba li.)
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Jézi té sav sa sé Fawizyen-an té tann konsènéʼy-la, kon sa i kité Joudiya èk i déviwé Galili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Asou chimenʼy pouʼy alé Galili, i té ni pou pasé an péyi Sanmariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Lè i wivé Sanmariya, i pasé adan an vil yo ka kwiyé Sayka, ki pa té lwen tjò tè-a Jakòb té bay gasonʼy Jozèf an tan lontan-an.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Pi Jakòb-la té la, èk maché-a té fè Jézi tèlman las, kon sa i asid bò djòl pi-a ka pozé. I té bò midi.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 On madanm Sanmariya vini pwan dlo an pi-a, kon sa Jézi diʼy, “Ban mwen tak dlo pou bwè.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Sé disip li-a té ja alé an vil ay achté manjé pou yo manjé.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Madanm-lan wéponn, i di, “Ou sé an Jwif, èk mwen sé an jan Sanmariya. Ki mannyè ou ka fè mandé mwen dlo pou bwè?” (Jwif pa ka sèvi menm vésèl èk jan Sanmariya.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jézi wéponn, i diʼy, “Si ou té konnèt kado-a Bondyé ka bay-la épi ki moun ki ka mandéʼw dlo pou bwè-a, ou menm té kay mandéʼy dlo, èk i té kay baʼw dlo-a ki ka bay lavi-a.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Madanm-lan di, “Misyé, ou pa ni an bonm, épi pi-a fon. Koté ou kay jwenn dlo sala ki ka bay lavi-a?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Sété Jakòb gwan gwanpapa lontan nou ki té ban nou pi sala. Li épi sé gasonʼy-lan épi tout zannimoʼy té bwè dlo adanʼy. Ki sa ou vlé di mwen la-a, ou pli enpòtan pasé Jakòb?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jézi wéponn, i di, “Népòt moun ki bwè dlo sala kay swèf ankò,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 mé népòt moun ki bwè dlo-a mwen kay ba li-a pa kay janmen swèf ankò. Dlo-a mwen ka bay-la kay menm kon an sous andidanʼy ki ka kontiné voyé dlo mouté, èk dlo sala kay ba li lavi étonnèl.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Madanm-lan di, “Misyé, ban mwen dlo sala! Mwen pa kay janmen swèf ankò, èk mwen pa kay ni pou viwé isi-a vin pwan dlo.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Jézi diʼy, “Alé kwiyé mawiʼw, èk mennenʼy vini.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Madanm-lan di, “Mwen pa ni mawi.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 paski ou ja mayé senk nonm, èk sa ou ni ka dòmi lévé épiʼw atjwèlman-an sé pa mawiʼw pyès, kon sa ou ja di mwen lavéwité-a.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Madanm-lan di, “Misyé, i sanm ou sé an pwòfèt.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Lafanmi mwen an tan lontan té ka adowé Bondyé asou mòn sala, mé zòt sé Jwif-la ka di sé an Jérouzalèm moun sipozé adowé Bondyé.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jézi diʼy, “Madanm, ou pé kwè mwen, lè-a ka vini lè moun pa kay adowé Papa-a ni asou mòn sala ni an Jérouzalèm.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Zòt jan Sanmariya pa menm sav ki moun zòt ka adowé, mé nou sé Jwif-la sav ki moun nou ka adowé, paski Bondyé ka sèvi sé Jwif-la pou mennen salvasyon bay moun.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Tan-an ka vini èk i ja wivé, lè Lèspwi Bondyé kay édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé. Yo kay adowé Bondyé kon moun sipozé adowéʼy, kalité mannyè-a i vlé-a.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Bondyé sé lèspwi i yé, èk sé Lèspwi Bondyé ki ka édé moun adowé Bondyé kon Bondyé yé pou vwé.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Madanm-lan diʼy, “Mwen sav Mèsaya-a, moun-an yo ka kwiyé Kwis-la, kay vini, èk lè i vini, i kay di nou tout bagay.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Jézi diʼy, “Mwen ki ka palé épiʼw la-a, sé mwen ki li.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Menm lè sala sé disip Jézi-a déviwé, èk yo té sipwi an chay pou yo té jwenn li ka palé bay an madanm, mé yo pyès pa di, “Ki sa ou vlé?” ében, “Pouki ou ka palé épiʼy?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Madanm-lan menm kité sé jèʼy-la, èk i déviwé an vil-la, èk i di sé moun-an,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Vini wè moun-an ki di mwen tout sa mwen ja janmen fè. Ou pa kwè sé li ki Mèsaya-a?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Kon sa yo kité vil-la èk yo alé koté Jézi té yé-a.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Menm lè sala sé disip-la koumansé flaté Jézi pouʼy sa manjé, yo diʼy, “Titja, manjé kéchòy, on!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Mé i di yo, “Mwen ja manjé on manjé zòt pa konnèt.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Kon sa sé disip-la koumansé ka palé anpami kò yo menm, yo di, “Ou kwè an moun ja ba li manjé?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Jézi di yo, “Lè mwen obéyi moun-an ki voyé mwen-an èk mwen fin fè twavay-la i voyé mwen fè-a, sa sé menm kon manjé pou mwen.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Lè zòt planté an jaden, zòt ka di, ‘Nou kay wékòltéʼy an kat mwa,’ mé mwen ka diʼw, lévé zyéʼw èk gadé jaden-an byen. Sé fwi-a ja mi èk yo ja bon pou moun wékòlté yo.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Yo ka péyé moun-an ki wékòlté jaden-an épi ki antwé sé fwi-a pou lavi étonnèl-la. Kon sa moun-an ki planté-a èk moun-an ki wékòlté-a kay ni tjè kontan ansanm.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Sa moun ka di-a vwé: ‘Yon moun ka planté, èk sé an lòt ki ka wékòlté.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Mwen ja voyéʼw wékòlté an jaden ou pa planté. Sé an lòt moun ki planté jaden sala, mé sé ou ki ka jwenn pwofi twavay-la yo fè-a.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 An pil sé jan Sanmariya-a té kwè an Jézi paski madanm-lan té di yo, “I di mwen tout bagay mwen ja janmen wivé fè.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kon sa lè sé jan Sanmariya-a vin kotéʼy, yo diʼy, “Souplé, vini wèsté épi nou.” Jézi wèsté épi yo pou dé jou.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 An pil lézòt ankò té kwè an li pou lapéti sa i té ka di yo-a,
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 èk sé moun-an di madanm-lan, “Nou kwè atjwèlman, sé pa paski ou di nou sa ou di nou-an tousèl, mé paski nou tann li pou kò nou èk nou sav sé li ki ka sové sé jan latè-a.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Apwé Jézi wèsté dé jou la, i kité èk i alé Galili,
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 paski i menm té ja di, “An pwòfèt pa ka ni wèspé an péyiʼy menm.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Sé jan Galili-a ki té alé Jérouzalèm an Fèt Délivwans-lan té wè tout sé miwak-la i té fè an fèt-la. Kon sa lè Jézi wivé Galili, sé moun-an té kontan pou wèʼy, épi yo wisivwèʼy byen.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Jézi viwé an vil Kéna an Galili, koté i té ja fè dlo-a tounen diven-an. La té ni yon ofisyé wa-a ki té ni an ti gason ki té malad an Kapènéyòm.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Lè i tann Jézi té wivé Galili sòti Joudiya, i alé kotéʼy épi i mandéʼy pouʼy sa désann Kapènéyòm pouʼy sa djéwi gasonʼy, paski gason-an té ja pwès mò.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jézi diʼy, “Zòt pyès pa vlé kwè an mwen tout tan zòt pa wè mwen fè miwak èk gwan twavay.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ofisyé-a di, “Misyé, annou èk mwen avan gason mwen-an mò.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jézi diʼy, “Alé, gasonʼw-lan kay vini byen!”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Lè i wivé asou chimen, sé sèvant li-a vini jwenn li épi bon nouvèl. Yo diʼy, “Gasonʼw-lan ka vini byen.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 I mandé yo, “Ki lè ti gason-an vini byen?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Lè sala papa-a chonjé sété bò menm lè sala Jézi té diʼy, “Gasonʼw-lan kay vini byen.” Kon sa li èk tout fanmiʼy vini kwè an Jézi.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Sa sété dézyenm miwak-la Jézi fè an Galili apwé i té sòti Joudiya.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.