João 11
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Lazaròs, ki té ka wèsté Bèfanni, ki tonbé malad. Bèfanni sété on ti vil koté Mari èk séséʼy Mafa té ka wèsté.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Sété menm Mari-a ki té vidé losyon-an anlè pyé Jézi èk i té swiyéʼy èk chivéʼy-la. Sété fwèʼy Lazaròs ki té tonbé malad.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Sé sésé-a voyé an konmisyon bay Jézi, yo diʼy, “Senyè, bon janʼw-lan malad.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Lè Jézi tann sa, i di, “Maladi sala pa kay tjwéʼy. Sa fèt pou moun sa wè pouvwa Bondyé, èk pou yo sa wè pouvwa Gason Bondyé.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jézi té enmen Mafa, èk séséʼy èk Lazaròs.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Mé lè i tann nouvèl-la ki Lazaròs té malad, i wèsté koté i té yé-a pou dé jou ankò.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Apwé sa, i di sé disip li-a, “Annou déviwé Joudiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Sé disip-la di, “Titja, i pa ni djè lontan dépi sé Jwif-la té vlé tjwéʼw èk wòch èk ou vlé viwé an menm plas sala?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jézi di, “On jou pa ni douz nèditan-an, on? Népòt moun ki maché gwan lajouné pa kay tonbé, paski i ka wè klèté-a ki ka kléwé latè-a.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mé si i maché òswè, i kay konyen pyéʼy, paski i pa ka wè pyès klèté.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Lè Jézi fini di sa, i di yo ankò, “Kanmawad nou Lazaròs ka dòmi, mé mwen kay alé èk mwen kay lévéʼy.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Sé disip la di, “Mèt, si i ka dòmi, sa bon. I kay vini byen.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jézi té vlé di yo sé mò Lazaròs té mò, mé yo té konpwann sé dòmi i té ka dòmi.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Kon sa Jézi di yo aklè, “Sé mò Lazaròs mò,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 mé pou lapéti zòt, mwen kontan mwen pa té la épiʼy, pou zòt sa kwè an mwen. Annou koté i yé-a.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tonmas (yo té ka kwiyé Jimo-a) di sé lézòt disip-la, “Annou alé èk Mèt-la, pou nou sa mò ansanm épiʼy.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Lè Jézi wivé la, i jwenn yo té ja téwé Lazaròs dépi kat jou ki pasé.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Bèfanni té bò dé lyé hòd Jérouzalèm.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 An pil sé jan Joudiya-a té ja vini pou konsolé Mafa èk Mari pou lanmò fwè yo.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Lè Mafa tann di Jézi té ka vini, i pati alé jwenn li, mé Mari wèsté asid an kay-la.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mafa di Jézi, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mé mwen sav jis atjwèlman Bondyé ka baʼw népòt bagay ou mandéʼy pou.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jézi diʼy, “Fwèʼw kay viwé vivan ankò.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 I di, “Mwen sav i kay viwé vivan ankò asou dènyé jou-a.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jézi diʼy, “Sé mwen ki ka fè moun wésisité èk sé mwen ki ka ba yo lavi. Népòt moun ki kwè an mwen kay viv, menm si i ja mò.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Moun-an ki ka viv èk ki ka kwè an mwen-an pa kay janmen mò. Ou kwè sa mwen di-a?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mafa di, “Wi Senyè, mwen kwè sé ou ki Mèsaya-a, Gason Bondyé ki té ni pou vini an latè-a.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Lè Mafa fin di sa, i déviwé èk i ay kwiyé séséʼy Mari. I diʼy an zòwèy, “Titja-a la, ʼi. I ka mandé pou ou.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Lè Mari tann sa, i lévé vitman ay jwenn Jézi.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jézi pʼòkò té wivé an vil-la, mé i té an menm plas-la koté Mafa té jwenn li-an.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Lè sé Jwif-la ki té an kay-la ka konsolé Mari-a wè i lévé vitman èk i pati, yo swiv li. Yo kwè sété bò twou-a i té ka alé ay pléwé.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Lè Mari wivé koté Jézi té yé-a, kon i wèʼy, i tonbé an pyéʼy èk i di, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Lè Jézi wèʼy ka pléwé èk mannyè sé Jwif-la ki té épiʼy-la té ka pléwé, sa touché tjèʼy, èk sa distwéʼy an chay.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 I di, “Koté zòt téwéʼy?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jézi pléwé.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Sé Jwif-la di, “Gadé mannyè i enmenʼy, on!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mé adan yo di, “Si i fè nonm-lan ki té avèg-la wè klè, ou pa kwè i té kay sa anpéché Lazaròs mò?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jézi té distwé an tjèʼy ankò. I alé bò twou-a, ki sété on kav yo té fouyé an kayè-a èk yo té mété an wòch bouché djòl li.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jézi di yo, “Débouché twou-a!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jézi diʼy, “Ès mwen pa té ja diʼw ou kay wè pouvwa Bondyé si ou kwè?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Sé moun-an tiwé wòch-la. Jézi lévé zyéʼy an syèl èk i di, “Papa, mwen ka wimèsyéʼw paski ou ka tann mwen.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Mwen sav ou toujou ka tann mwen, mé mwen ka di sa pou lapéti sé moun sala ki isi-a, pou yo sa kwè sé ou ki voyé mwen.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Lè i fini di sa, i kwiyé fò, èk i di, “Lazaròs, sòti dèwò!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Lazaròs sòti. Lanmenʼy épi pyéʼy té voplé toujou èk had-la yo té vopléʼy-la, èk fidjiʼy té voplé èk an sèvyèt. Jézi di yo, “Démawéʼy èk kitéʼy alé.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 An pil an sé Jwif-la ki té vin vizité Mari-a wè sa Jézi fè-a èk yo kwè an li,
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 mé adan yo viwé èk yo di sé Fawizyen-an ki sa Jézi té fè.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Kon sa sé Fawizyen-an èk sé chèf pwèt-la asanblé ansanm an konsèy. Yo di, “Ki sa nou kay fè? Gadé tout sé miwak-la nonm sala ka fè-a!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Si nou kitéʼy kontiné kon sa, tout moun kay kwè an li, èk sé ofisyé Ronm-lan kay vini èk yo kay détwi Kay Bondyé-a èk yo kay détwi nasyon nou sé Jwif-la!”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Yonn an sé nonm-lan yo té ka kwiyé Kayafas, ki sété pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, di, “Ki mannyè zòt kouyon kon sa?
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Zòt pa wè i pli bon si yon sèl moun mò pou sé moun-an, pito pou tout nasyon nou-an détwi?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Mé i pa di sa pa kòʼy menm. Kon sé li ki té pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, Bondyé fèʼy di an davans ki Jézi té kay mò pou sé Jwif-la.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Mé pa pou yo tousèl, mé pou mennen tout sé ich Bondyé-a ki simen toupatou-a vini ansanm kon yonn.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Dépi jou sala sé manm konsèy-la fè plan pou tjwé Jézi.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Sé pou wézon sala Jézi pa té ka alé toupatou an Joudiya pou tout sé Jwif-la wèʼy, mé i alé adan an plas bò gwan savann-an adan an vil yo ka kwiyé Ifréyim, èk i wèsté la èk sé disip li-a.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Tan-an sé Jwif-la té ka sélébwé Fèt Délivwans-lan té tou pwé. An pil moun té ka sòti toupatou an péyi-a ka alé an vil Jérouzalèm pou yo té fè sèvis pou pwépawé kò yo, kon lwa wilizyon yo di, avan fèt-la.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yo té ka gadé pou Jézi, èk paditan yo té asanblé an Kay Bondyé-a, yo té ka mandé yonn a lòt, “Ki sa ou kwè? Ou kwè i kay vini an Fèt Délivwans-lan?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Sé chèf pwèt-la èk sé Fawizyen-an té ja konmandé pou si pyès moun konnèt koté Jézi yé, sé pou yo vini di, pou yo sa awétéʼy.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.