João 11
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NAA
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Lazaròs, ki té ka wèsté Bèfanni, ki tonbé malad. Bèfanni sété on ti vil koté Mari èk séséʼy Mafa té ka wèsté.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Sété menm Mari-a ki té vidé losyon-an anlè pyé Jézi èk i té swiyéʼy èk chivéʼy-la. Sété fwèʼy Lazaròs ki té tonbé malad.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Sé sésé-a voyé an konmisyon bay Jézi, yo diʼy, “Senyè, bon janʼw-lan malad.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Lè Jézi tann sa, i di, “Maladi sala pa kay tjwéʼy. Sa fèt pou moun sa wè pouvwa Bondyé, èk pou yo sa wè pouvwa Gason Bondyé.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jézi té enmen Mafa, èk séséʼy èk Lazaròs.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Mé lè i tann nouvèl-la ki Lazaròs té malad, i wèsté koté i té yé-a pou dé jou ankò.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Apwé sa, i di sé disip li-a, “Annou déviwé Joudiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Sé disip-la di, “Titja, i pa ni djè lontan dépi sé Jwif-la té vlé tjwéʼw èk wòch èk ou vlé viwé an menm plas sala?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jézi di, “On jou pa ni douz nèditan-an, on? Népòt moun ki maché gwan lajouné pa kay tonbé, paski i ka wè klèté-a ki ka kléwé latè-a.
9 Jesus respondeu:
10 Mé si i maché òswè, i kay konyen pyéʼy, paski i pa ka wè pyès klèté.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Lè Jézi fini di sa, i di yo ankò, “Kanmawad nou Lazaròs ka dòmi, mé mwen kay alé èk mwen kay lévéʼy.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Sé disip la di, “Mèt, si i ka dòmi, sa bon. I kay vini byen.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jézi té vlé di yo sé mò Lazaròs té mò, mé yo té konpwann sé dòmi i té ka dòmi.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kon sa Jézi di yo aklè, “Sé mò Lazaròs mò,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 mé pou lapéti zòt, mwen kontan mwen pa té la épiʼy, pou zòt sa kwè an mwen. Annou koté i yé-a.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tonmas (yo té ka kwiyé Jimo-a) di sé lézòt disip-la, “Annou alé èk Mèt-la, pou nou sa mò ansanm épiʼy.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Lè Jézi wivé la, i jwenn yo té ja téwé Lazaròs dépi kat jou ki pasé.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bèfanni té bò dé lyé hòd Jérouzalèm.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 An pil sé jan Joudiya-a té ja vini pou konsolé Mafa èk Mari pou lanmò fwè yo.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Lè Mafa tann di Jézi té ka vini, i pati alé jwenn li, mé Mari wèsté asid an kay-la.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mafa di Jézi, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Mé mwen sav jis atjwèlman Bondyé ka baʼw népòt bagay ou mandéʼy pou.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jézi diʼy, “Fwèʼw kay viwé vivan ankò.”
23 Jesus disse a ela:
24 I di, “Mwen sav i kay viwé vivan ankò asou dènyé jou-a.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jézi diʼy, “Sé mwen ki ka fè moun wésisité èk sé mwen ki ka ba yo lavi. Népòt moun ki kwè an mwen kay viv, menm si i ja mò.
25 Então Jesus declarou:
26 Moun-an ki ka viv èk ki ka kwè an mwen-an pa kay janmen mò. Ou kwè sa mwen di-a?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mafa di, “Wi Senyè, mwen kwè sé ou ki Mèsaya-a, Gason Bondyé ki té ni pou vini an latè-a.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Lè Mafa fin di sa, i déviwé èk i ay kwiyé séséʼy Mari. I diʼy an zòwèy, “Titja-a la, ʼi. I ka mandé pou ou.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Lè Mari tann sa, i lévé vitman ay jwenn Jézi.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jézi pʼòkò té wivé an vil-la, mé i té an menm plas-la koté Mafa té jwenn li-an.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Lè sé Jwif-la ki té an kay-la ka konsolé Mari-a wè i lévé vitman èk i pati, yo swiv li. Yo kwè sété bò twou-a i té ka alé ay pléwé.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Lè Mari wivé koté Jézi té yé-a, kon i wèʼy, i tonbé an pyéʼy èk i di, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Lè Jézi wèʼy ka pléwé èk mannyè sé Jwif-la ki té épiʼy-la té ka pléwé, sa touché tjèʼy, èk sa distwéʼy an chay.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 I di, “Koté zòt téwéʼy?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jézi pléwé.
35 Jesus chorou.
36 Sé Jwif-la di, “Gadé mannyè i enmenʼy, on!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Mé adan yo di, “Si i fè nonm-lan ki té avèg-la wè klè, ou pa kwè i té kay sa anpéché Lazaròs mò?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jézi té distwé an tjèʼy ankò. I alé bò twou-a, ki sété on kav yo té fouyé an kayè-a èk yo té mété an wòch bouché djòl li.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jézi di yo, “Débouché twou-a!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jézi diʼy, “Ès mwen pa té ja diʼw ou kay wè pouvwa Bondyé si ou kwè?”
40 Jesus respondeu:
41 Sé moun-an tiwé wòch-la. Jézi lévé zyéʼy an syèl èk i di, “Papa, mwen ka wimèsyéʼw paski ou ka tann mwen.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Mwen sav ou toujou ka tann mwen, mé mwen ka di sa pou lapéti sé moun sala ki isi-a, pou yo sa kwè sé ou ki voyé mwen.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Lè i fini di sa, i kwiyé fò, èk i di, “Lazaròs, sòti dèwò!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Lazaròs sòti. Lanmenʼy épi pyéʼy té voplé toujou èk had-la yo té vopléʼy-la, èk fidjiʼy té voplé èk an sèvyèt. Jézi di yo, “Démawéʼy èk kitéʼy alé.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 An pil an sé Jwif-la ki té vin vizité Mari-a wè sa Jézi fè-a èk yo kwè an li,
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 mé adan yo viwé èk yo di sé Fawizyen-an ki sa Jézi té fè.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kon sa sé Fawizyen-an èk sé chèf pwèt-la asanblé ansanm an konsèy. Yo di, “Ki sa nou kay fè? Gadé tout sé miwak-la nonm sala ka fè-a!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Si nou kitéʼy kontiné kon sa, tout moun kay kwè an li, èk sé ofisyé Ronm-lan kay vini èk yo kay détwi Kay Bondyé-a èk yo kay détwi nasyon nou sé Jwif-la!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Yonn an sé nonm-lan yo té ka kwiyé Kayafas, ki sété pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, di, “Ki mannyè zòt kouyon kon sa?
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Zòt pa wè i pli bon si yon sèl moun mò pou sé moun-an, pito pou tout nasyon nou-an détwi?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Mé i pa di sa pa kòʼy menm. Kon sé li ki té pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, Bondyé fèʼy di an davans ki Jézi té kay mò pou sé Jwif-la.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Mé pa pou yo tousèl, mé pou mennen tout sé ich Bondyé-a ki simen toupatou-a vini ansanm kon yonn.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Dépi jou sala sé manm konsèy-la fè plan pou tjwé Jézi.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Sé pou wézon sala Jézi pa té ka alé toupatou an Joudiya pou tout sé Jwif-la wèʼy, mé i alé adan an plas bò gwan savann-an adan an vil yo ka kwiyé Ifréyim, èk i wèsté la èk sé disip li-a.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tan-an sé Jwif-la té ka sélébwé Fèt Délivwans-lan té tou pwé. An pil moun té ka sòti toupatou an péyi-a ka alé an vil Jérouzalèm pou yo té fè sèvis pou pwépawé kò yo, kon lwa wilizyon yo di, avan fèt-la.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yo té ka gadé pou Jézi, èk paditan yo té asanblé an Kay Bondyé-a, yo té ka mandé yonn a lòt, “Ki sa ou kwè? Ou kwè i kay vini an Fèt Délivwans-lan?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Sé chèf pwèt-la èk sé Fawizyen-an té ja konmandé pou si pyès moun konnèt koté Jézi yé, sé pou yo vini di, pou yo sa awétéʼy.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.