João 11

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Lazaròs, ki té ka wèsté Bèfanni, ki tonbé malad. Bèfanni sété on ti vil koté Mari èk séséʼy Mafa té ka wèsté.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Sété menm Mari-a ki té vidé losyon-an anlè pyé Jézi èk i té swiyéʼy èk chivéʼy-la. Sété fwèʼy Lazaròs ki té tonbé malad.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Sé sésé-a voyé an konmisyon bay Jézi, yo diʼy, “Senyè, bon janʼw-lan malad.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Lè Jézi tann sa, i di, “Maladi sala pa kay tjwéʼy. Sa fèt pou moun sa wè pouvwa Bondyé, èk pou yo sa wè pouvwa Gason Bondyé.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jézi té enmen Mafa, èk séséʼy èk Lazaròs.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mé lè i tann nouvèl-la ki Lazaròs té malad, i wèsté koté i té yé-a pou dé jou ankò.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Apwé sa, i di sé disip li-a, “Annou déviwé Joudiya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Sé disip-la di, “Titja, i pa ni djè lontan dépi sé Jwif-la té vlé tjwéʼw èk wòch èk ou vlé viwé an menm plas sala?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jézi di, “On jou pa ni douz nèditan-an, on? Népòt moun ki maché gwan lajouné pa kay tonbé, paski i ka wè klèté-a ki ka kléwé latè-a.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mé si i maché òswè, i kay konyen pyéʼy, paski i pa ka wè pyès klèté.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Lè Jézi fini di sa, i di yo ankò, “Kanmawad nou Lazaròs ka dòmi, mé mwen kay alé èk mwen kay lévéʼy.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Sé disip la di, “Mèt, si i ka dòmi, sa bon. I kay vini byen.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jézi té vlé di yo sé mò Lazaròs té mò, mé yo té konpwann sé dòmi i té ka dòmi.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kon sa Jézi di yo aklè, “Sé mò Lazaròs mò,
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 mé pou lapéti zòt, mwen kontan mwen pa té la épiʼy, pou zòt sa kwè an mwen. Annou koté i yé-a.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Tonmas (yo té ka kwiyé Jimo-a) di sé lézòt disip-la, “Annou alé èk Mèt-la, pou nou sa mò ansanm épiʼy.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Lè Jézi wivé la, i jwenn yo té ja téwé Lazaròs dépi kat jou ki pasé.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bèfanni té bò dé lyé hòd Jérouzalèm.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 An pil sé jan Joudiya-a té ja vini pou konsolé Mafa èk Mari pou lanmò fwè yo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Lè Mafa tann di Jézi té ka vini, i pati alé jwenn li, mé Mari wèsté asid an kay-la.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mafa di Jézi, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mé mwen sav jis atjwèlman Bondyé ka baʼw népòt bagay ou mandéʼy pou.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jézi diʼy, “Fwèʼw kay viwé vivan ankò.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 I di, “Mwen sav i kay viwé vivan ankò asou dènyé jou-a.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jézi diʼy, “Sé mwen ki ka fè moun wésisité èk sé mwen ki ka ba yo lavi. Népòt moun ki kwè an mwen kay viv, menm si i ja mò.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Moun-an ki ka viv èk ki ka kwè an mwen-an pa kay janmen mò. Ou kwè sa mwen di-a?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mafa di, “Wi Senyè, mwen kwè sé ou ki Mèsaya-a, Gason Bondyé ki té ni pou vini an latè-a.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Lè Mafa fin di sa, i déviwé èk i ay kwiyé séséʼy Mari. I diʼy an zòwèy, “Titja-a la, ʼi. I ka mandé pou ou.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Lè Mari tann sa, i lévé vitman ay jwenn Jézi.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jézi pʼòkò té wivé an vil-la, mé i té an menm plas-la koté Mafa té jwenn li-an.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Lè sé Jwif-la ki té an kay-la ka konsolé Mari-a wè i lévé vitman èk i pati, yo swiv li. Yo kwè sété bò twou-a i té ka alé ay pléwé.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Lè Mari wivé koté Jézi té yé-a, kon i wèʼy, i tonbé an pyéʼy èk i di, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò!”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Lè Jézi wèʼy ka pléwé èk mannyè sé Jwif-la ki té épiʼy-la té ka pléwé, sa touché tjèʼy, èk sa distwéʼy an chay.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 I di, “Koté zòt téwéʼy?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Jézi pléwé.
35 Jesus chorou.
36 Sé Jwif-la di, “Gadé mannyè i enmenʼy, on!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Mé adan yo di, “Si i fè nonm-lan ki té avèg-la wè klè, ou pa kwè i té kay sa anpéché Lazaròs mò?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jézi té distwé an tjèʼy ankò. I alé bò twou-a, ki sété on kav yo té fouyé an kayè-a èk yo té mété an wòch bouché djòl li.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jézi di yo, “Débouché twou-a!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Jézi diʼy, “Ès mwen pa té ja diʼw ou kay wè pouvwa Bondyé si ou kwè?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Sé moun-an tiwé wòch-la. Jézi lévé zyéʼy an syèl èk i di, “Papa, mwen ka wimèsyéʼw paski ou ka tann mwen.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mwen sav ou toujou ka tann mwen, mé mwen ka di sa pou lapéti sé moun sala ki isi-a, pou yo sa kwè sé ou ki voyé mwen.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Lè i fini di sa, i kwiyé fò, èk i di, “Lazaròs, sòti dèwò!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Lazaròs sòti. Lanmenʼy épi pyéʼy té voplé toujou èk had-la yo té vopléʼy-la, èk fidjiʼy té voplé èk an sèvyèt. Jézi di yo, “Démawéʼy èk kitéʼy alé.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 An pil an sé Jwif-la ki té vin vizité Mari-a wè sa Jézi fè-a èk yo kwè an li,
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 mé adan yo viwé èk yo di sé Fawizyen-an ki sa Jézi té fè.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kon sa sé Fawizyen-an èk sé chèf pwèt-la asanblé ansanm an konsèy. Yo di, “Ki sa nou kay fè? Gadé tout sé miwak-la nonm sala ka fè-a!
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Si nou kitéʼy kontiné kon sa, tout moun kay kwè an li, èk sé ofisyé Ronm-lan kay vini èk yo kay détwi Kay Bondyé-a èk yo kay détwi nasyon nou sé Jwif-la!”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Yonn an sé nonm-lan yo té ka kwiyé Kayafas, ki sété pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, di, “Ki mannyè zòt kouyon kon sa?
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Zòt pa wè i pli bon si yon sèl moun mò pou sé moun-an, pito pou tout nasyon nou-an détwi?”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Mé i pa di sa pa kòʼy menm. Kon sé li ki té pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, Bondyé fèʼy di an davans ki Jézi té kay mò pou sé Jwif-la.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Mé pa pou yo tousèl, mé pou mennen tout sé ich Bondyé-a ki simen toupatou-a vini ansanm kon yonn.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Dépi jou sala sé manm konsèy-la fè plan pou tjwé Jézi.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Sé pou wézon sala Jézi pa té ka alé toupatou an Joudiya pou tout sé Jwif-la wèʼy, mé i alé adan an plas bò gwan savann-an adan an vil yo ka kwiyé Ifréyim, èk i wèsté la èk sé disip li-a.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Tan-an sé Jwif-la té ka sélébwé Fèt Délivwans-lan té tou pwé. An pil moun té ka sòti toupatou an péyi-a ka alé an vil Jérouzalèm pou yo té fè sèvis pou pwépawé kò yo, kon lwa wilizyon yo di, avan fèt-la.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Yo té ka gadé pou Jézi, èk paditan yo té asanblé an Kay Bondyé-a, yo té ka mandé yonn a lòt, “Ki sa ou kwè? Ou kwè i kay vini an Fèt Délivwans-lan?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Sé chèf pwèt-la èk sé Fawizyen-an té ja konmandé pou si pyès moun konnèt koté Jézi yé, sé pou yo vini di, pou yo sa awétéʼy.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.