João 11
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVI
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Lazaròs, ki té ka wèsté Bèfanni, ki tonbé malad. Bèfanni sété on ti vil koté Mari èk séséʼy Mafa té ka wèsté.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Sété menm Mari-a ki té vidé losyon-an anlè pyé Jézi èk i té swiyéʼy èk chivéʼy-la. Sété fwèʼy Lazaròs ki té tonbé malad.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Sé sésé-a voyé an konmisyon bay Jézi, yo diʼy, “Senyè, bon janʼw-lan malad.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Lè Jézi tann sa, i di, “Maladi sala pa kay tjwéʼy. Sa fèt pou moun sa wè pouvwa Bondyé, èk pou yo sa wè pouvwa Gason Bondyé.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jézi té enmen Mafa, èk séséʼy èk Lazaròs.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Mé lè i tann nouvèl-la ki Lazaròs té malad, i wèsté koté i té yé-a pou dé jou ankò.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Apwé sa, i di sé disip li-a, “Annou déviwé Joudiya.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Sé disip-la di, “Titja, i pa ni djè lontan dépi sé Jwif-la té vlé tjwéʼw èk wòch èk ou vlé viwé an menm plas sala?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jézi di, “On jou pa ni douz nèditan-an, on? Népòt moun ki maché gwan lajouné pa kay tonbé, paski i ka wè klèté-a ki ka kléwé latè-a.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Mé si i maché òswè, i kay konyen pyéʼy, paski i pa ka wè pyès klèté.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Lè Jézi fini di sa, i di yo ankò, “Kanmawad nou Lazaròs ka dòmi, mé mwen kay alé èk mwen kay lévéʼy.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Sé disip la di, “Mèt, si i ka dòmi, sa bon. I kay vini byen.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Jézi té vlé di yo sé mò Lazaròs té mò, mé yo té konpwann sé dòmi i té ka dòmi.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Kon sa Jézi di yo aklè, “Sé mò Lazaròs mò,
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 mé pou lapéti zòt, mwen kontan mwen pa té la épiʼy, pou zòt sa kwè an mwen. Annou koté i yé-a.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tonmas (yo té ka kwiyé Jimo-a) di sé lézòt disip-la, “Annou alé èk Mèt-la, pou nou sa mò ansanm épiʼy.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Lè Jézi wivé la, i jwenn yo té ja téwé Lazaròs dépi kat jou ki pasé.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Bèfanni té bò dé lyé hòd Jérouzalèm.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 An pil sé jan Joudiya-a té ja vini pou konsolé Mafa èk Mari pou lanmò fwè yo.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Lè Mafa tann di Jézi té ka vini, i pati alé jwenn li, mé Mari wèsté asid an kay-la.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mafa di Jézi, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Mé mwen sav jis atjwèlman Bondyé ka baʼw népòt bagay ou mandéʼy pou.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jézi diʼy, “Fwèʼw kay viwé vivan ankò.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 I di, “Mwen sav i kay viwé vivan ankò asou dènyé jou-a.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jézi diʼy, “Sé mwen ki ka fè moun wésisité èk sé mwen ki ka ba yo lavi. Népòt moun ki kwè an mwen kay viv, menm si i ja mò.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Moun-an ki ka viv èk ki ka kwè an mwen-an pa kay janmen mò. Ou kwè sa mwen di-a?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mafa di, “Wi Senyè, mwen kwè sé ou ki Mèsaya-a, Gason Bondyé ki té ni pou vini an latè-a.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Lè Mafa fin di sa, i déviwé èk i ay kwiyé séséʼy Mari. I diʼy an zòwèy, “Titja-a la, ʼi. I ka mandé pou ou.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Lè Mari tann sa, i lévé vitman ay jwenn Jézi.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Jézi pʼòkò té wivé an vil-la, mé i té an menm plas-la koté Mafa té jwenn li-an.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lè sé Jwif-la ki té an kay-la ka konsolé Mari-a wè i lévé vitman èk i pati, yo swiv li. Yo kwè sété bò twou-a i té ka alé ay pléwé.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Lè Mari wivé koté Jézi té yé-a, kon i wèʼy, i tonbé an pyéʼy èk i di, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Lè Jézi wèʼy ka pléwé èk mannyè sé Jwif-la ki té épiʼy-la té ka pléwé, sa touché tjèʼy, èk sa distwéʼy an chay.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 I di, “Koté zòt téwéʼy?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jézi pléwé.
35 Jesus chorou.
36 Sé Jwif-la di, “Gadé mannyè i enmenʼy, on!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Mé adan yo di, “Si i fè nonm-lan ki té avèg-la wè klè, ou pa kwè i té kay sa anpéché Lazaròs mò?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Jézi té distwé an tjèʼy ankò. I alé bò twou-a, ki sété on kav yo té fouyé an kayè-a èk yo té mété an wòch bouché djòl li.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jézi di yo, “Débouché twou-a!”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Jézi diʼy, “Ès mwen pa té ja diʼw ou kay wè pouvwa Bondyé si ou kwè?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Sé moun-an tiwé wòch-la. Jézi lévé zyéʼy an syèl èk i di, “Papa, mwen ka wimèsyéʼw paski ou ka tann mwen.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Mwen sav ou toujou ka tann mwen, mé mwen ka di sa pou lapéti sé moun sala ki isi-a, pou yo sa kwè sé ou ki voyé mwen.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Lè i fini di sa, i kwiyé fò, èk i di, “Lazaròs, sòti dèwò!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Lazaròs sòti. Lanmenʼy épi pyéʼy té voplé toujou èk had-la yo té vopléʼy-la, èk fidjiʼy té voplé èk an sèvyèt. Jézi di yo, “Démawéʼy èk kitéʼy alé.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 An pil an sé Jwif-la ki té vin vizité Mari-a wè sa Jézi fè-a èk yo kwè an li,
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 mé adan yo viwé èk yo di sé Fawizyen-an ki sa Jézi té fè.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Kon sa sé Fawizyen-an èk sé chèf pwèt-la asanblé ansanm an konsèy. Yo di, “Ki sa nou kay fè? Gadé tout sé miwak-la nonm sala ka fè-a!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Si nou kitéʼy kontiné kon sa, tout moun kay kwè an li, èk sé ofisyé Ronm-lan kay vini èk yo kay détwi Kay Bondyé-a èk yo kay détwi nasyon nou sé Jwif-la!”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Yonn an sé nonm-lan yo té ka kwiyé Kayafas, ki sété pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, di, “Ki mannyè zòt kouyon kon sa?
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Zòt pa wè i pli bon si yon sèl moun mò pou sé moun-an, pito pou tout nasyon nou-an détwi?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Mé i pa di sa pa kòʼy menm. Kon sé li ki té pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, Bondyé fèʼy di an davans ki Jézi té kay mò pou sé Jwif-la.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Mé pa pou yo tousèl, mé pou mennen tout sé ich Bondyé-a ki simen toupatou-a vini ansanm kon yonn.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Dépi jou sala sé manm konsèy-la fè plan pou tjwé Jézi.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Sé pou wézon sala Jézi pa té ka alé toupatou an Joudiya pou tout sé Jwif-la wèʼy, mé i alé adan an plas bò gwan savann-an adan an vil yo ka kwiyé Ifréyim, èk i wèsté la èk sé disip li-a.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Tan-an sé Jwif-la té ka sélébwé Fèt Délivwans-lan té tou pwé. An pil moun té ka sòti toupatou an péyi-a ka alé an vil Jérouzalèm pou yo té fè sèvis pou pwépawé kò yo, kon lwa wilizyon yo di, avan fèt-la.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Yo té ka gadé pou Jézi, èk paditan yo té asanblé an Kay Bondyé-a, yo té ka mandé yonn a lòt, “Ki sa ou kwè? Ou kwè i kay vini an Fèt Délivwans-lan?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Sé chèf pwèt-la èk sé Fawizyen-an té ja konmandé pou si pyès moun konnèt koté Jézi yé, sé pou yo vini di, pou yo sa awétéʼy.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.