João 11

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Lazaròs, ki té ka wèsté Bèfanni, ki tonbé malad. Bèfanni sété on ti vil koté Mari èk séséʼy Mafa té ka wèsté.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Sété menm Mari-a ki té vidé losyon-an anlè pyé Jézi èk i té swiyéʼy èk chivéʼy-la. Sété fwèʼy Lazaròs ki té tonbé malad.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Sé sésé-a voyé an konmisyon bay Jézi, yo diʼy, “Senyè, bon janʼw-lan malad.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Lè Jézi tann sa, i di, “Maladi sala pa kay tjwéʼy. Sa fèt pou moun sa wè pouvwa Bondyé, èk pou yo sa wè pouvwa Gason Bondyé.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jézi té enmen Mafa, èk séséʼy èk Lazaròs.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mé lè i tann nouvèl-la ki Lazaròs té malad, i wèsté koté i té yé-a pou dé jou ankò.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Apwé sa, i di sé disip li-a, “Annou déviwé Joudiya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Sé disip-la di, “Titja, i pa ni djè lontan dépi sé Jwif-la té vlé tjwéʼw èk wòch èk ou vlé viwé an menm plas sala?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jézi di, “On jou pa ni douz nèditan-an, on? Népòt moun ki maché gwan lajouné pa kay tonbé, paski i ka wè klèté-a ki ka kléwé latè-a.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Mé si i maché òswè, i kay konyen pyéʼy, paski i pa ka wè pyès klèté.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Lè Jézi fini di sa, i di yo ankò, “Kanmawad nou Lazaròs ka dòmi, mé mwen kay alé èk mwen kay lévéʼy.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Sé disip la di, “Mèt, si i ka dòmi, sa bon. I kay vini byen.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jézi té vlé di yo sé mò Lazaròs té mò, mé yo té konpwann sé dòmi i té ka dòmi.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Kon sa Jézi di yo aklè, “Sé mò Lazaròs mò,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 mé pou lapéti zòt, mwen kontan mwen pa té la épiʼy, pou zòt sa kwè an mwen. Annou koté i yé-a.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tonmas (yo té ka kwiyé Jimo-a) di sé lézòt disip-la, “Annou alé èk Mèt-la, pou nou sa mò ansanm épiʼy.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Lè Jézi wivé la, i jwenn yo té ja téwé Lazaròs dépi kat jou ki pasé.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Bèfanni té bò dé lyé hòd Jérouzalèm.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 An pil sé jan Joudiya-a té ja vini pou konsolé Mafa èk Mari pou lanmò fwè yo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Lè Mafa tann di Jézi té ka vini, i pati alé jwenn li, mé Mari wèsté asid an kay-la.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mafa di Jézi, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Mé mwen sav jis atjwèlman Bondyé ka baʼw népòt bagay ou mandéʼy pou.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jézi diʼy, “Fwèʼw kay viwé vivan ankò.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 I di, “Mwen sav i kay viwé vivan ankò asou dènyé jou-a.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jézi diʼy, “Sé mwen ki ka fè moun wésisité èk sé mwen ki ka ba yo lavi. Népòt moun ki kwè an mwen kay viv, menm si i ja mò.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Moun-an ki ka viv èk ki ka kwè an mwen-an pa kay janmen mò. Ou kwè sa mwen di-a?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mafa di, “Wi Senyè, mwen kwè sé ou ki Mèsaya-a, Gason Bondyé ki té ni pou vini an latè-a.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Lè Mafa fin di sa, i déviwé èk i ay kwiyé séséʼy Mari. I diʼy an zòwèy, “Titja-a la, ʼi. I ka mandé pou ou.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Lè Mari tann sa, i lévé vitman ay jwenn Jézi.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jézi pʼòkò té wivé an vil-la, mé i té an menm plas-la koté Mafa té jwenn li-an.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Lè sé Jwif-la ki té an kay-la ka konsolé Mari-a wè i lévé vitman èk i pati, yo swiv li. Yo kwè sété bò twou-a i té ka alé ay pléwé.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Lè Mari wivé koté Jézi té yé-a, kon i wèʼy, i tonbé an pyéʼy èk i di, “Senyè, si ou té la, fwè mwen pa té kay mò!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Lè Jézi wèʼy ka pléwé èk mannyè sé Jwif-la ki té épiʼy-la té ka pléwé, sa touché tjèʼy, èk sa distwéʼy an chay.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 I di, “Koté zòt téwéʼy?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jézi pléwé.
35 Jesus chorou.
36 Sé Jwif-la di, “Gadé mannyè i enmenʼy, on!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mé adan yo di, “Si i fè nonm-lan ki té avèg-la wè klè, ou pa kwè i té kay sa anpéché Lazaròs mò?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jézi té distwé an tjèʼy ankò. I alé bò twou-a, ki sété on kav yo té fouyé an kayè-a èk yo té mété an wòch bouché djòl li.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jézi di yo, “Débouché twou-a!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jézi diʼy, “Ès mwen pa té ja diʼw ou kay wè pouvwa Bondyé si ou kwè?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Sé moun-an tiwé wòch-la. Jézi lévé zyéʼy an syèl èk i di, “Papa, mwen ka wimèsyéʼw paski ou ka tann mwen.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mwen sav ou toujou ka tann mwen, mé mwen ka di sa pou lapéti sé moun sala ki isi-a, pou yo sa kwè sé ou ki voyé mwen.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Lè i fini di sa, i kwiyé fò, èk i di, “Lazaròs, sòti dèwò!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Lazaròs sòti. Lanmenʼy épi pyéʼy té voplé toujou èk had-la yo té vopléʼy-la, èk fidjiʼy té voplé èk an sèvyèt. Jézi di yo, “Démawéʼy èk kitéʼy alé.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 An pil an sé Jwif-la ki té vin vizité Mari-a wè sa Jézi fè-a èk yo kwè an li,
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 mé adan yo viwé èk yo di sé Fawizyen-an ki sa Jézi té fè.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Kon sa sé Fawizyen-an èk sé chèf pwèt-la asanblé ansanm an konsèy. Yo di, “Ki sa nou kay fè? Gadé tout sé miwak-la nonm sala ka fè-a!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Si nou kitéʼy kontiné kon sa, tout moun kay kwè an li, èk sé ofisyé Ronm-lan kay vini èk yo kay détwi Kay Bondyé-a èk yo kay détwi nasyon nou sé Jwif-la!”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Yonn an sé nonm-lan yo té ka kwiyé Kayafas, ki sété pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, di, “Ki mannyè zòt kouyon kon sa?
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Zòt pa wè i pli bon si yon sèl moun mò pou sé moun-an, pito pou tout nasyon nou-an détwi?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Mé i pa di sa pa kòʼy menm. Kon sé li ki té pli ho chèf pwèt-la pou lanné-a, Bondyé fèʼy di an davans ki Jézi té kay mò pou sé Jwif-la.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Mé pa pou yo tousèl, mé pou mennen tout sé ich Bondyé-a ki simen toupatou-a vini ansanm kon yonn.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Dépi jou sala sé manm konsèy-la fè plan pou tjwé Jézi.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Sé pou wézon sala Jézi pa té ka alé toupatou an Joudiya pou tout sé Jwif-la wèʼy, mé i alé adan an plas bò gwan savann-an adan an vil yo ka kwiyé Ifréyim, èk i wèsté la èk sé disip li-a.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Tan-an sé Jwif-la té ka sélébwé Fèt Délivwans-lan té tou pwé. An pil moun té ka sòti toupatou an péyi-a ka alé an vil Jérouzalèm pou yo té fè sèvis pou pwépawé kò yo, kon lwa wilizyon yo di, avan fèt-la.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Yo té ka gadé pou Jézi, èk paditan yo té asanblé an Kay Bondyé-a, yo té ka mandé yonn a lòt, “Ki sa ou kwè? Ou kwè i kay vini an Fèt Délivwans-lan?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Sé chèf pwèt-la èk sé Fawizyen-an té ja konmandé pou si pyès moun konnèt koté Jézi yé, sé pou yo vini di, pou yo sa awétéʼy.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.