Atos 9
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 An menm di tan sa té ka fèt-la, Sòl menm té ka kontiné di sé moun-an ki kwè an Jézi-a i kay tjwé yo. Épi i alé koté pli ho chèf pwèt-la
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 an vil Jérouzalèm. Sòl mandé pwèt-la pou sa ékwi lèt pouʼy mennen bay sé chèf-la an sé légliz sé Jwif-la an vil Danmaskòs. I té vlé yo ba li dwa pouʼy awété népòt moun i jwenn ki ka swiv Chimen Senyè-a, nonm kon fanm, pou mennenʼy viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Kon Sòl alé épi i wivé tou pwé vil Danmaskòs, an gwo klèté sòti an syèl-la épi i annèk kléwé tout oliwonʼy.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Sòl tonbé atè-a épi i tann on vwa sòti an syèl ki di, “Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sòl wéponn, i di, “Ki moun ou yé, Mèt?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Lévé apwézan épi alé an vil-la, épi an moun kay diʼw ki sa pouʼw fè.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Sé nonm-lan ki té épi Sòl-la tann vwa-a, mé yo pa té wè pyèsonn. Yo doubout la san yo di an ti mo.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sòl menm lévé épi i ouvè zyéʼy mé i pa té sa wè anyen, kon sa yo tjenbé lanmenʼy épi yo mennenʼy Danmaskòs.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 I wèsté twa jou pa té ka wè anyen épi i pa té ka ni bwè ni manjé.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 An menm vil-la té ni on nonm ki kwè an Jézi yo té ka kwiyé Annannayas. I wè an vizyon, épi Senyè-a diʼy, “Annannayas!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Bondyé diʼy, “Pawé kòʼw épi désann lawi-a yo ka kwiyé lawi Dwèt-la. Lè ou wivé lakay Jida, ou kay mandé pou an nonm ki sòti Tasòs yo ka kwiyé Sòl. I la ka pwédyé,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 épi i ja wè an vizyon koté ou Annannayas vini épi ou mété lanmenʼw asou tèt li pouʼy sa wè klè ankò.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Mé Annannayas di, “Senyè, an chay moun ja di mwen mannyè nonm sala ja fè sé moun-an ki kwè an ou-a soufè an Jérouzalèm.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Épi i vini isi-a épi pouvwa pou awété tout moun ki ka swiv ou. Sé chèf pwèt-la menm ki ba li pouvwa sala.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Senyè-a di, “Alé, paski mwen ja chwazi Sòl pou sèvi mwen, épi i ni pou fè moun konnèt mwen, moun lòt nasyon épi wa yo, ansanm épi sé jan Izwayèl-la.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Épi mwen menm kay moutwéʼy mizi bagay i kay ni pou soufè pou lapéti mwen.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Kon sa Annannayas alé, i antwé an kay-la épi i mété lanmen asou Sòl épi i di, “Fwè Sòl, Senyè Jézi voyé mwen. Sé li menm ki pawèt douvanʼw asou chimen-an lè ou té ka vini isi-a. I voyé mwen pouʼw sa wè klè ankò épi pouʼw vini anba kondwit Lèspwi Bondyé.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Menm lè-a, bagay menm kon kway pwéson annèk tonbé sòti an zyé Sòl épi i vin wè klè ankò. I lévé
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 épi yo batizéʼy épi apwé i manjé, i vini fò ankò.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 I alé dwèt an sé légliz sé Jwif-la épi i koumansé pwéché, ka di Jézi sé Gason Bondyé.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Tout moun ki tann Sòl pwéché té sipwi an chay épi yo té ka di yonn a lòt, “Pa nonm sala menm ki té ka maltwété sé moun Jérouzalèm-lan ki kwè an Jézi-a? Pa li ki vini isi-a tout èspwé pouʼy awété yo épi mennen yo viwé bay sé chèf pwèt-la?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Mé Sòl té vin ni pli pouvwa an pwèchmanʼy, épi i fèmé bouch sé Jwif-la ki té ka wèsté an Danmaskòs-la lè i té ka moutwé yo aklè Jézi sé wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Apwé an chay jou té pasé, sé Jwif-la mété tèt yo ansanm pou fè plan ki mannyè pou yo tjwé Sòl.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 La té ni on bawad ho oliwon vil-la, èk yo té ka véyé pou li an sé bayè-a ki an bawad-la. Lannwit kon lajouné yo té ka véyé pou Sòl pou yo té tjwéʼy, mé i vin konnèt sa.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Yon jou òswè sé moun-an ki kwè an Jézi-a filé Sòl désann dèyè bawad-la adan on panyen.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sòl alé an vil Jérouzalèm pouʼy té mété kòʼy anpami sé moun-an ki kwè an Jézi-a, mé yo pa té kwè i sété yonn an yo. Yo tout té pèʼy.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Mé Bannabas pwanʼy épi i mennenʼy bay sé zapòt-la. I di yo ki mannyè Senyè-a té pawèt douvan Sòl asou chimen-an épi i té palé ba li, épi Bannabas di yo Sòl pa té pè pouʼy té pwéché an non Jézi bay sé moun-an ki an vil Danmaskòs-la.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Épi sé kon sa Sòl wèsté épi yo, épi i pasé toupatou an Jérouzalèm ka pwéché an non Senyè-a san i té pè anyen.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Épi i palé épi sé Jwif-la ki té ka palé langaj Grik-la épi i dispité épi yo, mé yo té toujou ka chaché mannyè pou tjwéʼy.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vin konnèt sa, yo mennen Sòl alé Sizariya pou yo voyéʼy alé Tasòs.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Épi sé kon sa an tout Joudiya, Galili épi Sanmariya sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ni an bon tan lapé. Épi Lèspwi Bondyé édé yo vini pli fò épi i fè plis moun vini kwè an Jézi, épi yo té ka viv an wèspé pou Senyè-a.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pita té ka pasé toupatou an péyi-a. On jou i alé vizité sé moun-an ki kwè an Jézi ki té an vil Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Lè i wivé la, i jwenn an nonm yo té ka kwiyé Enniyas. Nonm sala té enfim épi i pa té sa lévé asou matlaʼy pou ywit lanné.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pita diʼy, “Enniyas, Jézi Kwi ka djéwiʼw apwézan. Lévé épi anmasé matlaʼw,” épi menm lè-a nonm-lan lévé.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Épi tout sé moun-an ki té ka wèsté an vil Lida épi an plas Charonn-an wèʼy épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 An vil Jopa té ni an madanm yo té ka kwiyé Tabifa, ki sété an moun ki kwè an Jézi. (Nonʼy an langaj Grik-la sété Dòkas, sa vlé di an sèf.) Épi madanm sala toujou té ka fè bon bay moun épi i té ka édé maléwé.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Paditan Pita té an vil Lida, Dòkas vini malad épi i mò. Yo benyen kò-a épi yo pòtéʼy mouté adan an chanm épi yo èspozéʼy la.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Vil Jopa pa té lwen vil Lida, épi lè sé moun Jopa-a ki té kwè an Jézi-a apwann Pita té an vil Lida, yo voyé dé nonm pou diʼy, “Souplé, fè vit épi vini jwenn nou.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pita pati la menm épi dé nonm-lan, épi lè i wivé, yo mennenʼy mouté an chanm-lan koté mò-a té yé-a. La té ni an chay madanm mawi yo té ja mò ki té fè won Pita. Yo té ka pléwé épi yo té ka moutwéʼy tout sé kò had-la épi sé lézòt had-la Dòkas té ja fè ba yo lè i té ka viv-la.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pita fè tout sé moun-an alé dèwò épi i ajounou épi i pwédyé. I gadé mò-a épi i di, “Tabifa, lévé.” Tabifa ouvè zyéʼy épi lè i wè Pita, i asid.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita lonjé lanmenʼy épi i édé Tabifa doubout. Pita kwiyé tout sé moun-an ki kwè an Jézi-a, ansanm épi sé madanm-lan, épi i moutwé yo Tabifa vivan.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Bagay sala ki té fèt la simen toupatou Jopa, épi an chay moun vini kwè an Senyè-a.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pita wèsté Jopa tibwen tan lakay an nonm yo té ka kwiyé Simon ki té ka twavay tjwi.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.