Atos 9
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA
1 An menm di tan sa té ka fèt-la, Sòl menm té ka kontiné di sé moun-an ki kwè an Jézi-a i kay tjwé yo. Épi i alé koté pli ho chèf pwèt-la
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 an vil Jérouzalèm. Sòl mandé pwèt-la pou sa ékwi lèt pouʼy mennen bay sé chèf-la an sé légliz sé Jwif-la an vil Danmaskòs. I té vlé yo ba li dwa pouʼy awété népòt moun i jwenn ki ka swiv Chimen Senyè-a, nonm kon fanm, pou mennenʼy viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Kon Sòl alé épi i wivé tou pwé vil Danmaskòs, an gwo klèté sòti an syèl-la épi i annèk kléwé tout oliwonʼy.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Sòl tonbé atè-a épi i tann on vwa sòti an syèl ki di, “Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sòl wéponn, i di, “Ki moun ou yé, Mèt?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Lévé apwézan épi alé an vil-la, épi an moun kay diʼw ki sa pouʼw fè.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Sé nonm-lan ki té épi Sòl-la tann vwa-a, mé yo pa té wè pyèsonn. Yo doubout la san yo di an ti mo.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sòl menm lévé épi i ouvè zyéʼy mé i pa té sa wè anyen, kon sa yo tjenbé lanmenʼy épi yo mennenʼy Danmaskòs.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 I wèsté twa jou pa té ka wè anyen épi i pa té ka ni bwè ni manjé.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 An menm vil-la té ni on nonm ki kwè an Jézi yo té ka kwiyé Annannayas. I wè an vizyon, épi Senyè-a diʼy, “Annannayas!”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Bondyé diʼy, “Pawé kòʼw épi désann lawi-a yo ka kwiyé lawi Dwèt-la. Lè ou wivé lakay Jida, ou kay mandé pou an nonm ki sòti Tasòs yo ka kwiyé Sòl. I la ka pwédyé,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 épi i ja wè an vizyon koté ou Annannayas vini épi ou mété lanmenʼw asou tèt li pouʼy sa wè klè ankò.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mé Annannayas di, “Senyè, an chay moun ja di mwen mannyè nonm sala ja fè sé moun-an ki kwè an ou-a soufè an Jérouzalèm.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Épi i vini isi-a épi pouvwa pou awété tout moun ki ka swiv ou. Sé chèf pwèt-la menm ki ba li pouvwa sala.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Senyè-a di, “Alé, paski mwen ja chwazi Sòl pou sèvi mwen, épi i ni pou fè moun konnèt mwen, moun lòt nasyon épi wa yo, ansanm épi sé jan Izwayèl-la.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Épi mwen menm kay moutwéʼy mizi bagay i kay ni pou soufè pou lapéti mwen.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Kon sa Annannayas alé, i antwé an kay-la épi i mété lanmen asou Sòl épi i di, “Fwè Sòl, Senyè Jézi voyé mwen. Sé li menm ki pawèt douvanʼw asou chimen-an lè ou té ka vini isi-a. I voyé mwen pouʼw sa wè klè ankò épi pouʼw vini anba kondwit Lèspwi Bondyé.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Menm lè-a, bagay menm kon kway pwéson annèk tonbé sòti an zyé Sòl épi i vin wè klè ankò. I lévé
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 épi yo batizéʼy épi apwé i manjé, i vini fò ankò.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 I alé dwèt an sé légliz sé Jwif-la épi i koumansé pwéché, ka di Jézi sé Gason Bondyé.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Tout moun ki tann Sòl pwéché té sipwi an chay épi yo té ka di yonn a lòt, “Pa nonm sala menm ki té ka maltwété sé moun Jérouzalèm-lan ki kwè an Jézi-a? Pa li ki vini isi-a tout èspwé pouʼy awété yo épi mennen yo viwé bay sé chèf pwèt-la?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Mé Sòl té vin ni pli pouvwa an pwèchmanʼy, épi i fèmé bouch sé Jwif-la ki té ka wèsté an Danmaskòs-la lè i té ka moutwé yo aklè Jézi sé wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Apwé an chay jou té pasé, sé Jwif-la mété tèt yo ansanm pou fè plan ki mannyè pou yo tjwé Sòl.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 La té ni on bawad ho oliwon vil-la, èk yo té ka véyé pou li an sé bayè-a ki an bawad-la. Lannwit kon lajouné yo té ka véyé pou Sòl pou yo té tjwéʼy, mé i vin konnèt sa.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Yon jou òswè sé moun-an ki kwè an Jézi-a filé Sòl désann dèyè bawad-la adan on panyen.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sòl alé an vil Jérouzalèm pouʼy té mété kòʼy anpami sé moun-an ki kwè an Jézi-a, mé yo pa té kwè i sété yonn an yo. Yo tout té pèʼy.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Mé Bannabas pwanʼy épi i mennenʼy bay sé zapòt-la. I di yo ki mannyè Senyè-a té pawèt douvan Sòl asou chimen-an épi i té palé ba li, épi Bannabas di yo Sòl pa té pè pouʼy té pwéché an non Jézi bay sé moun-an ki an vil Danmaskòs-la.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Épi sé kon sa Sòl wèsté épi yo, épi i pasé toupatou an Jérouzalèm ka pwéché an non Senyè-a san i té pè anyen.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Épi i palé épi sé Jwif-la ki té ka palé langaj Grik-la épi i dispité épi yo, mé yo té toujou ka chaché mannyè pou tjwéʼy.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vin konnèt sa, yo mennen Sòl alé Sizariya pou yo voyéʼy alé Tasòs.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Épi sé kon sa an tout Joudiya, Galili épi Sanmariya sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ni an bon tan lapé. Épi Lèspwi Bondyé édé yo vini pli fò épi i fè plis moun vini kwè an Jézi, épi yo té ka viv an wèspé pou Senyè-a.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita té ka pasé toupatou an péyi-a. On jou i alé vizité sé moun-an ki kwè an Jézi ki té an vil Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Lè i wivé la, i jwenn an nonm yo té ka kwiyé Enniyas. Nonm sala té enfim épi i pa té sa lévé asou matlaʼy pou ywit lanné.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita diʼy, “Enniyas, Jézi Kwi ka djéwiʼw apwézan. Lévé épi anmasé matlaʼw,” épi menm lè-a nonm-lan lévé.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Épi tout sé moun-an ki té ka wèsté an vil Lida épi an plas Charonn-an wèʼy épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 An vil Jopa té ni an madanm yo té ka kwiyé Tabifa, ki sété an moun ki kwè an Jézi. (Nonʼy an langaj Grik-la sété Dòkas, sa vlé di an sèf.) Épi madanm sala toujou té ka fè bon bay moun épi i té ka édé maléwé.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Paditan Pita té an vil Lida, Dòkas vini malad épi i mò. Yo benyen kò-a épi yo pòtéʼy mouté adan an chanm épi yo èspozéʼy la.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Vil Jopa pa té lwen vil Lida, épi lè sé moun Jopa-a ki té kwè an Jézi-a apwann Pita té an vil Lida, yo voyé dé nonm pou diʼy, “Souplé, fè vit épi vini jwenn nou.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Pita pati la menm épi dé nonm-lan, épi lè i wivé, yo mennenʼy mouté an chanm-lan koté mò-a té yé-a. La té ni an chay madanm mawi yo té ja mò ki té fè won Pita. Yo té ka pléwé épi yo té ka moutwéʼy tout sé kò had-la épi sé lézòt had-la Dòkas té ja fè ba yo lè i té ka viv-la.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pita fè tout sé moun-an alé dèwò épi i ajounou épi i pwédyé. I gadé mò-a épi i di, “Tabifa, lévé.” Tabifa ouvè zyéʼy épi lè i wè Pita, i asid.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pita lonjé lanmenʼy épi i édé Tabifa doubout. Pita kwiyé tout sé moun-an ki kwè an Jézi-a, ansanm épi sé madanm-lan, épi i moutwé yo Tabifa vivan.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Bagay sala ki té fèt la simen toupatou Jopa, épi an chay moun vini kwè an Senyè-a.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita wèsté Jopa tibwen tan lakay an nonm yo té ka kwiyé Simon ki té ka twavay tjwi.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.