Atos 9
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARC
1 An menm di tan sa té ka fèt-la, Sòl menm té ka kontiné di sé moun-an ki kwè an Jézi-a i kay tjwé yo. Épi i alé koté pli ho chèf pwèt-la
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 an vil Jérouzalèm. Sòl mandé pwèt-la pou sa ékwi lèt pouʼy mennen bay sé chèf-la an sé légliz sé Jwif-la an vil Danmaskòs. I té vlé yo ba li dwa pouʼy awété népòt moun i jwenn ki ka swiv Chimen Senyè-a, nonm kon fanm, pou mennenʼy viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Kon Sòl alé épi i wivé tou pwé vil Danmaskòs, an gwo klèté sòti an syèl-la épi i annèk kléwé tout oliwonʼy.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Sòl tonbé atè-a épi i tann on vwa sòti an syèl ki di, “Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sòl wéponn, i di, “Ki moun ou yé, Mèt?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Lévé apwézan épi alé an vil-la, épi an moun kay diʼw ki sa pouʼw fè.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Sé nonm-lan ki té épi Sòl-la tann vwa-a, mé yo pa té wè pyèsonn. Yo doubout la san yo di an ti mo.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sòl menm lévé épi i ouvè zyéʼy mé i pa té sa wè anyen, kon sa yo tjenbé lanmenʼy épi yo mennenʼy Danmaskòs.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 I wèsté twa jou pa té ka wè anyen épi i pa té ka ni bwè ni manjé.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 An menm vil-la té ni on nonm ki kwè an Jézi yo té ka kwiyé Annannayas. I wè an vizyon, épi Senyè-a diʼy, “Annannayas!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Bondyé diʼy, “Pawé kòʼw épi désann lawi-a yo ka kwiyé lawi Dwèt-la. Lè ou wivé lakay Jida, ou kay mandé pou an nonm ki sòti Tasòs yo ka kwiyé Sòl. I la ka pwédyé,
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 épi i ja wè an vizyon koté ou Annannayas vini épi ou mété lanmenʼw asou tèt li pouʼy sa wè klè ankò.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Mé Annannayas di, “Senyè, an chay moun ja di mwen mannyè nonm sala ja fè sé moun-an ki kwè an ou-a soufè an Jérouzalèm.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Épi i vini isi-a épi pouvwa pou awété tout moun ki ka swiv ou. Sé chèf pwèt-la menm ki ba li pouvwa sala.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Senyè-a di, “Alé, paski mwen ja chwazi Sòl pou sèvi mwen, épi i ni pou fè moun konnèt mwen, moun lòt nasyon épi wa yo, ansanm épi sé jan Izwayèl-la.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Épi mwen menm kay moutwéʼy mizi bagay i kay ni pou soufè pou lapéti mwen.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Kon sa Annannayas alé, i antwé an kay-la épi i mété lanmen asou Sòl épi i di, “Fwè Sòl, Senyè Jézi voyé mwen. Sé li menm ki pawèt douvanʼw asou chimen-an lè ou té ka vini isi-a. I voyé mwen pouʼw sa wè klè ankò épi pouʼw vini anba kondwit Lèspwi Bondyé.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Menm lè-a, bagay menm kon kway pwéson annèk tonbé sòti an zyé Sòl épi i vin wè klè ankò. I lévé
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 épi yo batizéʼy épi apwé i manjé, i vini fò ankò.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 I alé dwèt an sé légliz sé Jwif-la épi i koumansé pwéché, ka di Jézi sé Gason Bondyé.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Tout moun ki tann Sòl pwéché té sipwi an chay épi yo té ka di yonn a lòt, “Pa nonm sala menm ki té ka maltwété sé moun Jérouzalèm-lan ki kwè an Jézi-a? Pa li ki vini isi-a tout èspwé pouʼy awété yo épi mennen yo viwé bay sé chèf pwèt-la?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Mé Sòl té vin ni pli pouvwa an pwèchmanʼy, épi i fèmé bouch sé Jwif-la ki té ka wèsté an Danmaskòs-la lè i té ka moutwé yo aklè Jézi sé wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Apwé an chay jou té pasé, sé Jwif-la mété tèt yo ansanm pou fè plan ki mannyè pou yo tjwé Sòl.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 La té ni on bawad ho oliwon vil-la, èk yo té ka véyé pou li an sé bayè-a ki an bawad-la. Lannwit kon lajouné yo té ka véyé pou Sòl pou yo té tjwéʼy, mé i vin konnèt sa.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Yon jou òswè sé moun-an ki kwè an Jézi-a filé Sòl désann dèyè bawad-la adan on panyen.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sòl alé an vil Jérouzalèm pouʼy té mété kòʼy anpami sé moun-an ki kwè an Jézi-a, mé yo pa té kwè i sété yonn an yo. Yo tout té pèʼy.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Mé Bannabas pwanʼy épi i mennenʼy bay sé zapòt-la. I di yo ki mannyè Senyè-a té pawèt douvan Sòl asou chimen-an épi i té palé ba li, épi Bannabas di yo Sòl pa té pè pouʼy té pwéché an non Jézi bay sé moun-an ki an vil Danmaskòs-la.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Épi sé kon sa Sòl wèsté épi yo, épi i pasé toupatou an Jérouzalèm ka pwéché an non Senyè-a san i té pè anyen.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Épi i palé épi sé Jwif-la ki té ka palé langaj Grik-la épi i dispité épi yo, mé yo té toujou ka chaché mannyè pou tjwéʼy.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vin konnèt sa, yo mennen Sòl alé Sizariya pou yo voyéʼy alé Tasòs.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Épi sé kon sa an tout Joudiya, Galili épi Sanmariya sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ni an bon tan lapé. Épi Lèspwi Bondyé édé yo vini pli fò épi i fè plis moun vini kwè an Jézi, épi yo té ka viv an wèspé pou Senyè-a.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Pita té ka pasé toupatou an péyi-a. On jou i alé vizité sé moun-an ki kwè an Jézi ki té an vil Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Lè i wivé la, i jwenn an nonm yo té ka kwiyé Enniyas. Nonm sala té enfim épi i pa té sa lévé asou matlaʼy pou ywit lanné.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pita diʼy, “Enniyas, Jézi Kwi ka djéwiʼw apwézan. Lévé épi anmasé matlaʼw,” épi menm lè-a nonm-lan lévé.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Épi tout sé moun-an ki té ka wèsté an vil Lida épi an plas Charonn-an wèʼy épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 An vil Jopa té ni an madanm yo té ka kwiyé Tabifa, ki sété an moun ki kwè an Jézi. (Nonʼy an langaj Grik-la sété Dòkas, sa vlé di an sèf.) Épi madanm sala toujou té ka fè bon bay moun épi i té ka édé maléwé.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Paditan Pita té an vil Lida, Dòkas vini malad épi i mò. Yo benyen kò-a épi yo pòtéʼy mouté adan an chanm épi yo èspozéʼy la.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Vil Jopa pa té lwen vil Lida, épi lè sé moun Jopa-a ki té kwè an Jézi-a apwann Pita té an vil Lida, yo voyé dé nonm pou diʼy, “Souplé, fè vit épi vini jwenn nou.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Pita pati la menm épi dé nonm-lan, épi lè i wivé, yo mennenʼy mouté an chanm-lan koté mò-a té yé-a. La té ni an chay madanm mawi yo té ja mò ki té fè won Pita. Yo té ka pléwé épi yo té ka moutwéʼy tout sé kò had-la épi sé lézòt had-la Dòkas té ja fè ba yo lè i té ka viv-la.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pita fè tout sé moun-an alé dèwò épi i ajounou épi i pwédyé. I gadé mò-a épi i di, “Tabifa, lévé.” Tabifa ouvè zyéʼy épi lè i wè Pita, i asid.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Pita lonjé lanmenʼy épi i édé Tabifa doubout. Pita kwiyé tout sé moun-an ki kwè an Jézi-a, ansanm épi sé madanm-lan, épi i moutwé yo Tabifa vivan.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Bagay sala ki té fèt la simen toupatou Jopa, épi an chay moun vini kwè an Senyè-a.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita wèsté Jopa tibwen tan lakay an nonm yo té ka kwiyé Simon ki té ka twavay tjwi.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.