Atos 9

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 An menm di tan sa té ka fèt-la, Sòl menm té ka kontiné di sé moun-an ki kwè an Jézi-a i kay tjwé yo. Épi i alé koté pli ho chèf pwèt-la
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 an vil Jérouzalèm. Sòl mandé pwèt-la pou sa ékwi lèt pouʼy mennen bay sé chèf-la an sé légliz sé Jwif-la an vil Danmaskòs. I té vlé yo ba li dwa pouʼy awété népòt moun i jwenn ki ka swiv Chimen Senyè-a, nonm kon fanm, pou mennenʼy viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Kon Sòl alé épi i wivé tou pwé vil Danmaskòs, an gwo klèté sòti an syèl-la épi i annèk kléwé tout oliwonʼy.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Sòl tonbé atè-a épi i tann on vwa sòti an syèl ki di, “Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Sòl wéponn, i di, “Ki moun ou yé, Mèt?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Lévé apwézan épi alé an vil-la, épi an moun kay diʼw ki sa pouʼw fè.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Sé nonm-lan ki té épi Sòl-la tann vwa-a, mé yo pa té wè pyèsonn. Yo doubout la san yo di an ti mo.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sòl menm lévé épi i ouvè zyéʼy mé i pa té sa wè anyen, kon sa yo tjenbé lanmenʼy épi yo mennenʼy Danmaskòs.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 I wèsté twa jou pa té ka wè anyen épi i pa té ka ni bwè ni manjé.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 An menm vil-la té ni on nonm ki kwè an Jézi yo té ka kwiyé Annannayas. I wè an vizyon, épi Senyè-a diʼy, “Annannayas!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Bondyé diʼy, “Pawé kòʼw épi désann lawi-a yo ka kwiyé lawi Dwèt-la. Lè ou wivé lakay Jida, ou kay mandé pou an nonm ki sòti Tasòs yo ka kwiyé Sòl. I la ka pwédyé,
11 E o Senhor lhe disse:
12 épi i ja wè an vizyon koté ou Annannayas vini épi ou mété lanmenʼw asou tèt li pouʼy sa wè klè ankò.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Mé Annannayas di, “Senyè, an chay moun ja di mwen mannyè nonm sala ja fè sé moun-an ki kwè an ou-a soufè an Jérouzalèm.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Épi i vini isi-a épi pouvwa pou awété tout moun ki ka swiv ou. Sé chèf pwèt-la menm ki ba li pouvwa sala.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Senyè-a di, “Alé, paski mwen ja chwazi Sòl pou sèvi mwen, épi i ni pou fè moun konnèt mwen, moun lòt nasyon épi wa yo, ansanm épi sé jan Izwayèl-la.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Épi mwen menm kay moutwéʼy mizi bagay i kay ni pou soufè pou lapéti mwen.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Kon sa Annannayas alé, i antwé an kay-la épi i mété lanmen asou Sòl épi i di, “Fwè Sòl, Senyè Jézi voyé mwen. Sé li menm ki pawèt douvanʼw asou chimen-an lè ou té ka vini isi-a. I voyé mwen pouʼw sa wè klè ankò épi pouʼw vini anba kondwit Lèspwi Bondyé.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Menm lè-a, bagay menm kon kway pwéson annèk tonbé sòti an zyé Sòl épi i vin wè klè ankò. I lévé
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 épi yo batizéʼy épi apwé i manjé, i vini fò ankò.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 I alé dwèt an sé légliz sé Jwif-la épi i koumansé pwéché, ka di Jézi sé Gason Bondyé.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Tout moun ki tann Sòl pwéché té sipwi an chay épi yo té ka di yonn a lòt, “Pa nonm sala menm ki té ka maltwété sé moun Jérouzalèm-lan ki kwè an Jézi-a? Pa li ki vini isi-a tout èspwé pouʼy awété yo épi mennen yo viwé bay sé chèf pwèt-la?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Mé Sòl té vin ni pli pouvwa an pwèchmanʼy, épi i fèmé bouch sé Jwif-la ki té ka wèsté an Danmaskòs-la lè i té ka moutwé yo aklè Jézi sé wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Apwé an chay jou té pasé, sé Jwif-la mété tèt yo ansanm pou fè plan ki mannyè pou yo tjwé Sòl.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 La té ni on bawad ho oliwon vil-la, èk yo té ka véyé pou li an sé bayè-a ki an bawad-la. Lannwit kon lajouné yo té ka véyé pou Sòl pou yo té tjwéʼy, mé i vin konnèt sa.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Yon jou òswè sé moun-an ki kwè an Jézi-a filé Sòl désann dèyè bawad-la adan on panyen.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Sòl alé an vil Jérouzalèm pouʼy té mété kòʼy anpami sé moun-an ki kwè an Jézi-a, mé yo pa té kwè i sété yonn an yo. Yo tout té pèʼy.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Mé Bannabas pwanʼy épi i mennenʼy bay sé zapòt-la. I di yo ki mannyè Senyè-a té pawèt douvan Sòl asou chimen-an épi i té palé ba li, épi Bannabas di yo Sòl pa té pè pouʼy té pwéché an non Jézi bay sé moun-an ki an vil Danmaskòs-la.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Épi sé kon sa Sòl wèsté épi yo, épi i pasé toupatou an Jérouzalèm ka pwéché an non Senyè-a san i té pè anyen.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Épi i palé épi sé Jwif-la ki té ka palé langaj Grik-la épi i dispité épi yo, mé yo té toujou ka chaché mannyè pou tjwéʼy.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vin konnèt sa, yo mennen Sòl alé Sizariya pou yo voyéʼy alé Tasòs.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Épi sé kon sa an tout Joudiya, Galili épi Sanmariya sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ni an bon tan lapé. Épi Lèspwi Bondyé édé yo vini pli fò épi i fè plis moun vini kwè an Jézi, épi yo té ka viv an wèspé pou Senyè-a.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pita té ka pasé toupatou an péyi-a. On jou i alé vizité sé moun-an ki kwè an Jézi ki té an vil Lida.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Lè i wivé la, i jwenn an nonm yo té ka kwiyé Enniyas. Nonm sala té enfim épi i pa té sa lévé asou matlaʼy pou ywit lanné.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Pita diʼy, “Enniyas, Jézi Kwi ka djéwiʼw apwézan. Lévé épi anmasé matlaʼw,” épi menm lè-a nonm-lan lévé.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Épi tout sé moun-an ki té ka wèsté an vil Lida épi an plas Charonn-an wèʼy épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 An vil Jopa té ni an madanm yo té ka kwiyé Tabifa, ki sété an moun ki kwè an Jézi. (Nonʼy an langaj Grik-la sété Dòkas, sa vlé di an sèf.) Épi madanm sala toujou té ka fè bon bay moun épi i té ka édé maléwé.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Paditan Pita té an vil Lida, Dòkas vini malad épi i mò. Yo benyen kò-a épi yo pòtéʼy mouté adan an chanm épi yo èspozéʼy la.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Vil Jopa pa té lwen vil Lida, épi lè sé moun Jopa-a ki té kwè an Jézi-a apwann Pita té an vil Lida, yo voyé dé nonm pou diʼy, “Souplé, fè vit épi vini jwenn nou.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Pita pati la menm épi dé nonm-lan, épi lè i wivé, yo mennenʼy mouté an chanm-lan koté mò-a té yé-a. La té ni an chay madanm mawi yo té ja mò ki té fè won Pita. Yo té ka pléwé épi yo té ka moutwéʼy tout sé kò had-la épi sé lézòt had-la Dòkas té ja fè ba yo lè i té ka viv-la.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Pita fè tout sé moun-an alé dèwò épi i ajounou épi i pwédyé. I gadé mò-a épi i di, “Tabifa, lévé.” Tabifa ouvè zyéʼy épi lè i wè Pita, i asid.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Pita lonjé lanmenʼy épi i édé Tabifa doubout. Pita kwiyé tout sé moun-an ki kwè an Jézi-a, ansanm épi sé madanm-lan, épi i moutwé yo Tabifa vivan.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Bagay sala ki té fèt la simen toupatou Jopa, épi an chay moun vini kwè an Senyè-a.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita wèsté Jopa tibwen tan lakay an nonm yo té ka kwiyé Simon ki té ka twavay tjwi.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.