Atos 9
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 An menm di tan sa té ka fèt-la, Sòl menm té ka kontiné di sé moun-an ki kwè an Jézi-a i kay tjwé yo. Épi i alé koté pli ho chèf pwèt-la
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 an vil Jérouzalèm. Sòl mandé pwèt-la pou sa ékwi lèt pouʼy mennen bay sé chèf-la an sé légliz sé Jwif-la an vil Danmaskòs. I té vlé yo ba li dwa pouʼy awété népòt moun i jwenn ki ka swiv Chimen Senyè-a, nonm kon fanm, pou mennenʼy viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Kon Sòl alé épi i wivé tou pwé vil Danmaskòs, an gwo klèté sòti an syèl-la épi i annèk kléwé tout oliwonʼy.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Sòl tonbé atè-a épi i tann on vwa sòti an syèl ki di, “Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sòl wéponn, i di, “Ki moun ou yé, Mèt?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Lévé apwézan épi alé an vil-la, épi an moun kay diʼw ki sa pouʼw fè.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Sé nonm-lan ki té épi Sòl-la tann vwa-a, mé yo pa té wè pyèsonn. Yo doubout la san yo di an ti mo.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sòl menm lévé épi i ouvè zyéʼy mé i pa té sa wè anyen, kon sa yo tjenbé lanmenʼy épi yo mennenʼy Danmaskòs.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 I wèsté twa jou pa té ka wè anyen épi i pa té ka ni bwè ni manjé.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 An menm vil-la té ni on nonm ki kwè an Jézi yo té ka kwiyé Annannayas. I wè an vizyon, épi Senyè-a diʼy, “Annannayas!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Bondyé diʼy, “Pawé kòʼw épi désann lawi-a yo ka kwiyé lawi Dwèt-la. Lè ou wivé lakay Jida, ou kay mandé pou an nonm ki sòti Tasòs yo ka kwiyé Sòl. I la ka pwédyé,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 épi i ja wè an vizyon koté ou Annannayas vini épi ou mété lanmenʼw asou tèt li pouʼy sa wè klè ankò.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mé Annannayas di, “Senyè, an chay moun ja di mwen mannyè nonm sala ja fè sé moun-an ki kwè an ou-a soufè an Jérouzalèm.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Épi i vini isi-a épi pouvwa pou awété tout moun ki ka swiv ou. Sé chèf pwèt-la menm ki ba li pouvwa sala.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Senyè-a di, “Alé, paski mwen ja chwazi Sòl pou sèvi mwen, épi i ni pou fè moun konnèt mwen, moun lòt nasyon épi wa yo, ansanm épi sé jan Izwayèl-la.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Épi mwen menm kay moutwéʼy mizi bagay i kay ni pou soufè pou lapéti mwen.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Kon sa Annannayas alé, i antwé an kay-la épi i mété lanmen asou Sòl épi i di, “Fwè Sòl, Senyè Jézi voyé mwen. Sé li menm ki pawèt douvanʼw asou chimen-an lè ou té ka vini isi-a. I voyé mwen pouʼw sa wè klè ankò épi pouʼw vini anba kondwit Lèspwi Bondyé.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Menm lè-a, bagay menm kon kway pwéson annèk tonbé sòti an zyé Sòl épi i vin wè klè ankò. I lévé
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 épi yo batizéʼy épi apwé i manjé, i vini fò ankò.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 I alé dwèt an sé légliz sé Jwif-la épi i koumansé pwéché, ka di Jézi sé Gason Bondyé.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Tout moun ki tann Sòl pwéché té sipwi an chay épi yo té ka di yonn a lòt, “Pa nonm sala menm ki té ka maltwété sé moun Jérouzalèm-lan ki kwè an Jézi-a? Pa li ki vini isi-a tout èspwé pouʼy awété yo épi mennen yo viwé bay sé chèf pwèt-la?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Mé Sòl té vin ni pli pouvwa an pwèchmanʼy, épi i fèmé bouch sé Jwif-la ki té ka wèsté an Danmaskòs-la lè i té ka moutwé yo aklè Jézi sé wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Apwé an chay jou té pasé, sé Jwif-la mété tèt yo ansanm pou fè plan ki mannyè pou yo tjwé Sòl.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 La té ni on bawad ho oliwon vil-la, èk yo té ka véyé pou li an sé bayè-a ki an bawad-la. Lannwit kon lajouné yo té ka véyé pou Sòl pou yo té tjwéʼy, mé i vin konnèt sa.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Yon jou òswè sé moun-an ki kwè an Jézi-a filé Sòl désann dèyè bawad-la adan on panyen.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Sòl alé an vil Jérouzalèm pouʼy té mété kòʼy anpami sé moun-an ki kwè an Jézi-a, mé yo pa té kwè i sété yonn an yo. Yo tout té pèʼy.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Mé Bannabas pwanʼy épi i mennenʼy bay sé zapòt-la. I di yo ki mannyè Senyè-a té pawèt douvan Sòl asou chimen-an épi i té palé ba li, épi Bannabas di yo Sòl pa té pè pouʼy té pwéché an non Jézi bay sé moun-an ki an vil Danmaskòs-la.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Épi sé kon sa Sòl wèsté épi yo, épi i pasé toupatou an Jérouzalèm ka pwéché an non Senyè-a san i té pè anyen.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Épi i palé épi sé Jwif-la ki té ka palé langaj Grik-la épi i dispité épi yo, mé yo té toujou ka chaché mannyè pou tjwéʼy.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vin konnèt sa, yo mennen Sòl alé Sizariya pou yo voyéʼy alé Tasòs.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Épi sé kon sa an tout Joudiya, Galili épi Sanmariya sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ni an bon tan lapé. Épi Lèspwi Bondyé édé yo vini pli fò épi i fè plis moun vini kwè an Jézi, épi yo té ka viv an wèspé pou Senyè-a.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pita té ka pasé toupatou an péyi-a. On jou i alé vizité sé moun-an ki kwè an Jézi ki té an vil Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Lè i wivé la, i jwenn an nonm yo té ka kwiyé Enniyas. Nonm sala té enfim épi i pa té sa lévé asou matlaʼy pou ywit lanné.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Pita diʼy, “Enniyas, Jézi Kwi ka djéwiʼw apwézan. Lévé épi anmasé matlaʼw,” épi menm lè-a nonm-lan lévé.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Épi tout sé moun-an ki té ka wèsté an vil Lida épi an plas Charonn-an wèʼy épi yo tounen vin jwenn Senyè-a.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 An vil Jopa té ni an madanm yo té ka kwiyé Tabifa, ki sété an moun ki kwè an Jézi. (Nonʼy an langaj Grik-la sété Dòkas, sa vlé di an sèf.) Épi madanm sala toujou té ka fè bon bay moun épi i té ka édé maléwé.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Paditan Pita té an vil Lida, Dòkas vini malad épi i mò. Yo benyen kò-a épi yo pòtéʼy mouté adan an chanm épi yo èspozéʼy la.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Vil Jopa pa té lwen vil Lida, épi lè sé moun Jopa-a ki té kwè an Jézi-a apwann Pita té an vil Lida, yo voyé dé nonm pou diʼy, “Souplé, fè vit épi vini jwenn nou.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pita pati la menm épi dé nonm-lan, épi lè i wivé, yo mennenʼy mouté an chanm-lan koté mò-a té yé-a. La té ni an chay madanm mawi yo té ja mò ki té fè won Pita. Yo té ka pléwé épi yo té ka moutwéʼy tout sé kò had-la épi sé lézòt had-la Dòkas té ja fè ba yo lè i té ka viv-la.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pita fè tout sé moun-an alé dèwò épi i ajounou épi i pwédyé. I gadé mò-a épi i di, “Tabifa, lévé.” Tabifa ouvè zyéʼy épi lè i wè Pita, i asid.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pita lonjé lanmenʼy épi i édé Tabifa doubout. Pita kwiyé tout sé moun-an ki kwè an Jézi-a, ansanm épi sé madanm-lan, épi i moutwé yo Tabifa vivan.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Bagay sala ki té fèt la simen toupatou Jopa, épi an chay moun vini kwè an Senyè-a.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita wèsté Jopa tibwen tan lakay an nonm yo té ka kwiyé Simon ki té ka twavay tjwi.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.