Atos 28

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lè nou fin chapé, nou vin apwann yo té ka kwiyé plas sala Malta,
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 épi sé moun-an ki té ka wèsté la-a té bon pou nou. Lapli koumansé kwévé épi i té ka fè fwèt, kon sa yo limen an gwo boukan difé ban nou épi yo wisivwè nou tout.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pòl anmasé on patjé bwa pouʼy té mété anlè difé-a. Menm kon i ka fè sa, on sèpan sòti an patjé bwa-a lè i santi chalè-a épi i mòdé Pòl an lanmenʼy.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Lè sé moun péyi-a wè sèpan-an ka pann an lanmen Pòl, yo di bay yonn a lòt, “Nonm sala oblijé sé on nonm ki ja tjwé moun. Menm si i pa mò an lanmè-a, Jistis pa kay kitéʼy chapé.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Mé i soukwé sèpan-an an difé-a, épi anyen pa wivé Pòl.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Sé moun-an té ka èspéyé pouʼy té anflé ében pouʼy té tonbé atè-a épi mò, mé lè yo wèsté an chay tan épi yo pa wè sa fèt, yo chanjé lidé yo épi yo di, “Nonm sala sé an bondyé!”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Tou pwé koté nou té yé-a, té ni on bitasyon ki sété sa Poublyòs, pli gwo chèf an plas-la. I wisivwè nou byen, épi pou twa jou nou wèsté lakay li kon janʼy.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Papa Poublyòs menm té malad, i té kouché épi yon lafyèv épi i té ni wilachman. Kon sa Pòl antwé an chanm-lan koté i té yé-a, épi apwé i pwédyé, i mété lanmenʼy anlè nonm-lan épi i djéwiʼy.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Lè Pòl fè sa, tout sé lézòt moun-an ki té malad an péyi-a té ka vini, épi i djéwi yo.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 — ausente —
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 — ausente —
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Nou wivé an vil Sirakyouz épi nou wèsté la pou twa jou.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Lè nou kité la, nou kontiné voyaj-la épi nou wivé an vil Règiyim. An li denmen nou pati, épi on van koumansé vanté asou gòch sòlèy kouché, épi jou apwé sa nou wivé Poutiyoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 La nou jwenn épi déotwa fwè, épi yo mandé nou pou wèsté épi yo pou yon simenn, épi sé kon sa nou wivé an vil Ronm.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Sé fwè-a ki té an vil Ronm-lan té tann nou té ka vini, épi yo vini jwenn nou jis laplas Apiyòs épi an vil Twa Kabawé-a. Épi lè Pòl wè yo, i wimèsyé Bondyé, épi sa té ankouwajéʼy an chay.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Lè nou wivé an vil Ronm, yo bay Pòl pèwmisyon pouʼy wèsté pa kòʼy, mé yo mété an sòlda pou té sa véyéʼy.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Apwé twa jou, Pòl kwiyé tout chèf sé Jwif-la ki té an vil Ronm-lan ansanm. Lè yo té asanblé, Pòl di yo, “Fwè mwen, magwé mwen pa fè anyen kont sé moun nou-an ében anyen kont twadisyon gwan gwanpapa lontan nou, sé Jwif-la an Jérouzalèm awété mwen épi yo ladjé mwen an lanmen sé jan Ronm-lan.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Lè yo fin kwèsyonnen mwen, yo té vlé ladjé mwen paski yo di yo pa wè mwen fè anyen pou mwen méwité lanmò.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Mé sé Jwif-la té kont sa épi yo fòsé mwen pou mwen té mennen plent mwen bay Wa Siza, magwé mwen pa ni pyès akizasyon kont sé moun mwen-an.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Sé pou sé wézon sala mwen mandé pou wè zòt épi palé bay zòt. Yo mété mwen an chenn sala pou lapéti sovè-a sé jan Izwayèl-la ka èspéyé èk konfyans-lan.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Sé Jwif vil Ronm-lan di Pòl, “Nou pa wisivwè pyès lèt ki sòti Joudiya konsènéʼw, ni pyès sé moun nou-an pa sòti la épi pyès nouvèl, ni yo pa di anyen ki mové asouʼw.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Mé nou kay vlé konnèt ki sa ki an lidéʼw, paski nou konnèt toupatou moun ka palé kont gany-lan ou andidanʼy-lan.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Kon sa yo mété on dat pou yo asanblé ansanm, épi jou sala pli moun vini koté Pòl té ka wèsté-a. Pòl pwan dépi bonmaten pou jis òswè épi i wakonté yo mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I éséyé fè yo kwè an Jézi lè i té ka enstwi yo tout sé bagay-la Moziz épi sé pwòfèt-la ékwi an sé liv yo-a.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Adan sa ki té la-a té kwè sa Pòl di-a, mé adan pa té kwè.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Lè yo pati, yo té ka chikannen anpami yo paski Pòl té di yo dènyé ti bagay sala, i di, “Lèspwi Bondyé byen palé lè i té bay pwòfèt Izaya konmisyon-an bay gwan gwanpapa lontan zòt. Mi sa i té di:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Alé koté sé moun sala épi di yo,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Paski sé moun sala ja fèmé lidé yo,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Épi Pòl di yo, “Mwen vléʼw sav Bondyé ja voyé konmisyon salvasyonʼy bay sé moun-an ki pa Jwif-la. Yo kay kouté.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [Lè Pòl fin di yo sa, sé Jwif-la kité épi yo té ni an mové chikann anpami yo.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pou dé lanné Pòl wèsté adan an kay i té ka lwé, épi i wisivwè tout moun ki té ka vini wèʼy
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 épi i enstwi yo konsèné Senyè Jézi Kwi. Épi i pwéché asou mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I pa té ni pyès lapè lè i té ka pwéché, épi pyèsonn pa chachéʼy kont.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.