Atos 28
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVI
1 Lè nou fin chapé, nou vin apwann yo té ka kwiyé plas sala Malta,
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 épi sé moun-an ki té ka wèsté la-a té bon pou nou. Lapli koumansé kwévé épi i té ka fè fwèt, kon sa yo limen an gwo boukan difé ban nou épi yo wisivwè nou tout.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pòl anmasé on patjé bwa pouʼy té mété anlè difé-a. Menm kon i ka fè sa, on sèpan sòti an patjé bwa-a lè i santi chalè-a épi i mòdé Pòl an lanmenʼy.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Lè sé moun péyi-a wè sèpan-an ka pann an lanmen Pòl, yo di bay yonn a lòt, “Nonm sala oblijé sé on nonm ki ja tjwé moun. Menm si i pa mò an lanmè-a, Jistis pa kay kitéʼy chapé.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Mé i soukwé sèpan-an an difé-a, épi anyen pa wivé Pòl.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Sé moun-an té ka èspéyé pouʼy té anflé ében pouʼy té tonbé atè-a épi mò, mé lè yo wèsté an chay tan épi yo pa wè sa fèt, yo chanjé lidé yo épi yo di, “Nonm sala sé an bondyé!”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Tou pwé koté nou té yé-a, té ni on bitasyon ki sété sa Poublyòs, pli gwo chèf an plas-la. I wisivwè nou byen, épi pou twa jou nou wèsté lakay li kon janʼy.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Papa Poublyòs menm té malad, i té kouché épi yon lafyèv épi i té ni wilachman. Kon sa Pòl antwé an chanm-lan koté i té yé-a, épi apwé i pwédyé, i mété lanmenʼy anlè nonm-lan épi i djéwiʼy.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Lè Pòl fè sa, tout sé lézòt moun-an ki té malad an péyi-a té ka vini, épi i djéwi yo.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 — ausente —
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 — ausente —
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Nou wivé an vil Sirakyouz épi nou wèsté la pou twa jou.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Lè nou kité la, nou kontiné voyaj-la épi nou wivé an vil Règiyim. An li denmen nou pati, épi on van koumansé vanté asou gòch sòlèy kouché, épi jou apwé sa nou wivé Poutiyoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 La nou jwenn épi déotwa fwè, épi yo mandé nou pou wèsté épi yo pou yon simenn, épi sé kon sa nou wivé an vil Ronm.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Sé fwè-a ki té an vil Ronm-lan té tann nou té ka vini, épi yo vini jwenn nou jis laplas Apiyòs épi an vil Twa Kabawé-a. Épi lè Pòl wè yo, i wimèsyé Bondyé, épi sa té ankouwajéʼy an chay.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Lè nou wivé an vil Ronm, yo bay Pòl pèwmisyon pouʼy wèsté pa kòʼy, mé yo mété an sòlda pou té sa véyéʼy.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Apwé twa jou, Pòl kwiyé tout chèf sé Jwif-la ki té an vil Ronm-lan ansanm. Lè yo té asanblé, Pòl di yo, “Fwè mwen, magwé mwen pa fè anyen kont sé moun nou-an ében anyen kont twadisyon gwan gwanpapa lontan nou, sé Jwif-la an Jérouzalèm awété mwen épi yo ladjé mwen an lanmen sé jan Ronm-lan.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Lè yo fin kwèsyonnen mwen, yo té vlé ladjé mwen paski yo di yo pa wè mwen fè anyen pou mwen méwité lanmò.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Mé sé Jwif-la té kont sa épi yo fòsé mwen pou mwen té mennen plent mwen bay Wa Siza, magwé mwen pa ni pyès akizasyon kont sé moun mwen-an.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Sé pou sé wézon sala mwen mandé pou wè zòt épi palé bay zòt. Yo mété mwen an chenn sala pou lapéti sovè-a sé jan Izwayèl-la ka èspéyé èk konfyans-lan.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Sé Jwif vil Ronm-lan di Pòl, “Nou pa wisivwè pyès lèt ki sòti Joudiya konsènéʼw, ni pyès sé moun nou-an pa sòti la épi pyès nouvèl, ni yo pa di anyen ki mové asouʼw.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Mé nou kay vlé konnèt ki sa ki an lidéʼw, paski nou konnèt toupatou moun ka palé kont gany-lan ou andidanʼy-lan.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Kon sa yo mété on dat pou yo asanblé ansanm, épi jou sala pli moun vini koté Pòl té ka wèsté-a. Pòl pwan dépi bonmaten pou jis òswè épi i wakonté yo mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I éséyé fè yo kwè an Jézi lè i té ka enstwi yo tout sé bagay-la Moziz épi sé pwòfèt-la ékwi an sé liv yo-a.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Adan sa ki té la-a té kwè sa Pòl di-a, mé adan pa té kwè.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Lè yo pati, yo té ka chikannen anpami yo paski Pòl té di yo dènyé ti bagay sala, i di, “Lèspwi Bondyé byen palé lè i té bay pwòfèt Izaya konmisyon-an bay gwan gwanpapa lontan zòt. Mi sa i té di:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Alé koté sé moun sala épi di yo,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Paski sé moun sala ja fèmé lidé yo,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Épi Pòl di yo, “Mwen vléʼw sav Bondyé ja voyé konmisyon salvasyonʼy bay sé moun-an ki pa Jwif-la. Yo kay kouté.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Lè Pòl fin di yo sa, sé Jwif-la kité épi yo té ni an mové chikann anpami yo.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pou dé lanné Pòl wèsté adan an kay i té ka lwé, épi i wisivwè tout moun ki té ka vini wèʼy
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 épi i enstwi yo konsèné Senyè Jézi Kwi. Épi i pwéché asou mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I pa té ni pyès lapè lè i té ka pwéché, épi pyèsonn pa chachéʼy kont.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.