Atos 28

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lè nou fin chapé, nou vin apwann yo té ka kwiyé plas sala Malta,
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 épi sé moun-an ki té ka wèsté la-a té bon pou nou. Lapli koumansé kwévé épi i té ka fè fwèt, kon sa yo limen an gwo boukan difé ban nou épi yo wisivwè nou tout.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pòl anmasé on patjé bwa pouʼy té mété anlè difé-a. Menm kon i ka fè sa, on sèpan sòti an patjé bwa-a lè i santi chalè-a épi i mòdé Pòl an lanmenʼy.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Lè sé moun péyi-a wè sèpan-an ka pann an lanmen Pòl, yo di bay yonn a lòt, “Nonm sala oblijé sé on nonm ki ja tjwé moun. Menm si i pa mò an lanmè-a, Jistis pa kay kitéʼy chapé.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mé i soukwé sèpan-an an difé-a, épi anyen pa wivé Pòl.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Sé moun-an té ka èspéyé pouʼy té anflé ében pouʼy té tonbé atè-a épi mò, mé lè yo wèsté an chay tan épi yo pa wè sa fèt, yo chanjé lidé yo épi yo di, “Nonm sala sé an bondyé!”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Tou pwé koté nou té yé-a, té ni on bitasyon ki sété sa Poublyòs, pli gwo chèf an plas-la. I wisivwè nou byen, épi pou twa jou nou wèsté lakay li kon janʼy.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Papa Poublyòs menm té malad, i té kouché épi yon lafyèv épi i té ni wilachman. Kon sa Pòl antwé an chanm-lan koté i té yé-a, épi apwé i pwédyé, i mété lanmenʼy anlè nonm-lan épi i djéwiʼy.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Lè Pòl fè sa, tout sé lézòt moun-an ki té malad an péyi-a té ka vini, épi i djéwi yo.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 — ausente —
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 — ausente —
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nou wivé an vil Sirakyouz épi nou wèsté la pou twa jou.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Lè nou kité la, nou kontiné voyaj-la épi nou wivé an vil Règiyim. An li denmen nou pati, épi on van koumansé vanté asou gòch sòlèy kouché, épi jou apwé sa nou wivé Poutiyoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 La nou jwenn épi déotwa fwè, épi yo mandé nou pou wèsté épi yo pou yon simenn, épi sé kon sa nou wivé an vil Ronm.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Sé fwè-a ki té an vil Ronm-lan té tann nou té ka vini, épi yo vini jwenn nou jis laplas Apiyòs épi an vil Twa Kabawé-a. Épi lè Pòl wè yo, i wimèsyé Bondyé, épi sa té ankouwajéʼy an chay.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Lè nou wivé an vil Ronm, yo bay Pòl pèwmisyon pouʼy wèsté pa kòʼy, mé yo mété an sòlda pou té sa véyéʼy.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Apwé twa jou, Pòl kwiyé tout chèf sé Jwif-la ki té an vil Ronm-lan ansanm. Lè yo té asanblé, Pòl di yo, “Fwè mwen, magwé mwen pa fè anyen kont sé moun nou-an ében anyen kont twadisyon gwan gwanpapa lontan nou, sé Jwif-la an Jérouzalèm awété mwen épi yo ladjé mwen an lanmen sé jan Ronm-lan.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Lè yo fin kwèsyonnen mwen, yo té vlé ladjé mwen paski yo di yo pa wè mwen fè anyen pou mwen méwité lanmò.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Mé sé Jwif-la té kont sa épi yo fòsé mwen pou mwen té mennen plent mwen bay Wa Siza, magwé mwen pa ni pyès akizasyon kont sé moun mwen-an.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Sé pou sé wézon sala mwen mandé pou wè zòt épi palé bay zòt. Yo mété mwen an chenn sala pou lapéti sovè-a sé jan Izwayèl-la ka èspéyé èk konfyans-lan.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Sé Jwif vil Ronm-lan di Pòl, “Nou pa wisivwè pyès lèt ki sòti Joudiya konsènéʼw, ni pyès sé moun nou-an pa sòti la épi pyès nouvèl, ni yo pa di anyen ki mové asouʼw.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Mé nou kay vlé konnèt ki sa ki an lidéʼw, paski nou konnèt toupatou moun ka palé kont gany-lan ou andidanʼy-lan.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Kon sa yo mété on dat pou yo asanblé ansanm, épi jou sala pli moun vini koté Pòl té ka wèsté-a. Pòl pwan dépi bonmaten pou jis òswè épi i wakonté yo mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I éséyé fè yo kwè an Jézi lè i té ka enstwi yo tout sé bagay-la Moziz épi sé pwòfèt-la ékwi an sé liv yo-a.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Adan sa ki té la-a té kwè sa Pòl di-a, mé adan pa té kwè.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Lè yo pati, yo té ka chikannen anpami yo paski Pòl té di yo dènyé ti bagay sala, i di, “Lèspwi Bondyé byen palé lè i té bay pwòfèt Izaya konmisyon-an bay gwan gwanpapa lontan zòt. Mi sa i té di:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Alé koté sé moun sala épi di yo,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Paski sé moun sala ja fèmé lidé yo,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Épi Pòl di yo, “Mwen vléʼw sav Bondyé ja voyé konmisyon salvasyonʼy bay sé moun-an ki pa Jwif-la. Yo kay kouté.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 [Lè Pòl fin di yo sa, sé Jwif-la kité épi yo té ni an mové chikann anpami yo.]
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pou dé lanné Pòl wèsté adan an kay i té ka lwé, épi i wisivwè tout moun ki té ka vini wèʼy
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 épi i enstwi yo konsèné Senyè Jézi Kwi. Épi i pwéché asou mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I pa té ni pyès lapè lè i té ka pwéché, épi pyèsonn pa chachéʼy kont.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.