Atos 28
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NAA
1 Lè nou fin chapé, nou vin apwann yo té ka kwiyé plas sala Malta,
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 épi sé moun-an ki té ka wèsté la-a té bon pou nou. Lapli koumansé kwévé épi i té ka fè fwèt, kon sa yo limen an gwo boukan difé ban nou épi yo wisivwè nou tout.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pòl anmasé on patjé bwa pouʼy té mété anlè difé-a. Menm kon i ka fè sa, on sèpan sòti an patjé bwa-a lè i santi chalè-a épi i mòdé Pòl an lanmenʼy.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Lè sé moun péyi-a wè sèpan-an ka pann an lanmen Pòl, yo di bay yonn a lòt, “Nonm sala oblijé sé on nonm ki ja tjwé moun. Menm si i pa mò an lanmè-a, Jistis pa kay kitéʼy chapé.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mé i soukwé sèpan-an an difé-a, épi anyen pa wivé Pòl.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Sé moun-an té ka èspéyé pouʼy té anflé ében pouʼy té tonbé atè-a épi mò, mé lè yo wèsté an chay tan épi yo pa wè sa fèt, yo chanjé lidé yo épi yo di, “Nonm sala sé an bondyé!”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Tou pwé koté nou té yé-a, té ni on bitasyon ki sété sa Poublyòs, pli gwo chèf an plas-la. I wisivwè nou byen, épi pou twa jou nou wèsté lakay li kon janʼy.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Papa Poublyòs menm té malad, i té kouché épi yon lafyèv épi i té ni wilachman. Kon sa Pòl antwé an chanm-lan koté i té yé-a, épi apwé i pwédyé, i mété lanmenʼy anlè nonm-lan épi i djéwiʼy.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Lè Pòl fè sa, tout sé lézòt moun-an ki té malad an péyi-a té ka vini, épi i djéwi yo.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 — ausente —
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 — ausente —
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Nou wivé an vil Sirakyouz épi nou wèsté la pou twa jou.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Lè nou kité la, nou kontiné voyaj-la épi nou wivé an vil Règiyim. An li denmen nou pati, épi on van koumansé vanté asou gòch sòlèy kouché, épi jou apwé sa nou wivé Poutiyoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 La nou jwenn épi déotwa fwè, épi yo mandé nou pou wèsté épi yo pou yon simenn, épi sé kon sa nou wivé an vil Ronm.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Sé fwè-a ki té an vil Ronm-lan té tann nou té ka vini, épi yo vini jwenn nou jis laplas Apiyòs épi an vil Twa Kabawé-a. Épi lè Pòl wè yo, i wimèsyé Bondyé, épi sa té ankouwajéʼy an chay.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Lè nou wivé an vil Ronm, yo bay Pòl pèwmisyon pouʼy wèsté pa kòʼy, mé yo mété an sòlda pou té sa véyéʼy.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Apwé twa jou, Pòl kwiyé tout chèf sé Jwif-la ki té an vil Ronm-lan ansanm. Lè yo té asanblé, Pòl di yo, “Fwè mwen, magwé mwen pa fè anyen kont sé moun nou-an ében anyen kont twadisyon gwan gwanpapa lontan nou, sé Jwif-la an Jérouzalèm awété mwen épi yo ladjé mwen an lanmen sé jan Ronm-lan.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Lè yo fin kwèsyonnen mwen, yo té vlé ladjé mwen paski yo di yo pa wè mwen fè anyen pou mwen méwité lanmò.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Mé sé Jwif-la té kont sa épi yo fòsé mwen pou mwen té mennen plent mwen bay Wa Siza, magwé mwen pa ni pyès akizasyon kont sé moun mwen-an.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Sé pou sé wézon sala mwen mandé pou wè zòt épi palé bay zòt. Yo mété mwen an chenn sala pou lapéti sovè-a sé jan Izwayèl-la ka èspéyé èk konfyans-lan.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Sé Jwif vil Ronm-lan di Pòl, “Nou pa wisivwè pyès lèt ki sòti Joudiya konsènéʼw, ni pyès sé moun nou-an pa sòti la épi pyès nouvèl, ni yo pa di anyen ki mové asouʼw.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Mé nou kay vlé konnèt ki sa ki an lidéʼw, paski nou konnèt toupatou moun ka palé kont gany-lan ou andidanʼy-lan.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Kon sa yo mété on dat pou yo asanblé ansanm, épi jou sala pli moun vini koté Pòl té ka wèsté-a. Pòl pwan dépi bonmaten pou jis òswè épi i wakonté yo mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I éséyé fè yo kwè an Jézi lè i té ka enstwi yo tout sé bagay-la Moziz épi sé pwòfèt-la ékwi an sé liv yo-a.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Adan sa ki té la-a té kwè sa Pòl di-a, mé adan pa té kwè.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Lè yo pati, yo té ka chikannen anpami yo paski Pòl té di yo dènyé ti bagay sala, i di, “Lèspwi Bondyé byen palé lè i té bay pwòfèt Izaya konmisyon-an bay gwan gwanpapa lontan zòt. Mi sa i té di:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Alé koté sé moun sala épi di yo,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Paski sé moun sala ja fèmé lidé yo,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Épi Pòl di yo, “Mwen vléʼw sav Bondyé ja voyé konmisyon salvasyonʼy bay sé moun-an ki pa Jwif-la. Yo kay kouté.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Lè Pòl fin di yo sa, sé Jwif-la kité épi yo té ni an mové chikann anpami yo.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pou dé lanné Pòl wèsté adan an kay i té ka lwé, épi i wisivwè tout moun ki té ka vini wèʼy
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 épi i enstwi yo konsèné Senyè Jézi Kwi. Épi i pwéché asou mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I pa té ni pyès lapè lè i té ka pwéché, épi pyèsonn pa chachéʼy kont.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.