Atos 28

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lè nou fin chapé, nou vin apwann yo té ka kwiyé plas sala Malta,
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 épi sé moun-an ki té ka wèsté la-a té bon pou nou. Lapli koumansé kwévé épi i té ka fè fwèt, kon sa yo limen an gwo boukan difé ban nou épi yo wisivwè nou tout.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pòl anmasé on patjé bwa pouʼy té mété anlè difé-a. Menm kon i ka fè sa, on sèpan sòti an patjé bwa-a lè i santi chalè-a épi i mòdé Pòl an lanmenʼy.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Lè sé moun péyi-a wè sèpan-an ka pann an lanmen Pòl, yo di bay yonn a lòt, “Nonm sala oblijé sé on nonm ki ja tjwé moun. Menm si i pa mò an lanmè-a, Jistis pa kay kitéʼy chapé.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Mé i soukwé sèpan-an an difé-a, épi anyen pa wivé Pòl.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Sé moun-an té ka èspéyé pouʼy té anflé ében pouʼy té tonbé atè-a épi mò, mé lè yo wèsté an chay tan épi yo pa wè sa fèt, yo chanjé lidé yo épi yo di, “Nonm sala sé an bondyé!”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Tou pwé koté nou té yé-a, té ni on bitasyon ki sété sa Poublyòs, pli gwo chèf an plas-la. I wisivwè nou byen, épi pou twa jou nou wèsté lakay li kon janʼy.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Papa Poublyòs menm té malad, i té kouché épi yon lafyèv épi i té ni wilachman. Kon sa Pòl antwé an chanm-lan koté i té yé-a, épi apwé i pwédyé, i mété lanmenʼy anlè nonm-lan épi i djéwiʼy.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Lè Pòl fè sa, tout sé lézòt moun-an ki té malad an péyi-a té ka vini, épi i djéwi yo.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nou wivé an vil Sirakyouz épi nou wèsté la pou twa jou.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Lè nou kité la, nou kontiné voyaj-la épi nou wivé an vil Règiyim. An li denmen nou pati, épi on van koumansé vanté asou gòch sòlèy kouché, épi jou apwé sa nou wivé Poutiyoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 La nou jwenn épi déotwa fwè, épi yo mandé nou pou wèsté épi yo pou yon simenn, épi sé kon sa nou wivé an vil Ronm.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Sé fwè-a ki té an vil Ronm-lan té tann nou té ka vini, épi yo vini jwenn nou jis laplas Apiyòs épi an vil Twa Kabawé-a. Épi lè Pòl wè yo, i wimèsyé Bondyé, épi sa té ankouwajéʼy an chay.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Lè nou wivé an vil Ronm, yo bay Pòl pèwmisyon pouʼy wèsté pa kòʼy, mé yo mété an sòlda pou té sa véyéʼy.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Apwé twa jou, Pòl kwiyé tout chèf sé Jwif-la ki té an vil Ronm-lan ansanm. Lè yo té asanblé, Pòl di yo, “Fwè mwen, magwé mwen pa fè anyen kont sé moun nou-an ében anyen kont twadisyon gwan gwanpapa lontan nou, sé Jwif-la an Jérouzalèm awété mwen épi yo ladjé mwen an lanmen sé jan Ronm-lan.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Lè yo fin kwèsyonnen mwen, yo té vlé ladjé mwen paski yo di yo pa wè mwen fè anyen pou mwen méwité lanmò.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Mé sé Jwif-la té kont sa épi yo fòsé mwen pou mwen té mennen plent mwen bay Wa Siza, magwé mwen pa ni pyès akizasyon kont sé moun mwen-an.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Sé pou sé wézon sala mwen mandé pou wè zòt épi palé bay zòt. Yo mété mwen an chenn sala pou lapéti sovè-a sé jan Izwayèl-la ka èspéyé èk konfyans-lan.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Sé Jwif vil Ronm-lan di Pòl, “Nou pa wisivwè pyès lèt ki sòti Joudiya konsènéʼw, ni pyès sé moun nou-an pa sòti la épi pyès nouvèl, ni yo pa di anyen ki mové asouʼw.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Mé nou kay vlé konnèt ki sa ki an lidéʼw, paski nou konnèt toupatou moun ka palé kont gany-lan ou andidanʼy-lan.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Kon sa yo mété on dat pou yo asanblé ansanm, épi jou sala pli moun vini koté Pòl té ka wèsté-a. Pòl pwan dépi bonmaten pou jis òswè épi i wakonté yo mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I éséyé fè yo kwè an Jézi lè i té ka enstwi yo tout sé bagay-la Moziz épi sé pwòfèt-la ékwi an sé liv yo-a.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Adan sa ki té la-a té kwè sa Pòl di-a, mé adan pa té kwè.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Lè yo pati, yo té ka chikannen anpami yo paski Pòl té di yo dènyé ti bagay sala, i di, “Lèspwi Bondyé byen palé lè i té bay pwòfèt Izaya konmisyon-an bay gwan gwanpapa lontan zòt. Mi sa i té di:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Alé koté sé moun sala épi di yo,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Paski sé moun sala ja fèmé lidé yo,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Épi Pòl di yo, “Mwen vléʼw sav Bondyé ja voyé konmisyon salvasyonʼy bay sé moun-an ki pa Jwif-la. Yo kay kouté.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 [Lè Pòl fin di yo sa, sé Jwif-la kité épi yo té ni an mové chikann anpami yo.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pou dé lanné Pòl wèsté adan an kay i té ka lwé, épi i wisivwè tout moun ki té ka vini wèʼy
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 épi i enstwi yo konsèné Senyè Jézi Kwi. Épi i pwéché asou mannyè nèf-la Bondyé ka kondwi sé moun li-an. I pa té ni pyès lapè lè i té ka pwéché, épi pyèsonn pa chachéʼy kont.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.