Atos 27

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lè yo désidé pou fè nou pwan batiman pou alé péyi Itali, yo pwan Pòl épi déotwa lézòt pwizonnyé épi ladjé yo an lanmen Jouliyòs, an chèf an gany sé sòlda-a yo ki té ka kwiyé Batalyon Siza-a.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nou batjé an batiman ki té sòti Adranmitiyòm épi i té pawé pou alé an diféwan plas an Écha, kon sa nou pati alé. Aristakòs té épi nou. I té sòti an vil Tèsalonnika ki an Masédonnya.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 An li denmen nou wivé Sidon, épi Jouliyòs té bon pou Pòl. I kitéʼy alé atè pouʼy ay wè janʼy, pou yo té sa ba li sa i té bizwen.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Nou pati ankò épi van-an té tèlman kont nou, nou té ni pou pasé bò péyi Saypròs koté van-an pa té ka vanté tèlman fò-a.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nou twavèsé lanmè-a douvan Silisiya épi Panfiliya, épi nou kòsté an vil Mira ki an Lisya.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Lè nou wivé la, chèf sòlda-a jwenn on batiman ki té sòti Alèkzandriya ki té ka alé Itali, kon sa i batjé nou abò-a.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Batiman-an alé dousman pou tibwen jou, épi nou té ni an chay twaka, mé alafen nou wivé bò vil Nidous. Van-an pa té ka kité nou alé pli lwen an diwèksyon sala, kon sa nou pasé anba bouden Krit, koté van-an pa té ka vanté-a jis tan nou pasé bò Kap Salmonn.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nou pasé tou pwé tè, mé nou té ni an chay twaka jis tan nou wivé adan on plas yo ka kwiyé Bon Lawad, tou pwé vil Lasi-a.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nou té ja pèdi tibwen tan, épi jou-a sé Jwif-la té ka wèsté san manjé pou sélébwé pawdonnasyon péché-a té ja pasé. Lè sala i té ja vini danjéwé an chay pou té kontiné asou voyaj-la. Kon sa Pòl ba yo an bon konsèy,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 i di yo, “Mésyé, mwen wè voyaj nou kay danjéwé an pil pou nou. Nou kay pèd batiman-an épi chay-la ki andidanʼy-lan, épi jis moun ki kay mò tou.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Mé chèf sòlda Ronm-lan té ni pli konfyans an pawòl kaptenn-an épi mèt batiman-an pasé an pawòl Pòl.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Lawad-la sé pa té an bon lawad pou pasé tan fwédi-a, kon sa pwèskè tout sé nonm-lan té vlé pwan chans-lan pou pati alé pou nou wivé Finiks si i té posib, pou nou té sa pasé tan fwédi-a la. Finiks sé on vil ki an Krit. La té ni an lawad ki té ni dé diféwan diwèksyon, yonn asou gòch sòlèy kouchan épi yonn asou dwèt sòlèy kouchan.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 An ti van koumansé vanté pa anba, épi sé nonm-lan té kwè yo té kay sa wivé Finiks, kon sa yo lévé tjò fè-a ki ka tjenbé batiman-an épi yo voyajé tou pwé péyi Krit.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Mé adan an ti mouman an gwo van mové tan sòti pa anlè tè-a ka désann, van sala té sòti asou gòch sòlèy lévan.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Van-an pwan batiman-an, épi lè yo wè i té enposib pou yo té kondwi batiman-an an van-an, yo kité van-an mennen yo alé koté i té vlé.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Lè nou wivé an bout ti lilèt-la yo ka kwiyé Kòda-a, nou jwenn an ti soulajman, épi apwé an chay twaka nou chapé ti kannòt-la ki té bò batiman-an.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Yo hédi kannòt-la mouté abò-a, épi yo mawé kòd byen séwé tout oliwon batiman-an pouʼy pa té sa kwazé. Yo kwè batiman-an té kay touché sab bò Libya, kon sa yo bésé vwèl-la épi yo kité van-an mennen yo alé.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Van mové tan-an kontiné ka bat nou pli wèd toujou, kon sa an li denmen yo koumansé jété chay ki té abò batiman-an an dlo.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Jou apwé sa, yo jété adan sé ikwipman-an ki té an batiman-an an dlo èk lanmen yo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Nou pa té ka wè ni sòlèy ni étwal pou konmen jou, épi van mové tan-an kontiné ka vanté fò toujou, épi nou pa té wè pyès mannyè nou té kay chapé.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Apwé sé nonm-lan té wèsté an chay tan san manjé, Pòl doubout douvan yo épi i di yo, “Mésyé, zòt té sipozé kouté mwen lè mwen té di zòt pa kité Krit. Nou pa té kay jwenn otan donmaj épi nou pa té kay pèd otan bagay.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Mé atjwèlman mwen ka di zòt pwan tjè! Pa yonn an zòt ki kay pèd laviʼy. Sé batiman-an yonn nou kay pèd.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Mwen konnèt sa, paski yè òswè Bondyé ki mèt-la mwen ka sèvi-a, voyé on nanj pawèt douvan mwen.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 I di mwen, ‘Pòl, pa pè! Ou ni pou wivé douvan Siza, épi pou lapétiʼw Bondyé kay sové lavi tout sé moun-an ki ka voyajé épiʼw-la.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Kon sa mésyé, pwan tjè, paski mwen asiwé Bondyé kay fè tout sa i di mwen-an,
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 mé van-an kay voyé batiman-an alé asou tè.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 I té ni katòz nwit dépi van-an té ka malmennen nou an Lanmè Mèditaréniyann-an. Lè i wivé bò mennwit kon sa, sé nonm-lan ki té ka navidjé batiman-an, yo apèsivwè yo té ka wivé tou pwé tè.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Kon sa yo ladjé an kòd ki té ni an plon mawé adanʼy épi yo jwenn la té ni ven (20) bwas dlo. Lè yo alé pli douvan, yo ladjé kòd-la désann ankò épi yo jwenn i té bò kenz (15) bwas dlo.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Yo té pè batiman-an té kay kwazé asou kayè-a, kon sa yo ladjé kat tjò fè pa an bout batiman-an épi yo té ka mandé pou jou ouvè.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Sé nonm-lan ki té ka navidjé batiman-an té vlé tiwé kò yo abò batiman-an, kon sa yo ladjé ti kannòt-la an dlo pou yo fè akwèdi sé tjò fè yo té kay mawé an lavan batiman-an.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Kon sa Pòl di chèf sòlda Ronm-lan épi sé sòlda-a, “Si sé nonm sala pa wèsté abò batiman-an, zòt pyès pa kay chapé!”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Lè Pòl di yo sa, sé sòlda-a koupé kòd-la ki té tjenbé ti kannòt-la épi yo kité van-an chayéʼy alé.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Lè jou té ka alé pou ouvè, Pòl ankouwajé yo tout pou manjé. I di, “Jòdi-a ka bay katòz jou dépi zòt ka èspéyé, épi zòt pʼòkò manjé anyen.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Souplé, manjé tak manjé atjwèlman. Zòt kay bizwenʼy pou viv. Pa menm on bwanch an chivé zòt ki kay pèd.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Apwé Pòl fin di yo sa, i pwan pen épi i wimèsyé Bondyé douvan yo tout épi i kaséʼy épi i koumansé manjé.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Lè yo wè sa, yo tout pwan tjè épi yo menm koumansé manjé.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 La té ni dé san swasant sèz (276) an nou ki té abò batiman-an.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Lè tout moun fin manjé bouden yo wèd, yo jété lèstan sé gwenn-an an lanmè-a pou té sa fè batiman-an pli léjè.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Lè jou ouvè, yo pa té sav ki tè yo té wè-a, mé yo wè on lans ki té ni bèl sab, kon sa yo désidé yo kay éséyé fè batiman-an antwé asou sab-la.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Kon sa yo koupé kòd-la ki té ka tjenbé sé tjò fè-a épi yo kitéʼy an dlo-a. Menm lè-a, yo démawé kòd-la ki té ka mawé sé gouvènay-la, épi yo hosé vwèl-la ki té douvan batiman-an, pou van-an té sa pousé batiman-an alé atè, épi yo alé douvan.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Mé batiman-an mouté asou an koté ki plat. Bout douvan-an pwi épi i pa té sa alé pyès koté, épi a menm lè-a sé gwo lanm-lan té ka kwazé bout dèyè-a.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Sé sòlda-a fè on plan pou yo tjwé tout sé pwizonnyé-a pou yo pa té sa najé atè épi chapé kò yo,
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 mé chèf sòlda Ronm-lan anpéché yo fè sa paski i té vlé sové Pòl. Kon sa i konmandé tout sa ki sa najé pou soté an dlo pwèmyé épi najé atè,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 épi sé lézòt-la kay swiv yo. Yo kay tjenbé planch ében lézòt mòso bwa ki sòti an batiman-an. Épi sé kon sa nou tout wivé atè byen.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.