Atos 16
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Pòl alé an vil Dèbé épi an vil Listra. La té ni an nonm ki kwè an Jézi ki té ka wèsté la, yo té ka kwiyéʼy Timòfi. Manmanʼy té kwè an Jézi épi i sété on Jwif, mé papaʼy pa té Jwif, sété jan péyi Gris.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tout sé fwè-a ki té ka wèsté Listra épi Ikonnyòm-lan té ka palé byen di Timòfi.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pòl té vlé mennenʼy alé épiʼy, kon sa i té ni pou sikonsayz li pou sé Jwif-la té aksèptéʼy, paski tout sé Jwif-la ki té ka wèsté an sé plas-la oliwon-an té sav papaʼy sété jan péyi Gris.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Kon yo té ka pasé an sé vil-la, yo té ka di sé fwè-a sé disizyon-an sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la té ja pwan an Jérouzalèm-lan, épi yo di yo pou obéyi sé disizyon-an.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Sé kon sa sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ka vini pli fò an lafwa-a, épi pli an plis moun té ka kwè toulé jou.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Lèspwi Bondyé pa kité Pòl épi sé janʼy-lan pwéché konmisyon-an konsèné Jézi Kwi an Écha, kon sa yo pasé an Frigiya épi Galécha.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Lè yo wivé tou pwé péyi Misya, yo té vlé alé an péyi Bifiniya, mé Lèspwi Jézi pa kité yo alé.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kon sa yo twavèsé Misya épi yo désann an vil Trowas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Jou òswè sala Pòl té wè an vizyon, i wè an nonm Masédonnya doubout épi i ka diʼy, “Tanpwi souplé, vini édé nou isi-a!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Kon Pòl wè vizyon sala, nou pawé kò nou menm lè-a pou nou alé Masédonnya, paski nou té asiwé Bondyé té vlé nou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nou pwan batiman épi nou kité vil Trowas épi nou alé dwèt pou Sanmotras, épi an li denmen nou alé Néyapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Lè nou kité Néyapolis, nou alé Filipay, an vil koté sé jan Ronm-lan ka wèsté, an vil ki an pli enpòtan pawès-la an Masédonnya. Nou pasé déotwa jou la.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Jou sabaf-la nou kité bayè vil-la épi nou alé bò lawivyè-a koté nou kwè kay ni on plas koté Jwif ka asanblé pou pwédyé. Lè nou wivé la, nou asid épi nou palé bay sé madanm-lan ki té la-a.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Yonn adan yo ki té ka kouté nou sété Lidya, ki té sòti vil Tayatayra. I sété an machann ki ka vann twèl lila ki byen chè. Sété an madanm ki té ka adowé Bondyé, épi Senyè-a ouvè tjèʼy pouʼy té konpwann sa Pòl té ka di-a.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Lidya épi tout moun ki té ka wèsté lakay li wisivwè batenm. Apwé sa, i envité nou vini lakay li, i di, “Vini wèsté lakay mwen si ou kwè mwen mété lafwa mwen an Jézi pou vwé.” Sé kon sa i fè nou wèsté lakay li.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Yon jou lè nou té ka alé an plas lapwiyè-a an tifi ki sété yon sèvant jwenn nou. I té ni on vyé lèspwi andidanʼy, épi vyé lèspwi sala té ka fèʼy di sa ki té kay fèt an tan ki ka vini. An mannyè sala tifi-a té ka fè an chay lajan bay mèt li.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Tifi-a té ka swiv Pòl épi nou, épi i té ka andjélé, “Sé nonm sala sé sèvant Bondyé-a ki pa ni pyès anhoʼy-la. Yo ka di zòt mannyè Bondyé sa sové zòt!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tifi-a fè sa pou konmen jou, épi on jou Pòl vini annòvé. I tounen épi i di vyé lèspwi-a, “Mwen ka konmandéʼw an non Jézi Kwi pou sòti andidan tifi-a apwézan!” Épi menm lè-a vyé lèspwi-a sòti andidanʼy.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Lè mèt tifi-a wè yo pa kay fè pyès lajan asou tifi-a ankò, yo tjenbé Pòl épi Saylas épi yo twennen yo douvan sé majèstwa-a an plas-la yo ka fè lodyans-lan.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Yo mennen yo douvan sé majèstwa Ronm-lan épi yo di, “Sé nonm sala sé Jwif épi yo ka fè twaka an vil nou-an.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Yo ka enstwi nou bagay ki kont lwa nou. Nou pa sa fè sé bagay sala yo ka di nou fè-a, paski nou sé jan Ronm.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Épi tout sé moun-an lévé kont Pòl épi Saylas, épi sé majèstwa-a déchiwé tout had ki té anlè Pòl épi Saylas, épi yo konmandé sòlda yo pou bat yo épi baton.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Lè yo fin ba yo an chay kou, yo mété yo lajòl épi yo konmandé chèf pwizon-an pou laklé yo byen.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Lè chèf pwizon-an jwenn konmandman sala, i mété yo an chanm-lan ki té pli fon an lajòl-la, épi i anchenné pyé yo an mitan dé gwo tjò bwa.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Lè i té bò mennwit kon sa, Pòl épi Saylas té ka pwédyé épi yo té ka chanté pou glowifyé Bondyé, épi sé lézòt pwizonnyé-a té ka kouté.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Yo wèsté la, èk yo annèk santi an gwo twanblanntè ki soukwé lajòl-la jis an fondasyon, épi menm lè-a tout lapòt ouvè, épi tout sé chenn-an ki té anchenné sé pwizonnyé-a sòti.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Lè chèf pwizon-an lévé épi i wè tout lapòt ouvè, i kwè sé pwizonnyé-a té ja chapé. I hédi sab li pouʼy té tjwé kòʼy,
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 mé Pòl héléʼy fò, i di, “Pa tjwé kòʼw! Nou tout isi-a!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Chèf pwizon-an mandé pou an klèté épi i kouwi antwé. I té ka twanblé kon yon fèy épi i jété kòʼy an pyé Pòl épi Saylas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 I mennen yo sòti an pwizon-an épi i di, “Mésyé, ki sa pou mwen fè pou mwen jwenn salvasyon?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Yo diʼy, “Mété lafwaʼw an Senyè Jézi, épi Bondyé kay sovéʼw épi tout moun ki lakay ou.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Épi yo pwéché pawòl Senyè-a ba li épi tout lézòt moun ki té an kay li.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Épi menm lè-a jou òswè sala, chèf pwizon-an pwan yo épi i pansé yo, épi li épi tout moun ki té lakay li té wisivwè batenm.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 I mennen yo mouté lakay li épi i ba yo manjé, épi li épi fanmiʼy té kontan an chay paski apwézan yo té kwè an Bondyé.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 An li denmen bonmaten, sé majèstwa-a voyé sé polis-la di chèf pwizon-an, “Ladjé sé nonm sala.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kon sa chèf pwizon-an di Pòl, “Sé majèstwa-a ja konmandé nou pou ladjé ou épi Saylas. Kon sa apwézan alé èk lapé an tjèʼw.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Mé Pòl di sé polis-la, “Yo bat nou an piblik san yo jwenn nou fè anyen ki mové. Yo mété nou an pwizon, épi apwézan yo vlé voyé nou alé pou pyèsonn pa konnèt sa ki té fèt-la. Sé pa kon sa! Nou sé jan Ronm tou! Sé majèstwa Ronm-lan menm ki kay ni pou vini isi-a pou mété nou dèwò!”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Sé polis-la alé épi yo di sé majèstwa-a sa Pòl té di-a. Lè sé majèstwa-a tann Pòl épi Saylas sété jan Ronm, yo té pè an chay,
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 épi yo menm alé ay mandé yo padon. Yo tiwé yo an lajòl-la épi yo mandé yo pou kité vil-la.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Lè Pòl épi Saylas kité pwizon-an, yo alé lakay Lidya. Lè yo wivé la, yo jwenn épi sé fwè-a, yo ankouwajé sé fwè-a, épi yo kité vil-la.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.