Atos 16

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pòl alé an vil Dèbé épi an vil Listra. La té ni an nonm ki kwè an Jézi ki té ka wèsté la, yo té ka kwiyéʼy Timòfi. Manmanʼy té kwè an Jézi épi i sété on Jwif, mé papaʼy pa té Jwif, sété jan péyi Gris.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Tout sé fwè-a ki té ka wèsté Listra épi Ikonnyòm-lan té ka palé byen di Timòfi.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pòl té vlé mennenʼy alé épiʼy, kon sa i té ni pou sikonsayz li pou sé Jwif-la té aksèptéʼy, paski tout sé Jwif-la ki té ka wèsté an sé plas-la oliwon-an té sav papaʼy sété jan péyi Gris.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kon yo té ka pasé an sé vil-la, yo té ka di sé fwè-a sé disizyon-an sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la té ja pwan an Jérouzalèm-lan, épi yo di yo pou obéyi sé disizyon-an.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Sé kon sa sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ka vini pli fò an lafwa-a, épi pli an plis moun té ka kwè toulé jou.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Lèspwi Bondyé pa kité Pòl épi sé janʼy-lan pwéché konmisyon-an konsèné Jézi Kwi an Écha, kon sa yo pasé an Frigiya épi Galécha.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Lè yo wivé tou pwé péyi Misya, yo té vlé alé an péyi Bifiniya, mé Lèspwi Jézi pa kité yo alé.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kon sa yo twavèsé Misya épi yo désann an vil Trowas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Jou òswè sala Pòl té wè an vizyon, i wè an nonm Masédonnya doubout épi i ka diʼy, “Tanpwi souplé, vini édé nou isi-a!”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Kon Pòl wè vizyon sala, nou pawé kò nou menm lè-a pou nou alé Masédonnya, paski nou té asiwé Bondyé té vlé nou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nou pwan batiman épi nou kité vil Trowas épi nou alé dwèt pou Sanmotras, épi an li denmen nou alé Néyapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Lè nou kité Néyapolis, nou alé Filipay, an vil koté sé jan Ronm-lan ka wèsté, an vil ki an pli enpòtan pawès-la an Masédonnya. Nou pasé déotwa jou la.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jou sabaf-la nou kité bayè vil-la épi nou alé bò lawivyè-a koté nou kwè kay ni on plas koté Jwif ka asanblé pou pwédyé. Lè nou wivé la, nou asid épi nou palé bay sé madanm-lan ki té la-a.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Yonn adan yo ki té ka kouté nou sété Lidya, ki té sòti vil Tayatayra. I sété an machann ki ka vann twèl lila ki byen chè. Sété an madanm ki té ka adowé Bondyé, épi Senyè-a ouvè tjèʼy pouʼy té konpwann sa Pòl té ka di-a.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Lidya épi tout moun ki té ka wèsté lakay li wisivwè batenm. Apwé sa, i envité nou vini lakay li, i di, “Vini wèsté lakay mwen si ou kwè mwen mété lafwa mwen an Jézi pou vwé.” Sé kon sa i fè nou wèsté lakay li.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Yon jou lè nou té ka alé an plas lapwiyè-a an tifi ki sété yon sèvant jwenn nou. I té ni on vyé lèspwi andidanʼy, épi vyé lèspwi sala té ka fèʼy di sa ki té kay fèt an tan ki ka vini. An mannyè sala tifi-a té ka fè an chay lajan bay mèt li.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Tifi-a té ka swiv Pòl épi nou, épi i té ka andjélé, “Sé nonm sala sé sèvant Bondyé-a ki pa ni pyès anhoʼy-la. Yo ka di zòt mannyè Bondyé sa sové zòt!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tifi-a fè sa pou konmen jou, épi on jou Pòl vini annòvé. I tounen épi i di vyé lèspwi-a, “Mwen ka konmandéʼw an non Jézi Kwi pou sòti andidan tifi-a apwézan!” Épi menm lè-a vyé lèspwi-a sòti andidanʼy.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Lè mèt tifi-a wè yo pa kay fè pyès lajan asou tifi-a ankò, yo tjenbé Pòl épi Saylas épi yo twennen yo douvan sé majèstwa-a an plas-la yo ka fè lodyans-lan.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Yo mennen yo douvan sé majèstwa Ronm-lan épi yo di, “Sé nonm sala sé Jwif épi yo ka fè twaka an vil nou-an.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Yo ka enstwi nou bagay ki kont lwa nou. Nou pa sa fè sé bagay sala yo ka di nou fè-a, paski nou sé jan Ronm.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Épi tout sé moun-an lévé kont Pòl épi Saylas, épi sé majèstwa-a déchiwé tout had ki té anlè Pòl épi Saylas, épi yo konmandé sòlda yo pou bat yo épi baton.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Lè yo fin ba yo an chay kou, yo mété yo lajòl épi yo konmandé chèf pwizon-an pou laklé yo byen.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Lè chèf pwizon-an jwenn konmandman sala, i mété yo an chanm-lan ki té pli fon an lajòl-la, épi i anchenné pyé yo an mitan dé gwo tjò bwa.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Lè i té bò mennwit kon sa, Pòl épi Saylas té ka pwédyé épi yo té ka chanté pou glowifyé Bondyé, épi sé lézòt pwizonnyé-a té ka kouté.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Yo wèsté la, èk yo annèk santi an gwo twanblanntè ki soukwé lajòl-la jis an fondasyon, épi menm lè-a tout lapòt ouvè, épi tout sé chenn-an ki té anchenné sé pwizonnyé-a sòti.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Lè chèf pwizon-an lévé épi i wè tout lapòt ouvè, i kwè sé pwizonnyé-a té ja chapé. I hédi sab li pouʼy té tjwé kòʼy,
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 mé Pòl héléʼy fò, i di, “Pa tjwé kòʼw! Nou tout isi-a!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Chèf pwizon-an mandé pou an klèté épi i kouwi antwé. I té ka twanblé kon yon fèy épi i jété kòʼy an pyé Pòl épi Saylas.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 I mennen yo sòti an pwizon-an épi i di, “Mésyé, ki sa pou mwen fè pou mwen jwenn salvasyon?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Yo diʼy, “Mété lafwaʼw an Senyè Jézi, épi Bondyé kay sovéʼw épi tout moun ki lakay ou.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Épi yo pwéché pawòl Senyè-a ba li épi tout lézòt moun ki té an kay li.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Épi menm lè-a jou òswè sala, chèf pwizon-an pwan yo épi i pansé yo, épi li épi tout moun ki té lakay li té wisivwè batenm.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 I mennen yo mouté lakay li épi i ba yo manjé, épi li épi fanmiʼy té kontan an chay paski apwézan yo té kwè an Bondyé.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 An li denmen bonmaten, sé majèstwa-a voyé sé polis-la di chèf pwizon-an, “Ladjé sé nonm sala.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Kon sa chèf pwizon-an di Pòl, “Sé majèstwa-a ja konmandé nou pou ladjé ou épi Saylas. Kon sa apwézan alé èk lapé an tjèʼw.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Mé Pòl di sé polis-la, “Yo bat nou an piblik san yo jwenn nou fè anyen ki mové. Yo mété nou an pwizon, épi apwézan yo vlé voyé nou alé pou pyèsonn pa konnèt sa ki té fèt-la. Sé pa kon sa! Nou sé jan Ronm tou! Sé majèstwa Ronm-lan menm ki kay ni pou vini isi-a pou mété nou dèwò!”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Sé polis-la alé épi yo di sé majèstwa-a sa Pòl té di-a. Lè sé majèstwa-a tann Pòl épi Saylas sété jan Ronm, yo té pè an chay,
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 épi yo menm alé ay mandé yo padon. Yo tiwé yo an lajòl-la épi yo mandé yo pou kité vil-la.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Lè Pòl épi Saylas kité pwizon-an, yo alé lakay Lidya. Lè yo wivé la, yo jwenn épi sé fwè-a, yo ankouwajé sé fwè-a, épi yo kité vil-la.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.