Atos 16
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Pòl alé an vil Dèbé épi an vil Listra. La té ni an nonm ki kwè an Jézi ki té ka wèsté la, yo té ka kwiyéʼy Timòfi. Manmanʼy té kwè an Jézi épi i sété on Jwif, mé papaʼy pa té Jwif, sété jan péyi Gris.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Tout sé fwè-a ki té ka wèsté Listra épi Ikonnyòm-lan té ka palé byen di Timòfi.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pòl té vlé mennenʼy alé épiʼy, kon sa i té ni pou sikonsayz li pou sé Jwif-la té aksèptéʼy, paski tout sé Jwif-la ki té ka wèsté an sé plas-la oliwon-an té sav papaʼy sété jan péyi Gris.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kon yo té ka pasé an sé vil-la, yo té ka di sé fwè-a sé disizyon-an sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la té ja pwan an Jérouzalèm-lan, épi yo di yo pou obéyi sé disizyon-an.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Sé kon sa sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ka vini pli fò an lafwa-a, épi pli an plis moun té ka kwè toulé jou.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Lèspwi Bondyé pa kité Pòl épi sé janʼy-lan pwéché konmisyon-an konsèné Jézi Kwi an Écha, kon sa yo pasé an Frigiya épi Galécha.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Lè yo wivé tou pwé péyi Misya, yo té vlé alé an péyi Bifiniya, mé Lèspwi Jézi pa kité yo alé.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kon sa yo twavèsé Misya épi yo désann an vil Trowas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Jou òswè sala Pòl té wè an vizyon, i wè an nonm Masédonnya doubout épi i ka diʼy, “Tanpwi souplé, vini édé nou isi-a!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Kon Pòl wè vizyon sala, nou pawé kò nou menm lè-a pou nou alé Masédonnya, paski nou té asiwé Bondyé té vlé nou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Nou pwan batiman épi nou kité vil Trowas épi nou alé dwèt pou Sanmotras, épi an li denmen nou alé Néyapolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Lè nou kité Néyapolis, nou alé Filipay, an vil koté sé jan Ronm-lan ka wèsté, an vil ki an pli enpòtan pawès-la an Masédonnya. Nou pasé déotwa jou la.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Jou sabaf-la nou kité bayè vil-la épi nou alé bò lawivyè-a koté nou kwè kay ni on plas koté Jwif ka asanblé pou pwédyé. Lè nou wivé la, nou asid épi nou palé bay sé madanm-lan ki té la-a.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Yonn adan yo ki té ka kouté nou sété Lidya, ki té sòti vil Tayatayra. I sété an machann ki ka vann twèl lila ki byen chè. Sété an madanm ki té ka adowé Bondyé, épi Senyè-a ouvè tjèʼy pouʼy té konpwann sa Pòl té ka di-a.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Lidya épi tout moun ki té ka wèsté lakay li wisivwè batenm. Apwé sa, i envité nou vini lakay li, i di, “Vini wèsté lakay mwen si ou kwè mwen mété lafwa mwen an Jézi pou vwé.” Sé kon sa i fè nou wèsté lakay li.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Yon jou lè nou té ka alé an plas lapwiyè-a an tifi ki sété yon sèvant jwenn nou. I té ni on vyé lèspwi andidanʼy, épi vyé lèspwi sala té ka fèʼy di sa ki té kay fèt an tan ki ka vini. An mannyè sala tifi-a té ka fè an chay lajan bay mèt li.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Tifi-a té ka swiv Pòl épi nou, épi i té ka andjélé, “Sé nonm sala sé sèvant Bondyé-a ki pa ni pyès anhoʼy-la. Yo ka di zòt mannyè Bondyé sa sové zòt!”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Tifi-a fè sa pou konmen jou, épi on jou Pòl vini annòvé. I tounen épi i di vyé lèspwi-a, “Mwen ka konmandéʼw an non Jézi Kwi pou sòti andidan tifi-a apwézan!” Épi menm lè-a vyé lèspwi-a sòti andidanʼy.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Lè mèt tifi-a wè yo pa kay fè pyès lajan asou tifi-a ankò, yo tjenbé Pòl épi Saylas épi yo twennen yo douvan sé majèstwa-a an plas-la yo ka fè lodyans-lan.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Yo mennen yo douvan sé majèstwa Ronm-lan épi yo di, “Sé nonm sala sé Jwif épi yo ka fè twaka an vil nou-an.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Yo ka enstwi nou bagay ki kont lwa nou. Nou pa sa fè sé bagay sala yo ka di nou fè-a, paski nou sé jan Ronm.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Épi tout sé moun-an lévé kont Pòl épi Saylas, épi sé majèstwa-a déchiwé tout had ki té anlè Pòl épi Saylas, épi yo konmandé sòlda yo pou bat yo épi baton.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Lè yo fin ba yo an chay kou, yo mété yo lajòl épi yo konmandé chèf pwizon-an pou laklé yo byen.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Lè chèf pwizon-an jwenn konmandman sala, i mété yo an chanm-lan ki té pli fon an lajòl-la, épi i anchenné pyé yo an mitan dé gwo tjò bwa.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Lè i té bò mennwit kon sa, Pòl épi Saylas té ka pwédyé épi yo té ka chanté pou glowifyé Bondyé, épi sé lézòt pwizonnyé-a té ka kouté.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Yo wèsté la, èk yo annèk santi an gwo twanblanntè ki soukwé lajòl-la jis an fondasyon, épi menm lè-a tout lapòt ouvè, épi tout sé chenn-an ki té anchenné sé pwizonnyé-a sòti.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Lè chèf pwizon-an lévé épi i wè tout lapòt ouvè, i kwè sé pwizonnyé-a té ja chapé. I hédi sab li pouʼy té tjwé kòʼy,
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 mé Pòl héléʼy fò, i di, “Pa tjwé kòʼw! Nou tout isi-a!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Chèf pwizon-an mandé pou an klèté épi i kouwi antwé. I té ka twanblé kon yon fèy épi i jété kòʼy an pyé Pòl épi Saylas.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 I mennen yo sòti an pwizon-an épi i di, “Mésyé, ki sa pou mwen fè pou mwen jwenn salvasyon?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Yo diʼy, “Mété lafwaʼw an Senyè Jézi, épi Bondyé kay sovéʼw épi tout moun ki lakay ou.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Épi yo pwéché pawòl Senyè-a ba li épi tout lézòt moun ki té an kay li.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Épi menm lè-a jou òswè sala, chèf pwizon-an pwan yo épi i pansé yo, épi li épi tout moun ki té lakay li té wisivwè batenm.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 I mennen yo mouté lakay li épi i ba yo manjé, épi li épi fanmiʼy té kontan an chay paski apwézan yo té kwè an Bondyé.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 An li denmen bonmaten, sé majèstwa-a voyé sé polis-la di chèf pwizon-an, “Ladjé sé nonm sala.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Kon sa chèf pwizon-an di Pòl, “Sé majèstwa-a ja konmandé nou pou ladjé ou épi Saylas. Kon sa apwézan alé èk lapé an tjèʼw.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Mé Pòl di sé polis-la, “Yo bat nou an piblik san yo jwenn nou fè anyen ki mové. Yo mété nou an pwizon, épi apwézan yo vlé voyé nou alé pou pyèsonn pa konnèt sa ki té fèt-la. Sé pa kon sa! Nou sé jan Ronm tou! Sé majèstwa Ronm-lan menm ki kay ni pou vini isi-a pou mété nou dèwò!”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Sé polis-la alé épi yo di sé majèstwa-a sa Pòl té di-a. Lè sé majèstwa-a tann Pòl épi Saylas sété jan Ronm, yo té pè an chay,
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 épi yo menm alé ay mandé yo padon. Yo tiwé yo an lajòl-la épi yo mandé yo pou kité vil-la.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Lè Pòl épi Saylas kité pwizon-an, yo alé lakay Lidya. Lè yo wivé la, yo jwenn épi sé fwè-a, yo ankouwajé sé fwè-a, épi yo kité vil-la.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.