Atos 16
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NAA
1 Pòl alé an vil Dèbé épi an vil Listra. La té ni an nonm ki kwè an Jézi ki té ka wèsté la, yo té ka kwiyéʼy Timòfi. Manmanʼy té kwè an Jézi épi i sété on Jwif, mé papaʼy pa té Jwif, sété jan péyi Gris.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Tout sé fwè-a ki té ka wèsté Listra épi Ikonnyòm-lan té ka palé byen di Timòfi.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pòl té vlé mennenʼy alé épiʼy, kon sa i té ni pou sikonsayz li pou sé Jwif-la té aksèptéʼy, paski tout sé Jwif-la ki té ka wèsté an sé plas-la oliwon-an té sav papaʼy sété jan péyi Gris.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kon yo té ka pasé an sé vil-la, yo té ka di sé fwè-a sé disizyon-an sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la té ja pwan an Jérouzalèm-lan, épi yo di yo pou obéyi sé disizyon-an.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Sé kon sa sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ka vini pli fò an lafwa-a, épi pli an plis moun té ka kwè toulé jou.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Lèspwi Bondyé pa kité Pòl épi sé janʼy-lan pwéché konmisyon-an konsèné Jézi Kwi an Écha, kon sa yo pasé an Frigiya épi Galécha.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Lè yo wivé tou pwé péyi Misya, yo té vlé alé an péyi Bifiniya, mé Lèspwi Jézi pa kité yo alé.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kon sa yo twavèsé Misya épi yo désann an vil Trowas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Jou òswè sala Pòl té wè an vizyon, i wè an nonm Masédonnya doubout épi i ka diʼy, “Tanpwi souplé, vini édé nou isi-a!”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Kon Pòl wè vizyon sala, nou pawé kò nou menm lè-a pou nou alé Masédonnya, paski nou té asiwé Bondyé té vlé nou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nou pwan batiman épi nou kité vil Trowas épi nou alé dwèt pou Sanmotras, épi an li denmen nou alé Néyapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Lè nou kité Néyapolis, nou alé Filipay, an vil koté sé jan Ronm-lan ka wèsté, an vil ki an pli enpòtan pawès-la an Masédonnya. Nou pasé déotwa jou la.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jou sabaf-la nou kité bayè vil-la épi nou alé bò lawivyè-a koté nou kwè kay ni on plas koté Jwif ka asanblé pou pwédyé. Lè nou wivé la, nou asid épi nou palé bay sé madanm-lan ki té la-a.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Yonn adan yo ki té ka kouté nou sété Lidya, ki té sòti vil Tayatayra. I sété an machann ki ka vann twèl lila ki byen chè. Sété an madanm ki té ka adowé Bondyé, épi Senyè-a ouvè tjèʼy pouʼy té konpwann sa Pòl té ka di-a.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Lidya épi tout moun ki té ka wèsté lakay li wisivwè batenm. Apwé sa, i envité nou vini lakay li, i di, “Vini wèsté lakay mwen si ou kwè mwen mété lafwa mwen an Jézi pou vwé.” Sé kon sa i fè nou wèsté lakay li.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Yon jou lè nou té ka alé an plas lapwiyè-a an tifi ki sété yon sèvant jwenn nou. I té ni on vyé lèspwi andidanʼy, épi vyé lèspwi sala té ka fèʼy di sa ki té kay fèt an tan ki ka vini. An mannyè sala tifi-a té ka fè an chay lajan bay mèt li.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Tifi-a té ka swiv Pòl épi nou, épi i té ka andjélé, “Sé nonm sala sé sèvant Bondyé-a ki pa ni pyès anhoʼy-la. Yo ka di zòt mannyè Bondyé sa sové zòt!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Tifi-a fè sa pou konmen jou, épi on jou Pòl vini annòvé. I tounen épi i di vyé lèspwi-a, “Mwen ka konmandéʼw an non Jézi Kwi pou sòti andidan tifi-a apwézan!” Épi menm lè-a vyé lèspwi-a sòti andidanʼy.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Lè mèt tifi-a wè yo pa kay fè pyès lajan asou tifi-a ankò, yo tjenbé Pòl épi Saylas épi yo twennen yo douvan sé majèstwa-a an plas-la yo ka fè lodyans-lan.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Yo mennen yo douvan sé majèstwa Ronm-lan épi yo di, “Sé nonm sala sé Jwif épi yo ka fè twaka an vil nou-an.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Yo ka enstwi nou bagay ki kont lwa nou. Nou pa sa fè sé bagay sala yo ka di nou fè-a, paski nou sé jan Ronm.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Épi tout sé moun-an lévé kont Pòl épi Saylas, épi sé majèstwa-a déchiwé tout had ki té anlè Pòl épi Saylas, épi yo konmandé sòlda yo pou bat yo épi baton.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Lè yo fin ba yo an chay kou, yo mété yo lajòl épi yo konmandé chèf pwizon-an pou laklé yo byen.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Lè chèf pwizon-an jwenn konmandman sala, i mété yo an chanm-lan ki té pli fon an lajòl-la, épi i anchenné pyé yo an mitan dé gwo tjò bwa.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Lè i té bò mennwit kon sa, Pòl épi Saylas té ka pwédyé épi yo té ka chanté pou glowifyé Bondyé, épi sé lézòt pwizonnyé-a té ka kouté.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Yo wèsté la, èk yo annèk santi an gwo twanblanntè ki soukwé lajòl-la jis an fondasyon, épi menm lè-a tout lapòt ouvè, épi tout sé chenn-an ki té anchenné sé pwizonnyé-a sòti.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Lè chèf pwizon-an lévé épi i wè tout lapòt ouvè, i kwè sé pwizonnyé-a té ja chapé. I hédi sab li pouʼy té tjwé kòʼy,
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 mé Pòl héléʼy fò, i di, “Pa tjwé kòʼw! Nou tout isi-a!”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Chèf pwizon-an mandé pou an klèté épi i kouwi antwé. I té ka twanblé kon yon fèy épi i jété kòʼy an pyé Pòl épi Saylas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 I mennen yo sòti an pwizon-an épi i di, “Mésyé, ki sa pou mwen fè pou mwen jwenn salvasyon?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Yo diʼy, “Mété lafwaʼw an Senyè Jézi, épi Bondyé kay sovéʼw épi tout moun ki lakay ou.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Épi yo pwéché pawòl Senyè-a ba li épi tout lézòt moun ki té an kay li.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Épi menm lè-a jou òswè sala, chèf pwizon-an pwan yo épi i pansé yo, épi li épi tout moun ki té lakay li té wisivwè batenm.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 I mennen yo mouté lakay li épi i ba yo manjé, épi li épi fanmiʼy té kontan an chay paski apwézan yo té kwè an Bondyé.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 An li denmen bonmaten, sé majèstwa-a voyé sé polis-la di chèf pwizon-an, “Ladjé sé nonm sala.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Kon sa chèf pwizon-an di Pòl, “Sé majèstwa-a ja konmandé nou pou ladjé ou épi Saylas. Kon sa apwézan alé èk lapé an tjèʼw.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Mé Pòl di sé polis-la, “Yo bat nou an piblik san yo jwenn nou fè anyen ki mové. Yo mété nou an pwizon, épi apwézan yo vlé voyé nou alé pou pyèsonn pa konnèt sa ki té fèt-la. Sé pa kon sa! Nou sé jan Ronm tou! Sé majèstwa Ronm-lan menm ki kay ni pou vini isi-a pou mété nou dèwò!”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Sé polis-la alé épi yo di sé majèstwa-a sa Pòl té di-a. Lè sé majèstwa-a tann Pòl épi Saylas sété jan Ronm, yo té pè an chay,
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 épi yo menm alé ay mandé yo padon. Yo tiwé yo an lajòl-la épi yo mandé yo pou kité vil-la.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Lè Pòl épi Saylas kité pwizon-an, yo alé lakay Lidya. Lè yo wivé la, yo jwenn épi sé fwè-a, yo ankouwajé sé fwè-a, épi yo kité vil-la.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.