Atos 16

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pòl alé an vil Dèbé épi an vil Listra. La té ni an nonm ki kwè an Jézi ki té ka wèsté la, yo té ka kwiyéʼy Timòfi. Manmanʼy té kwè an Jézi épi i sété on Jwif, mé papaʼy pa té Jwif, sété jan péyi Gris.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tout sé fwè-a ki té ka wèsté Listra épi Ikonnyòm-lan té ka palé byen di Timòfi.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pòl té vlé mennenʼy alé épiʼy, kon sa i té ni pou sikonsayz li pou sé Jwif-la té aksèptéʼy, paski tout sé Jwif-la ki té ka wèsté an sé plas-la oliwon-an té sav papaʼy sété jan péyi Gris.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Kon yo té ka pasé an sé vil-la, yo té ka di sé fwè-a sé disizyon-an sé zapòt-la épi sé ofisyé légliz-la té ja pwan an Jérouzalèm-lan, épi yo di yo pou obéyi sé disizyon-an.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Sé kon sa sé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ka vini pli fò an lafwa-a, épi pli an plis moun té ka kwè toulé jou.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Lèspwi Bondyé pa kité Pòl épi sé janʼy-lan pwéché konmisyon-an konsèné Jézi Kwi an Écha, kon sa yo pasé an Frigiya épi Galécha.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Lè yo wivé tou pwé péyi Misya, yo té vlé alé an péyi Bifiniya, mé Lèspwi Jézi pa kité yo alé.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Kon sa yo twavèsé Misya épi yo désann an vil Trowas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Jou òswè sala Pòl té wè an vizyon, i wè an nonm Masédonnya doubout épi i ka diʼy, “Tanpwi souplé, vini édé nou isi-a!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Kon Pòl wè vizyon sala, nou pawé kò nou menm lè-a pou nou alé Masédonnya, paski nou té asiwé Bondyé té vlé nou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Nou pwan batiman épi nou kité vil Trowas épi nou alé dwèt pou Sanmotras, épi an li denmen nou alé Néyapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Lè nou kité Néyapolis, nou alé Filipay, an vil koté sé jan Ronm-lan ka wèsté, an vil ki an pli enpòtan pawès-la an Masédonnya. Nou pasé déotwa jou la.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Jou sabaf-la nou kité bayè vil-la épi nou alé bò lawivyè-a koté nou kwè kay ni on plas koté Jwif ka asanblé pou pwédyé. Lè nou wivé la, nou asid épi nou palé bay sé madanm-lan ki té la-a.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Yonn adan yo ki té ka kouté nou sété Lidya, ki té sòti vil Tayatayra. I sété an machann ki ka vann twèl lila ki byen chè. Sété an madanm ki té ka adowé Bondyé, épi Senyè-a ouvè tjèʼy pouʼy té konpwann sa Pòl té ka di-a.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Lidya épi tout moun ki té ka wèsté lakay li wisivwè batenm. Apwé sa, i envité nou vini lakay li, i di, “Vini wèsté lakay mwen si ou kwè mwen mété lafwa mwen an Jézi pou vwé.” Sé kon sa i fè nou wèsté lakay li.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Yon jou lè nou té ka alé an plas lapwiyè-a an tifi ki sété yon sèvant jwenn nou. I té ni on vyé lèspwi andidanʼy, épi vyé lèspwi sala té ka fèʼy di sa ki té kay fèt an tan ki ka vini. An mannyè sala tifi-a té ka fè an chay lajan bay mèt li.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Tifi-a té ka swiv Pòl épi nou, épi i té ka andjélé, “Sé nonm sala sé sèvant Bondyé-a ki pa ni pyès anhoʼy-la. Yo ka di zòt mannyè Bondyé sa sové zòt!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Tifi-a fè sa pou konmen jou, épi on jou Pòl vini annòvé. I tounen épi i di vyé lèspwi-a, “Mwen ka konmandéʼw an non Jézi Kwi pou sòti andidan tifi-a apwézan!” Épi menm lè-a vyé lèspwi-a sòti andidanʼy.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Lè mèt tifi-a wè yo pa kay fè pyès lajan asou tifi-a ankò, yo tjenbé Pòl épi Saylas épi yo twennen yo douvan sé majèstwa-a an plas-la yo ka fè lodyans-lan.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Yo mennen yo douvan sé majèstwa Ronm-lan épi yo di, “Sé nonm sala sé Jwif épi yo ka fè twaka an vil nou-an.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Yo ka enstwi nou bagay ki kont lwa nou. Nou pa sa fè sé bagay sala yo ka di nou fè-a, paski nou sé jan Ronm.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Épi tout sé moun-an lévé kont Pòl épi Saylas, épi sé majèstwa-a déchiwé tout had ki té anlè Pòl épi Saylas, épi yo konmandé sòlda yo pou bat yo épi baton.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Lè yo fin ba yo an chay kou, yo mété yo lajòl épi yo konmandé chèf pwizon-an pou laklé yo byen.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Lè chèf pwizon-an jwenn konmandman sala, i mété yo an chanm-lan ki té pli fon an lajòl-la, épi i anchenné pyé yo an mitan dé gwo tjò bwa.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Lè i té bò mennwit kon sa, Pòl épi Saylas té ka pwédyé épi yo té ka chanté pou glowifyé Bondyé, épi sé lézòt pwizonnyé-a té ka kouté.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Yo wèsté la, èk yo annèk santi an gwo twanblanntè ki soukwé lajòl-la jis an fondasyon, épi menm lè-a tout lapòt ouvè, épi tout sé chenn-an ki té anchenné sé pwizonnyé-a sòti.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Lè chèf pwizon-an lévé épi i wè tout lapòt ouvè, i kwè sé pwizonnyé-a té ja chapé. I hédi sab li pouʼy té tjwé kòʼy,
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 mé Pòl héléʼy fò, i di, “Pa tjwé kòʼw! Nou tout isi-a!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Chèf pwizon-an mandé pou an klèté épi i kouwi antwé. I té ka twanblé kon yon fèy épi i jété kòʼy an pyé Pòl épi Saylas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 I mennen yo sòti an pwizon-an épi i di, “Mésyé, ki sa pou mwen fè pou mwen jwenn salvasyon?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Yo diʼy, “Mété lafwaʼw an Senyè Jézi, épi Bondyé kay sovéʼw épi tout moun ki lakay ou.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Épi yo pwéché pawòl Senyè-a ba li épi tout lézòt moun ki té an kay li.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Épi menm lè-a jou òswè sala, chèf pwizon-an pwan yo épi i pansé yo, épi li épi tout moun ki té lakay li té wisivwè batenm.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 I mennen yo mouté lakay li épi i ba yo manjé, épi li épi fanmiʼy té kontan an chay paski apwézan yo té kwè an Bondyé.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 An li denmen bonmaten, sé majèstwa-a voyé sé polis-la di chèf pwizon-an, “Ladjé sé nonm sala.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Kon sa chèf pwizon-an di Pòl, “Sé majèstwa-a ja konmandé nou pou ladjé ou épi Saylas. Kon sa apwézan alé èk lapé an tjèʼw.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Mé Pòl di sé polis-la, “Yo bat nou an piblik san yo jwenn nou fè anyen ki mové. Yo mété nou an pwizon, épi apwézan yo vlé voyé nou alé pou pyèsonn pa konnèt sa ki té fèt-la. Sé pa kon sa! Nou sé jan Ronm tou! Sé majèstwa Ronm-lan menm ki kay ni pou vini isi-a pou mété nou dèwò!”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Sé polis-la alé épi yo di sé majèstwa-a sa Pòl té di-a. Lè sé majèstwa-a tann Pòl épi Saylas sété jan Ronm, yo té pè an chay,
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 épi yo menm alé ay mandé yo padon. Yo tiwé yo an lajòl-la épi yo mandé yo pou kité vil-la.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Lè Pòl épi Saylas kité pwizon-an, yo alé lakay Lidya. Lè yo wivé la, yo jwenn épi sé fwè-a, yo ankouwajé sé fwè-a, épi yo kité vil-la.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.